วันนี้รู้สึกดีจังที่มีเธอ แฮะๆถึงแม้จะแค่ในเอ็มก็ตาม .....เริ่มต้นต่อจากที่เขียนเมื่อวานเลยแล้วกัน ผมนั่งทำงานไปด้วยแล้วเธอก็ทำงานเธอไปด้วย เธอก็เป็นเหมือนเดิมต้องให้ไฟลนก้นก่อนเธอถึงจะได้มีหัวทำงาน 555+ น่ารักดีนะ แล้วเราก็คุยกันไปด้วย เธอก็ยังไม่ได้เหมือนเดิมจากก่อนที่เธอหายไปหรอก แต่ผมก็เข้าใจเธอนะเพราะว่าเธอเสียความรู้สึกกับผมไปแล้วก็ไม่แน่ใจว่าผมจะเปลี่ยนตัวเองไม่งี่เง่าได้จริงใหม ผมรู้สึกว่าเธอเข้มแข็งขึ้นนะ เธอบอกว่าเธอมีแผนจะทำไรบางอย่างเกี่ยวกับใครบางคน ผมรู้สึกเชื่อมั่นในตัวเธอนะเพราะเธอจะทำไรเธอมีเหตผลเสมอแล้วผมก็เชื่อว่าสิ่งที่เธอทำมันจะทำให้เธอดีขึ้น ถ้าเธอทำสำเร็จเธอคงตัดใจกับใครบางคนได้ผมหวังเช่นนั้น ผมเองจะอยู่เคียงข้างเป็นกำลังใจเธอเสมอ ไม่ทิ้งเธอไปไหนแน่นอน หลังจากคุยกันก็เช้าจนได้เราก็แยกย้ายกันไปนอน ปกติเวลาเราลากันไปนอน ผมจะลงท้ายว่าฟ้าววววว เธอจะลงท้ายว่าฟิ้วววว มันเหมือนสัญลักษณ์ของเรา2คนไปแล้ว แต่เธอไม่ได้ทำ แหะๆๆๆ แล้วเราก็ไปนอนกัน พอหัวผมถึงหมอนผมหลับสบายมากเลย ผมหลับจนเกือบบ่ายได้ ไม่มีตื่นมาเลย พอผมเริ่มรู้สึกตื่นผมรู้สึกว่า เมื่อวานผมฝันรึเปล่าหว่า เธอกลับมาแล้วจริงๆเหรอ เริ่มรู้สึกหัวใจเบิกบานมากเลย รีบลุกจากที่นอนแล้วตรงไปที่คอมเลยล่ะ ขอบอกว่าน้ำตาอ่าไม่มีแล้วหมอนไม่เปียกแล้วผมไม่ใช่คนขี้แงแล้วนะ อิอิ มีแต่ขี้ตามากกว่า พอเปิดคอมด้วยใจระทึกมากๆๆคิดในใจว่ามันเป็นจริงๆนะไม่ใช่เรื่องฝันไป พอต่อเน็ตความรู้สึกที่เอ็มมันหมุนเข้าระบบนานจัง ใจผมเต้นแบบตึกๆๆ จนเอ็มต่อได้ผมรีบเลื่อนบาร์ลงไปที่รายชื่อเขา แทบช็อคน้ำตาแทบไหลง่ะเธอไม่ได้ออน ทั้งที่งานเธอยังไม่เสร็จแล้วต้องรีบมากยังไงเธอก็ต้องเปิดคอมสิ ไม่จริงอ่ะ..แต่แล้วผมก็ลองลุ้นอีกเฮือก เธออาจจะตั้งออฟไลน์ไว้ก็ได้เพราะเธออาจยุ่งมากไม่ว่างคุยกับใคร ผมเลยทักเธอไปทั้งที่มันออฟไลอบู่แบบนั้น พอทักไปใจผมเริ่มต้นแปลกอีกแล้ว อาการเศร้ามันจะมาครอบงำผมอีกล่ะ แต่แล้วเธอก็ตอบมา โหหหหห ผมโครตดีใจเลยผมไม่ได้ฝันไป วันนี้วันที่2ที่เธอกลับมาแล้วจริงๆด้วย เย่ๆๆๆๆ แล้วผมกับเธอก็คุยกันไปเรื่อยๆ แต่วันนี้เธอไม่ค่อยเครียดเหมือนเมื่อวานเท่าไหร่แล้ว เธอก็ยังเป้นเธอไม่ว่ายังไงก็น่ารัก ผมกับเธอไม่ค่อยได้คุยกันมากหรอกเพราะว่าเธอก็ต้องเร่งส่งงานงานเธอรีบมาก ส่วนผมเองก็มีงานที่ต้องทำด้วย เพราะว่าที่ผ่านมาไม่มีตอนเธอหายไปผมไม่ค่อยได้ทำงานเลยไม่มีใจที่จะทำ วันนี้หลายๆอย่างต่างจากตอนที่เธอหายไปมากๆเลยล่ะ ผมไม่ขี้แงแล้ว ผมมีแรงมีกำลังใจ ใจผมจากที่เคยรู้สึกจุกจนหายใจแทบไม่ออก แต่ตอนนี้เธอทำให้มันสงบอย่างเหลือเชื่อเหมือนกดสวิตเลย ผมเองก็เพิ่งเข้าใจตัวเองจริงๆว่าเธอมีผลแต่ใจผมมากขนาดนี้ ใจผมมันรักเธอแบบไม่มีเงื่อนไข แล้วก็ไม่มีวันหยุด แล้วเหมือนใจผมมันจะบอกผมว่าถ้าผมงี่เง่าอีกแล้วไม่ดูแลเธอไม่ทำตัวเองให้ดีจนเธอต้องจากไปอีกล่ะก็ผมได้ทรมานหนักกว่าที่เป็นอยู่แน่ๆ แหะๆๆๆ  เอ่อเกือบลืมไปเมื่อวานผมถามเธอว่าตอนเธอโดนคนที่รักเปลี่ยนแปลงใจเธอมีความรู้สึกยังไง ผมฟังเธอบอกแล้วแบบว่าโหหหหนักกว่าผมมากมายนัก ขนาดผมยังทรมานสุดๆ แต่เธอสิหนักกว่าผมอีก ผมอยากบอกเธอจริงนะตอนนั้นว่าผมจะไม่มีวันเปลี่ยนแปลงไปแบบที่เธอผ่านมา ผมจะเป็นคนที่เธอรักยังไงผมจะไม่ทำให้น้อยลง ถ้าเกิดวันนึงมันมีปาฎิหารย์ทำให้เธอรักผมได้ แต่ผมเลือกที่จะเก็บไว้ดีกว่าคำพูดมันไม่สำคัญเท่าการกระทำนี่ แต่สิ่งที่ผมต้องทำตอนนี้คือไม่ต้องคิดมากทำทุกๆวันให้ดีที่สุด ผมต้องเริ่มต้นเปลี่ยนตัวเองไปในทางที่ดี ทางที่เธอชอบ ผมไม่ได้ฝืนตัวเองนะที่จะเปลี่ยนแปลงแต่ที่ผมเปลี่ยนเพราะผมเชื่อว่ามันดีกับผมเองทุกอย่างแล้วเธอก็น่าจะพอใจด้วย แปลกนะครั้งนี้ผมรู้สึกดีขึ้นมากผมไม่ได้คาดหวังที่เธอจะรักผมแต่ผมมีความหวังว่าเธอจะรักผมและผมเต็มใจที่จะรักเธอ ไม่ว่าอนาคตจะเป้นไงก็ตาม แล้วก็ผมรู้สึกเชื่อใจเธอมาก ผมก็ยังมีคำถามหลายๆอย่างอยากถาม แต่ผมไม่ถามดีกว่าผมเลือกที่จะเชื่อใจเธอ แล้วมันก็ดีจริงๆนะสบายใจอ่า ขนาดเธอคุยกับแฟนเก่าที่เธอยังรัก ใจผมก็กลับรู้สึกสงบนะ หรือไม่ว่าเธอจะคุยกับใครก็ตามน่ะ ใจผมก็สงบ เพราะผมเลือกที่จะเชื่อใจเธอว่าไม่ว่าเธอจะทำไรเธอมีเหตผลที่ดีเสมอ อืมมยังไงก็มีอีกหลายเรื่องที่ผมต้องแก้ไขนี่เป็นบทเริ่มต้น สู้ๆๆๆ ผมกับเธอคุยกันไปเรื่อยๆ แต่ก็สงสารเธอนะข้าวไม่ได้กินเลยเพราะร้านอาหารปิด แต่ก็ขำนะพอได้กินนี่กินเงียบเลย สงสัยจะหิวมาก555+ แล้วเราก็ฟังคลับฟลายเดย์ด้วยกัน วันนี้เป็นตอน คนใกล้แต่ไม่สำคัญ แหมๆๆเชื่อตอนช่างโดนเหลือเกิน เราฟังกันไปเรื่อยๆมันก็มีแง่คิดเกี่ยวกับความรักเยอะนะ หลายแบบ แล้วมันมาสะดุดที่คำคำนึงน่ะ ..เขาบอกประมานว่า คนเรามันกล่าวว่าความพยายามอยู่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น แต่สำหรับความรักแล้วความพยายามอยู่ไหนความพยายามก็อยู่ที่นั่น คนเราถ้าไม่รักต่อให้ทำยังไงก็ไม่รัก ประมานนี้น่ะ...แล้วเธอก็บอกให้ผมฟังไว้ ผมอ่าไม่เชื่อคำพูดนั้นนะ เพราะไรอ่าเหรอ ก็เพราะคนเราถ้าจะรักใครซักคนมันก็ต้องพยายามทำ พยายามจีบ ถึงจีบได้ก็ต้องพยายามรักษาดูแล ถ้าเราไม่พยายามที่จะทำ แล้วใครเขาจะมารักเรา ผมเข้าใจนะว่าบางทีความพยายามมันอาจจะไม่สมหวังก็ได้ แต่มันก็ดีกว่าการที่เราไม่ได้ทำอะไรเลย อย่างน้อยเราทำเราก็ทำเต็มที่มันจะผิดหวังหรือสมหวังก็เป็นเรื่องของหัวใจของผู้เลือกน่ะ แล้วก้คำที่ว่าความรักถ้าไม่รักต่อให้ทำไงก็ไม่รัก อันนี้ผมก็ไม่เชื่อ เพราะว่ามันมีหลายตัวอย่างบางคนเกลียดกันจะตายก็มารักกันได้ บางคนใช้เวลาทั้งชีวิตในการจีบเขาก็ยังรักกันได้ ถึงแม้บางคนจะไม่เคยคิดว่าจะรักเขาก็รักได้ หัวใจคนเราไม่ใช่ก้อนหินมันมีเลือดเนื้อ ใช่มันอาจจะไม่ง่ายเหมือนคนที่มีความรู้สึกดีต่อกันเลย มันยากเลยล่ะมันเหมือนการเริ่มต้นด้วยการติดลบ แต่ถ้าเราท้อแล้วถอยนั่นคือความรักเหรอ ความรักมันคือแรงกระตุ้นให้เราสู้ไม่ใช่เหรอ แล้วอนาคตเราก็ไม่มีทางรู้มันมีเหตการณ์รออยู่อีกเยอะ บางทีเหตการณ์ไม่คาดคิดก็เปลี่ยนจากคนที่ไม่เคยรักมากรักกันได้เยอะแล้ว แค่เราอย่าหมดกำลังใจกับความหวังก็พอ แล้วถ้ามันไม่สมหวังจริงๆก็คิดว่าเราทำเผื่อชาติหน้า ชาติหน้าค่อยมาสานต่อ แหะๆๆๆคิดงี้สบายใจออก อิอิ อ้อ..แล้วผมอ่าอยากบอกเธออีกอย่างนะ ว่า อย่าเพิ่งมาตัดสินผมตอนนี้ได้ใหมว่าตอนนี้เธอไม่รู้สึกรักผมแล้ววันข้างหน้าก็ไม่มีทาง เธอพูดเหมือนกับว่าช่วงที่เธอหายไปไปคิดว่าเธอรักผมใหม แล้วเธอก็ได้คำตอบว่าไม่รัก บ้าไปแล้ว ทำไมเธอต้องมาคิดมาตัดสินว่ารักหรือไม่รักผมตอนนี้ด้วยล่ะ เธอมีหัวใจแค่ดวงเดียว แล้วตัวเธอเองก็เป็นคนรักใครแล้วรักหมดใจรักแค่คนเดียว ตอนนี้ใจเธออยู่กับแฟนเก่าอยู่ถึงจะมากหรือน้อยก็ตาม ใจเธอก็ยังไม่พร้อมที่จะรักใครอยู่ดี นอกจากเธอจะตัดใจหมดรักแฟนเก่าได้ก่อนนั่นล่ะถึงค่อยมาตัดสินกันไม่ดีกว่าเหรอ แล้วมันน่าจะยุติธรรมกว่าด้วย มาตัดสินตอนนี้จะให้ผมเข้าไปอยู่ในใจเธอได้ยังไงในเมื่อตัวเธอยังตัดใจกับแฟนเก่าไม่ได้เลย ถูกใหมล่ะ ผมว่านะไม่ต้องคิดไรมากทั้งนั้นล่ะ ให้เวลากับหัวใจมันเป็นคำตอบดีกว่า ง่ายดีสบายหัวแล้วก็สบายใจด้วย  หน้าที่ของเธอควรจะจัดการเรื่องความรักที่ยังมีปัญหาให้ได้ก่อน ส่วนหน้าที่ผมคือเลิกงี่เง่า ทำตัวเองให้ดีให้มีอนาคต  ทำให้เธอสบายใจเวลาที่เธอคุยกับผม แล้วก็ปรับเปลี่ยนไปในทางที่ดี ประมาณนั้น อ้ออีกเรื่องด้วย เธอบอกผมตามรายการด้วยว่า รักมากไปก็อาจทำให้อีกฝ่ายกลัว อันนี้ผมเห็นด้วยนะเห็นครึ่งนึงน่ะ เพราะว่าความรักอ่าเป็นเป็นสิ่งที่ดีโดยเฉพาะการได้รักเธอด้วยแล้วยิ่งไม่ควรน้อยลงเพราะเธอมีค่าที่จะรัก ถ้ารักน้อยลงจะเรียกว่ารักได้เหรอ แต่ประเด็นมันน่าอยู่ที่ว่า เรารักแล้วเราจะจัดระเบียบมันยังไง จะแสดงออกยังไง ที่ผ่านมาผมถูกที่ผมรักเธอ แต่ผมผิดที่แสดงออกมากเกินไปแล้วก็ไม่คุมให้เป็นระเบียบ ทั้งที่เธอพยายามบอกผมว่าเธอชอบการแสดงออกของความรักยังไง แต่ผมกลับดื้อแสดงออกมากไปแล้วก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอต้องการ แต่ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว ผมควรจะแสดงออกเท่าที่เธอต้องการแล้วก็แบบที่เธอชอบ นั่นล่ะคือสิ่งที่ผมต้องทำ แหะๆๆแต่อยากบอกว่าที่คิดมาทั้งหมดอ่าไม่กล้าบอกเธอหรอกกลัวเธอจะด่าเอาไปเถียงเธอแล้วก็มันควรแสดงออกด้วยการกระทำให้เธอเห็นมากกว่าที่จะพูดน่ะ พอฟังกันจบจนรายการจบ ผมกับเธอก็มาคุยกันปกติเรื่อยๆน่ะ แต่วันนี้เธอคงเพลียจริงๆนอนก็น้อยแถมคิดงานหนักอีก ก้เลยขอตัวไปนอนเพราะเธอจะหลับอยู่ล่ะ55555+ แล้วเราก็ลากันไปนอนแต่วันนี้เธอ พิมมาว่า ฟิ้ววววว ด้วย ผมดีใจมากเลยเย่ๆๆๆ พอเธอไปนอนผมก็ทำงานต่อซักพักจนเสร็จแล้วก็มาเขียนบล็อคต่อนี่ล่ะ ผมกลับมามีความสุขอีกครั้ง ไม่ว่าเธอจะคิดถึงรู้สึกกับผมยังไง ผมก็ขอขอบคุณเธอมากๆๆ ผมจะทำให้ดีที่สุด....

ปล.วันข้างหน้าจะเป็นไงผมไม่รู้ ไม่ว่าเธอจะรักผมหรือไม่รักผมก็ตามในอนาคต แต่ผมยินดีและเต็มใจที่ผมได้รักเธอ

ชีวิตที่เหลืออยู่
ไม่เคยเชื่อฟ้า ชะตาอะไร เชื่อใจที่ฉันรู้สึก
ข้างในลึกลึก นั้นกำหนดไว้ ให้ฉันจะต้องรักเธอ

เพราะฉันไม่เคยจะรักใคร ได้มากเท่าเธอในชาตินี้
เธอคือกำลังใจที่ฉันมี มีชีวิตที่เหลือต่อไป

เธอคนเดียวที่ฉันรัก รักจนหมดหัวใจ
ให้ฉันต้องรอไปจนวันตาย ฉันก็จะรอ เพื่อขอให้เธอเป็นคนรัก
เธอคนเดียวที่ฉันฝัน ฝันว่าจะได้อยู่ เคียงข้างกาย
ได้ใช้ชีวิตที่เหลือ ร่วมทางกับเธอ ตราบเท่าที่มีลมหายใจ

มีเพียงแค่รัก ที่เป็นเงื่อนไข ผูกใจฉันไว้ที่เธอ
จะเกิดอะไร ฉันจะไม่เผลอ เปลี่ยนใจจากเธอซักวัน


ปล.ถ้ารักแล้วท้อหรือเปลี่ยนแปลง นั่นคือรักเหรอ
        รัก คือการที่ดูแลและเต็มใจที่จะรักไม่มีวันลดน้อยลง จริงใหม