ผมได้ต้อนรับเธอมาเป็นสมาชิกใหม่ในบ้านได้ 2 สัปดาห์แล้วครับ

ในรุ่งเช้าที่แสนสบายของวันหนึ่ง  ผมตื่นขึ้นมารดน้ำต้นไม้แต่เช้า  ผมได้พบเธอโดยไม่คาดฝัน เธอกำลังบาดเจ็บ  แม้จะไม่ได้เห็นเลือดของเธอแม้แต่น้อย  แต่ท่าทางของเธอที่ผมเห็นก็แสดงให้ผมรู้ได้ว่าเธอกำลังเจ็บหนัก  ผมรีบพาเธอไปส่งโรงพยาบาลอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ 
เมื่อถึงโรงพยาบาล  หมอเข้ามาดูอาการของเธอ ยังไม่แน่ใจว่าเธอกระดูกขาหักหรือเปล่า หมอจึงได้ดามมันเอาไว้ก่อน  แล้วพาเธอมาพักผ่อนที่บ้าน

ครอบครัวเราเป็นครอบครัวเล็ก  ในเวลากลางวันทุกคนจะต้องออกไปทำงานกันหมด  เราจึงไม่สามารถปล่อยเธอทิ้งไว้ได้  เพราะเธอไม่สามารถเดินได้  ไม่สามารถหาอาหารและน้ำดื่ม รวมทั้งเรื่องยาอีก  ดูเหมือนตอนนี้เธอยังไม่เข้าใจเลยด้วยว่า เธออาจจะต้องพิการ และเดินไม่ได้ตลอดชีวิต

มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลย ความไม่คุ้นเคยกัน  แต่จะต้องมาอยู่ใกล้ชิดกันตลอดเวลา  เธอยังดูไม่ค่อยไว้ใจผมนัก  ทั้งที่ผมแสดงความเอาใจใสและเอื้ออาทรเธอเป็นอย่างดี  ทั้งป้อนข้าว ป้อนน้ำ ป้อนยา 

3 วันผ่านไป ผมพบว่าอาการเธอหนักกว่าที่คิดไว้  เธอควบคุมการถ่ายไม่ได้เลย  เธอไม่ถ่ายมา 3 วัน จนผมต้องพาเธอไปหาหมออีกครั้ง  หมอตรวจเช็คเธออย่างละเอียด เธอไม่มีความรู้สึกในท่อนล่างของลำตัวเป็นต้นไป  ทำให้เธอไม่สามารถขับถ่ายได้อย่างปกติ  หมอสั่งจ่ายยาขับปัสสวะ และอุจจาระ  ปรากฎว่าหลังจากได้รับยา  เธอถ่ายได้ แต่ต้องเรียกผมตลอดทั้งคืน เพราะเธอควบคุมปัสสวะไม่ได้เลย   รุ่งเช้าเราต้องไปหาหมออีกครั้ง  หมอทำถุงและต่อท่อปัสสวะให้กับเธอ  กลายเป็นว่าไปที่ไหน เธอก็ต้องพกถุงปัสสวะไปทุกที่

ผมไม่ได้รู้จักหรือสนิทสนมกับเธอมาก่อน  แต่การที่เธอไร้ญาติขาดมิตร  ผมจึงต้องช่วยเธอไว้ก่อน  ทั้งอาหาร ที่พัก และค่ารักษาตัว  เกือบสัปดาห์แล้วที่เธอต้องนอนอยู่เฉยๆ  เธอค่อนข้างหงุดหงิดกับผม  และพยายามจะเดิน  ผมต้องขัดใจเธอ   แต่ดูเหมือน เวรกรรมของเธอยังไม่หมดเพียงแค่นี้  ผมสังเกตุว่าท้องของเธอ ดูโตกว่าปกติ และกินเก่งทีเดียว  ผมจึงให้หมอลองอุลตร้าซาวน์ท้องของเธอ  ปรากฏว่า เธอกำลังตั้งท้องอ่อนๆ  ผมไม่ได้สนใจที่จะอยากรู้ว่าใครทำให้เธอท้อง เพราะเห็นว่าไม่น่าจะเกิดประโยชน์อะไร   คิดเพียงแต่ว่าเธอจะเลี้ยงลูกได้อย่างไรในภาวะอย่างนี้  และเรื่องการผ่าตัดออก  ซึ่งคงจะต้องกะระยะเวลามาผ่าตัดกับหมออีกที 

ช่วยระยะเวลาที่ผ่านมาในสัปดาห์ต่อมา  เธอไว้ใจผมมากขึ้น  แม้ผมจะไม่สามารถเข้าใจภาษาของเธอ  แต่ก็รู้ว่าเธอไว้ใจผมมากขึ้น จากการแสดงออกทางดวงตาของเธอ  เธอเกลี้ยวกราดต่อผมน้อยลง  แต่เธอก็ยังพยายามจะเดินอยู่เสมอ  ผมต้องทำกายภาพบำบัดให้เธอทุกวัน  และยังมีความหวังว่าเธอจะกลับมาเดินได้  แม้ว่าเมื่อเธอ เดินได้  เธออาจจะเดินจากผมไป 

ผมรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยที่จะมีสมาชิกตัวน้อยๆเพิ่มขึ้นในบ้าน  ผมหวังว่าลูกเธอคงจะรักผม ในเมื่อผมไม่มีวันที่จะได้รับความรักจากเธอได้เต็มที่   แต่หวังว่า เธอจะไม่กีดกันที่จะให้ลูกๆรักผมด้วย  แม้ผมจะต้องเตรียมรับภาระเพิ่มขึ้นสำหรับลูกของเธอ  ผมก็ยินดี  ผมหวังว่าลูกเธอคงจะสวย เช่นเดียวกับเธอ  เธอมีดวงตากลมโต  จมูกเล็ก หน้าค่อนข้างแหลม  ปากสีแดงเล็กๆ  หน้าตาจิ้มลิ้ม 

น่าจะอีกเพียงเดือนเดียว  ผมก็จะได้มีสมาชิกใหม่น้อยๆเพิ่มขึ้น  แต่เหมือนเคราะห์เธอยังไม่จบสิ้น

เมื่อเช้านี้เอง  เธอขัดใจผมนิดหน่อย   เนื่องจาดเธอกวนผมเหลือเกินในตอนกลางคืน  ผมต้องทำงานกลางวัน และทำให้ผมนอนไม่พอ  ผมจึงต้องแยกเธอไปไว้อีกห้องหนึ่ง  และไม่สนใจเธอ 

เมื่อผมไปหาเธอในตอนเช้า  เธอพยายามเดินหนีผมอย่างรวดเร็ว จนผมไม่ทันตั้งตัว  เธอตกบันไดลงไป  พ่อผมตกใจมาก  และดุว่าผมไม่ดูแลเธอ  ทำให้ผมน้อยใจมาก   ผมแกล้งประชดเธอกับพ่อ ว่าดูสิ ยัยตัวร้ายนี่  ทำให้พ่อดุผม ทั้งๆที่ผมทั้งรักและเอาใจใส่  แต่เธอไม่เคยเห็นความดีของผม  แถมยังพยายามที่จะหนีผมอยู่ตลอดเวลา  ผมจะไม่ยอมให้ลูกเธอทำอย่างนี้กับผมเหมือนที่เธอทำ  อืม แต่ไม่รู้ลูกเธอจะเป็นอะไรไปหรือเปล่าจากการที่เธอตกบันได  พรุ่งนี้ถ้าเธอมีอาการผิดปกติ  อาจจะต้องพาเธอไปหาหมออีกครั้ง  ถ้าลูกเธอออกมา ผมจะเอารูปถ่ายมาให้ดูน่ะครับ ว่าน่ารักแค่ไหน

ตอนนี้ ถ้าผมห่างๆ จากการอัพเดธบล๊อคไปบ้าง  ก็โปรดเข้าใจน่ะครับ ว่าผมมีภาระเพิ่มขึ้น เลยไม่ค่อยมีเวลา ผมหวังว่าเพื่อนๆ คงยังไม่ลืมกัน

ลาก่อน ไม่ลาลับครับ

สวัสดี

พา มะแป๋ว มาอวดโฉมครับ

เป็นไงบ้าง เธอน่ารักดังที่ผมบอกไหมครับ  ตอนนี้เธอแข็งแรงขึ้นมากครับ  กินเก่ง และขาเริ่มมีแรง แต่ยังไม่สามารถเดินได้ครับ

สวัสดีปีใหม่ 2551

Update อาการของมะแป๋ว  3 ม.ค. 51

เมื่อปีใหม่ 1 ม.ค. มะแป๋ว เริ่มมีอาการไม่ยอมกินอาหาร  และมีไข้ขึ้นสูง  ผมพาไปหาหมอ ปรากฎว่าเธอติดไวรัสในกระแสเลือด  หมอคาดว่ามาจากการถูกกัด  มีภาวะโลหิตจาง คล้ายๆ โรคเอดส์ในมนุษย์   นอกจากนี้ ยังมีกระเพาะปัสสวะอักเสบ อันเนื่องจากการที่ร่างกายไม่สามารถขับปัสสวะออกเองได้  ทำให้กระเพาะปัสสวะเต็มอยู่ตลอดเวลา  จากอาการดังกล่าว ทำให้เธอแท้งลูก  ตอนนี้เธอรักษาตัวอยู่ในโรงพยาบาล  เมื่ออาการดีขึ้น คงต้องผ่าตัดเอารกออกจากท้อง  เพราะร่างกายเธอไม่สามารถขับรกออกมาเองได้ครับ