ในตอนแรก เห็นนายกหวุนเจียเป่า บินเข้าไปสั่งการกู้ภัยในแนวหน้าภายในสองชั่วโมง มีการส่งทหารเข้าไปช่วยชีวิตคน และซ่อมถนน ราว 150000 คน เราก็นึกว่า โอ้ค่อยยังชั่วหน่อย  ต่อมาก็เห็นปัญหาที่ตามมาจึงได้อุทานมาว่า "แม่เจ้าโว้ย โอ้โฮ ยังมีงานช้างต้องทำอีกเยอะเลย

นอกจากการรักษาพยาบาล การเก็บศพ ตรวจดีเอ็นเอศพ การสงเคราะห์คนป่วย คนชรา คนพิการ และเด็กกำพร้าจากภัยครั้งนี้แล้ว ยังมีงานที่เขาต้องทำกันอีกเยอะเลย

ที่นำมาเขียนให้ดูนี้ เพราะตัวเองก็ยังไม่เคยคิดออกเลยว่า มีงานจะต้องทำกันมากขนาดนี้ และในประเทศจีนเขาทำงานกันจริงจังมาก หลังจากที่ฟ้าถล่ม แผ่นดินทลายใส่คนนับสิบล้าน ตามมาด้วย อัฟเตอร์ช็อคอีก10250 กว่าครั้ง

ประชาชนราว 14.5 ล้านคน เนื่องจากบ้านเรือนถูกทำลายโดยแผ่นดินไหวราว 4-5 ล้านครัวเรือน  บางเมืองก็ไม่อยู่ในสภาพที่จะอยู่อาศัยได้อีกต่อไป จึงต้องมีการอพยพชาวเมืองให้ย้ายไปอยู่ที่เมืองอื่นกัน 1) นี่ไม่ได้เรียงลำดับนะครับ แน่นอนหลังจากที่ช่วยผู้ประสพภัย ซ่อมถนน กันแล้ว สิ่งต่อมาที่เห็นในภาพนี้คือ พลเมืองจากเขตเมืองที่ถูกทำลายโดยสิ้นเชิง ได้รับการย้ายไปอยู่ในเมืองใหม่ซึ่งอาจจะห่างไกลจากบ้านเดิมหลายร้อยกิโลเมตร  โชคดีที่ว่า ในประเทศจีน ที่ดินเป็นของรัฐบาลทั้งหมด จึงไม่มีปัญหามาก เรื่องการจัดหาที่ทำกินใหม่ให้

2) ผู้บาดเจ็ดประมาณ 10,000 คนถูกส่งไปอยู่โรงพยาบาบในเมืองที่ห่างไกลไปจากบริเวณแผ่นดินไหว โดยทางรถไฟ และเครื่องบิน  เพื่อลดแรงกดดันด้านเตียงผู้ป่วยในบริเวณใกล้เคียง

3)  เนื่องจากแผ่นดินไหวตรงช่วงเวลาการเก็บเกี่ยวพืชผลทางเกษตรกรรม  และฤดูการหว่านเมล็ดในฤดูใหม่  หากไม่รีบเก็บเกี่ยว ผลงานการเพาะปลูกที่ชาวบ้านได้ทำมาก็จะสูญเปล่า ถ้าไม่รีพหว่านเมล็ด ก็จะทำให้ไม่สามารถได้ผลการเพาะปลูกตามฤดูกาลได้   ดังนั้น เหล่าทหารหาญที่เป็นวีรบุรุษที่ประชาชนชื่นชอบมากจากการเข้าไปช่วยเหลือกู้ภัย  จบจากการกู้หาผู้รอดชีวิตจากซากอาคาร เสร็จสิ้นการเคลียร์อาคารที่ชำรุดล้ว งานต่อไปก็รีบไปชิงเก็บเกี่ยวพืชผลแทนชาวบ้านที่อาจจะยังป่วยอยู่ หรือว่าเสียชีวิตไปแล้ว พร้อมทั้งรีบช่วยหว่านเมล็ดใหม่ให้สำหรับฤดูการเพาะปลูกใหม่ โดยไม่ต้องคอยให้เจ้าของกลับมาร้องขอให้

4) นักเรียนส่วนหนึ่งได้รับการโอนย้ายไปเข้าโรงเรียนในเมืองที่ห่างไกล เช่นเมืองเซินเจิ้นที่ห่างจากเฉิงตูถึง 2000 กม

นักเรียนโรงเรียนนี้โชคดี เพราะมีโรงเรียนที่เมืองจี้หนาน มณฑลซานตงเป็นโรงเรียนพี่น้องกัน  จึงได้รับเอานักเรียนราว800 คน กับครูอีก ราว 40 คนไปเข้าเรียนต่อที่เมืองจี้หนาน ห่างจากบ้านเดิมที่เมืองเป่ยชวน มณฑลเสฉวนราว 1800 กม.

5)ครู และนักเรียนที่ยังคงอยู่ในบริเวณแผ่นดินไหว ก็เปิดเรียนกันต่อทันทีเหมือนกัน ในโรงเรียนต๊น 

แม้แต่ธนาคารก็เปิดทำการในเต๊นท์เหมือน

ส่วนกำลังที่เหลือก็รุดเดินทางต่อไป ไปสู่พื้นที่ และหมู่บ้านที่ทุรกันดาร ไม่มีทางเข้าออกไม่ว่าจะทางบก เรือ หรือแม้แต่เฮลิคอร์ปเตอร์  เขาก้แบกเสบียงอาหาร และยาไปฝากกัน เท่าที่จะแบกไป

หลังจากที่ได้เร่งตั้งเต๊นท์ให้ผู้ประสพภัยได้พักชั่วคราวกันแล้ว  ภายใน สองเดือนนี้ รัฐบาลจีนก็จะต้องสร้างบ้านชั้นเดียวแบบง่าย ๆ เพื่อให้เป็นที่พักแก่ชาวบ้านอีกราว 2-3 ล้านหลัง ก่อนที่จะสามารถสร้างบ้านให้ใหม่ ซึงคาดว่าจะสร้างได้เสณ้จในราว 3-5 ปี  งานนี้ งานช้างแน่นอน

เรื่องอื่น ๆ ที่ขอแนะนำ

ภาพสามมิติ ภูมิประเทศชนิด ปราบเซียน ของเขตหวุนชวน ที่เกิดแผ่นดินไหว http://www.oknation.net/blog/bullock2981/2008/05/20/entry-2

ชีวิตใหม่ของเด็กหญิง อดีตเหยื่อเหตุการณ์แผ่นดินไหว http://www.oknation.net/blog/bullock2981/2008/05/21/entry-1

เมื่อ ว็อล์คกิ้งสตรี๊ท (Walking Street) ถนนหนานจิง เซี่ยงไฮ้หยุดนิ่ง http://www.oknation.net/blog/bullock2981/2008/05/20/entry-1

การอพยพผู้ประสพภัยแผ่นดินไหว ประเภทพิเศษ หมีแพนด้า  ที่อำเภอ อั้วหลงกัง มณฑลเสฉวน http://www.oknation.net/blog/Granddragon/2008/05/20/entry-2

เขตแผ่นดินไหวในเสฉวน ธรรมชาติที่สวยเยี่ยงแดนสวรรค์และภูมิประเทศโหดยิ่งกว่าผีนรกซาตาน http://www.oknation.net/blog/Granddragon/2008/05/20/entry-1

ภาพกิจกรรมโรงเรียนมัธยมหวุนชวน 22 ชั่วโมงก่อนแผ่นดินไฟวขนาด 8.0 ถล่ม ทำให้นักเรียนตายเป็นร้อย http://www.oknation.net/blog/bullock2981/2008/05/18/entry-1