“ ผังเมืองไม่ได้เลว !!!  อย่างที่คุณคิด ”

Part - 2

             ในการเขียนบท  2  ขึ้นมา  ก็เพราะว่าอยากจะให้วามสำคัญกับบทส่งท้ายของบท 1  ที่ผู้เขียนทิ้งเอาไว้ว่า   “ถ้าเมือง  คือ  บ้านของท่าน  ท่านคงอยากให้บ้านของท่านเรียบร้อย  สวยงาม  และน่าอยู่”  อาจเพราะผู้เขียนมีความรู้สึกที่ดี ๆ  กับกฎหมายผังเมือง  แต่..ก็มีความรู้สึกที่ตะขิดตะขวงใจกับการนำมาใช้อยู่มิใช้น้อย  เพราะบางทีคนที่นำกฎหมาย  หรือคนที่อ้างถึงหลักวิชาการผังเมืองบางคนยังมีมั่วนิ่ม  หรือนั่งเทียนเขียน  ไม่ใช่แค่เทียนเล่มละบาทด้วย  บางทีขนาดเทียนเข้าพรรษาเลยก็มี

              ผังเมืองที่ใช้ตอนนี้ในเมืองไทยตามความเข้าใจของตัวผู้เขียน  ผังที่เรากำลังใช้อยู่ในปัจจุบัน  มันมีอยู่ 3 ยุค  ยุคแรก  เป็นยุคตั้งต้น  เช่น  จังหวัดที่ใหญ่ ๆ ที่กำลังมี  หรือกำลังจะมีผังซึ่งอยู่ในช่วงการปรับปรุงครั้งที่ 3  เชื่อได้แน่ๆ ว่าคนเขียน หรือวางผังล้วนแต่มาจากส่วนกลางทั้งสิ้น  เลยทำให้ไม่ได้ทราบถึงวัฒนธรรม  ความต้องการ  และประเพณีทั้งหลายทั้งปวง  อย่างเชียงใหม่ เมืองที่ละเอียดอ่อนและมีวัฒนธรรมแบบเฉพาะของตัวเอง  สำหรับผังเมืองใน ยุคที่ 2 เริ่มมีการจัดตั้งหน่วยงานเกี่ยวกับผังเมืองขึ้นในแต่ละจังหวัด  และให้แต่ละจังหวัดวางผังกันเอง  แต่ก็มีตัวช่วยจากส่วนกลางอยู่ดี  เทียนเลยเริ่มเล็กลง  ผังพวกนี้น่าจะอยู่ในระหว่างปรับปรุง ประมาณครั้งที่ 1    และผังในยุคปัจจุบัน  ที่กำลังใช้อยู่และเป็นผังที่ไม่ได้ปรับปรุง  หรือ  กำลังจะปรับปรุงครั้งที่  1  ผังพวกนี้  เทียนก็ยังมีอยู่ค่ะ  แต่ความใกล้ชิด กับคนในท้องถิ่นเริ่มมีมากขึ้น  และคนก็เริ่มรู้จักผังเมืองบ้างแล้ว  ปัญหาเรื่องความขัดแย้งจะมีน้อยลง (ในบางผังนะ)  แต่ก็ยังมีปัญหาอยู่ดี  เพราะอย่างที่ผู้เขียนเคยบอกค่ะ  ว่า ผู้มีส่วนได้และส่วนเสียในพื้นที่มันมีเยอะ ทำให้มันก็อาจจะถูกใจไม่ถูกต้อง  หรือถูกต้องไม่ถูกใจของใครหลาย ๆ คนค่ะ  ช่วงนั้น เทรนด์ การสมานฉันท์ยังไม่ ฟรีเวอร์  เลยมีปัญหากันอยู่ก็ไม่ใช่น้อย  และ ยุคที่ 3  ไม่ใช่ยุคสุดท้ายนะคะ  แต่เป็นยุคที่ผังเริ่มเข้าสู่มิติใหม่  ที่ตัวผู้เขียนชอบหลักการนะคะ  แต่หลักการดีและจะปฏิบัติเลวยังไง  ก็ต้องดูกันต่อไป   เพราะหลักการของ  ยุคนี้คือการเข้าถึงชาวบ้านมากขึ้น  และให้อำนาจตัวแทนชาวบ้านเข้ามามีส่วนร่วมในการวางผังบ้านเมืองของตัวเอง  โดยผ่านตัวแทนของชาวบ้าน  (แต่จริง ๆ เค้าก็ให้อำนาจ ชาวบ้านมาตั้งแต่ พรบ.ผังเมือง พ.ศ.2518  คลอดออกมาแล้วนะคะ แต่ชาวบ้านตาดำ ๆ อย่างเราไม่รู้)  ขณะนี้กำลังดำเนินการอยู่  เริ่มโครงการตั้ง แต่ปี 47  และก็กำลังมีการร้องขอจากท้องถิ่นของวางกันเองเพิ่มขึ้นมาเรื่อย ๆ แต่ไม่ค่อยมีข่าวค่ะ ทั้งๆ ที่ผู้เขียนคิดว่าเป็นเรื่องที่ดี    แต่.. (เพื่อนอย่าพึ่งรำคาญนะคะว่าทำไมผู้เขียนถึงมีแต่มากจัง แค่อยากบอกว่าทุกอย่างมันมีหลายมุมมองน่ะค่ะ)  ถ้าหากตัวแทนชาวบ้าน ณ  ที่นี่  คือ เทศบาล อบต.ที่ท่าน เลือก ๆ กันเข้ามาน่ะค่ะ  อย่าบ่นว่าไม่ใช่ตัวแทนของท่านนะคะ เค้าจะคิดดีทำดี แลซื่อสัตย์กับบ้านกับเมืองของท่านแค่ไหนและจริงใจในการวางผังแค่ไหน  หรือแค่ไปจ้าง  Consult  เข้ามาวางให้ท่าน  แล้วก็กินหัวคิวกันไปตามระเบียบ

            เวลามีปัญหาอะไรเกิดขึ้น  ไม่ว่า จะน้ำท่วมหาดใหญ่  ดินถล่มที่ลับแล  หรือว่าโรงงาน   ทีพีไอที่ระยอง แล้วก็  โอ้ย!!! ... อีกเยอะแยะ  ค่ะ ที่บอกว่าผังเมืองไม่ดี  นี่ยังดีนะคะ  ที่ท้องผูกหรือเป็นสิว  ยังไม่ได้เอามาเป็นปัญหาของผังเมือง  แต่ก็จะปฏิเสธไม่ได้หรอกค่ะว่าปัญหารที่เกิดขึ้นนั้นไม่ใช่ปัญหาเมือง  เพราะมันเป็นปัญหาของเมืองล้วน ๆ เลย  เพราะเมืองเกิดจากคน  คนอยู่แบบตามใจฉัน  ปัญหามันก็เกิดเป็นธรรมดาโลกค่ะ  เมืองไทยเลยเอาผังเมืองมาเป็นตัวแก้ปัญหาเมือง  ไม่ใช่ใช้เป็นแผนในการพัฒนาประเทศ  ซึ่งมันก็แปลก ๆ อยู่นะคะเพื่อน ๆ ว่าไม๊  เมืองไทยน่ะ วัวหายแล้วชอบล้อมคอกกัน  โดยเฉพาะ  กฎหมายผังเมืองก็ดูเหมือนจะเป็นคอก อัลลอยด์ซะด้วย  ดูสวยหรู  และราคาแพง เลยล้อมทีดูเหมือนจะต้องใช้เวลาดำเนินการนานมากกกกกกกกกกก..... (อยากบอกว่านานจริง ๆ ) เพราะมีตั้ง 18 ขั้นตอน  วิเคราะห์ผัง + ประชุมๆ +ฟังประชาชน + ผ่านคณะกรรมการชุดต่าง ๆ พิจารณา + ประกาศเป็นกฎหมาย ก็ปาเข้าไป ไม่น้อยกว่า 2 ปี  ไอ้ที่ออกแบบไว้กลายเป็น ล้าสมัย ไม่อินเทรนด์  เอ้าท์ไปแล้ว  เฮ่อ....

หมายเหตุ :  บทความข้างบน คือความเห็น 
                  ไม่ได้มุ่งเน้นในการทำลาย
                  บุคคลใดบุคคลหนึ่งที่อาจจะปะปนอยู่ในบทความค่ะ