บ้านพระจันทร์

2 ธันวาคม 50

ความรัก .....  ความผูกพัน

ที่พักของผม  ภายในเต้นท์นอน

  มีรูปของ  องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว และสมเด็จพระนางเจ้าราชินีนาถ อยู่เหนือหัว

เมล์ทุกฉบับ ของยัยหวานแหว๋ว ที่ส่งมาครับ

....  ผมไม่สามารถเข้ามาบันทึกเรื่องราวได้มากนักในช่วงเวลานี้     ช่วงนี้ภารกิจของผมดูจะเข้าที่ เข้าทางบ้างแล้ว  เช้ามา ผมต้องออกไปตรวจเยี่ยมตามฐาน   เข้าไปประชาคมตามหมู่บ้าน  นำของไปแจกให้กับชาวบ้าน ร่วมกับหน่วยงานในพื้นที่ครับ  และพรุ่งนี้ ผมมีหน้าที่ ที่จะต้องนำคณะครู และนักเรียน โรงเรียนวัดปิยาราม  ออกไปทัศนศึกษาในพื้นที่เขต จังหวัดปัตตานี 

ที่พักซึ่งดูดีขึ้น ก็คือเป็นบ้านน็อคดาว์น  ผมได้เข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้  ตอนจะจบภารกิจแล้วครับ

เมื่อวานนี้ วันเสาร์ที่ 1 ธันวาคม 50  ผมได้ออกไปปฏิบัติหน้าที่ตรวจเยี่ยมตามฐาน ๆ ต่างเหมือนเช่นที่เคยปฏิบัติมา  และได้มีโอกาส  พบกับ  เพื่อนของผม  เพื่อนที่อยู่กับผมเมื่อคราวที่ผมอยู่ที่ฐานพระองค์ดำ  ที่อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส  เมื่อ ปีที่แล้ว  เพื่อนที่พาผมไปทุกหนทุกแห่ง ในพื้นที่ ที่รับผิดชอบ  เพื่อนคู่ทุกข์ คู่ยากของผม  เมื่อวานผมเจอเค้าที่ฐานแห่งหนึ่ง  เค้าจอดอยู่  ผมเดินไปหาเค้าทันทีที่ผมเห็นเค้า  เข้าไปจับ เข้าไปลูบ  และถ่ายรูปคู่กับเค้าอีกครั้ง  ผมตื้นตันมากที่ได้เจอเค้า  และได้พบเค้าอีกครั้ง  ผมบอกกับเค้าว่า   "ฉันคิดถึงแกมาก"   ผมกับเค้า แทบจะกินนอนอยู่ด้วยกันตลอด  ไปไหนไปกัน ค่ำไหนนอนนั่น  และที่สำคัญเค้าสามารถพาผมเดินทางไปกลับโดยปลอดภัย  ผมจึงถือว่า เค้าคือผู้มีพระคุณสำหรับผม 

เพื่อนรักของผม   ที่ผมเจอเค้าอีกครั้งในวันนี้ ISUZU  บจ.1543  นราธิวาส

ภารกิจชิ้นสำคัญ  ที่ผมกับเค้าได้กระทำร่วมกันเสมอ  ในตอนนั้นเราสามารถจับกุม  แกนนำสำคัญได้

วันนี้  ผมบอกกับยัยหวานแหว๋วของผมว่า 

 "หวานพี่เจอรถคันสีดำ  ที่พี่เคยใช้เมื่อปีที่แล้ว  พี่ดีใจมาก ไม่คิดว่าจะได้เจอ  แต่ตอนนี้เค้ามาอยู่กับหน่วยงานที่รับผิดชอบสายงานอื่น  พี่ได้แค่ข้าไปจับ เข้าไปสัมผัสเค้า  ให้รู้ว่า  พี่ยังรักเค้าเหมือนเดิม"

ภาพสุดท้าย  ผมกับเพื่อนรักครับ

..นพดล..