พิมพ์หน้านี้
|
ในโลกนี้ไม่มีอะไรทีจีรังยั่งยืนเช่นใด ความรักก็เป็นเช่นนั้น แม้บางครั้งเราจะพยายามแกล้งทำเป็นยื้อเอาไว้ เพื่อรักษาระดับความพึงพอใจ แต่พายุในใจมันโหม ทำให้รุ่มร้อน ไม่มีความสงบเอาซะเลย หนทางจึงกลายเป็นเส้นขนานเข้าไปทุกที แค่เหลืออีกนิดเดียวจะใกล้เป็น สามเหลี่ยม สีเหลี่ยม วงกลม ก็ตาม หากที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์ (หากเป็นเช่นนั้นแล้ว) คุณกำลังเดินหน้าไปสู่ทางตัน เวอร์ชั่น : เส้นเลือดในสมองกำลังจะแตก เดียวดายกลางสายลม-นรีกระจ่าง คันธมาส บินไปเดียวดายกลางสายลมแปรปรวน |
| << | มกราคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||