พิมพ์หน้านี้
|
เนื่องจากว่าผู้จัดการธนาคารที่มณฑลเสฉวนคนนี้ ได้ให้ความช่วยเหลือเรามาในเรื่อง การเบิกเกินบัญชีวงเงิน เงินกู้เพื่อใช้เป็นเงินทุนหมุนเวียน เอาไปทำการดัดแปลงอาคารชั้นบนของสำนักงาน ไปทำเป็นหอพักแทน เราก็เลยตัดสินใจจะพาเขาไปเที่ยวทางปักกิ่งและภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีนด้วยกัน แต่ตอนนั้นตั๋วเครื่องบินก็ซื้อยากแสนยาก ในที่สุดพวกเราสามคน คือผม รองผู้จัดการทั่วไป และผู้จัดการธนาคารก็ซื้อตั๋วจากเมืองฉงชิ่งไปแค่ปักกิ่งก่อน ทันทีที่เช็คอิน พวกเราก็รีบไปที่เคาน์เตอร์ขายตั๋วเครื่องบินเพื่อขอซื้อตั๋วเครื่องบินไปฮาร์บินกัน "เสียใจครับ เรามีตั๋วชั้นธรรมดาเพียงสองใบ คุณต้องซื้อตั๋ว First Class สำหรับอีกคนหนึ่งครับ" คนขายตั๋วบอกเรา ผมจึงหันไปปรึกษากับรองผู้จัดการซึ่งเป็นผู้ช่วยของผม "อย่างนี้ เราก็ให้เกียรติผุ้จัดการแบงค์ให้เขานั่งที่นั่งชั้นหนึ่งก็แล้วกันนะ" ทันใดนั้นผมก็หน้าหงายไป เมื่อผู้ช่วยผมซึ่งเป็นคนจีนเสฉวนคัดค้านมาทันควัน "ไม่เอา ๆ ผมจะนั่งชั้นหนึ่งเอง เพราะทั้งชีวิตยังไม่เคยได้นั่ง First Class เลย" เป็นงั้นไป เฮ้อออออ |