สะบักสะบอมมา 2 ไฟลท์ติดๆ...

จำคำถามไว้ให้ดีดี นะคะ...ฝนตกขี้มูกไหล "คนอะไร" มาพบกัน????

เดี๋ยวจะมีเฉลยท้ายเรื่อง ตอนนี้ขอถอนหายใจเฮือกใหญ่ๆ หลังจากสะบักสะบอม หอบแฮกๆๆ มาสองไฟลท์ติดๆ

เรื่องของเรื่องก็มีอยู่ว่าไปบินมากับลูกเรือแย่ๆ (แย่มากๆ) ไฟลท์แรกเลยเจอ หัวหน้าสัญชาติ "Moroccan" ประกบคู่มากับลูกเรือสัญชาติเดียวกัน ไฟลท์ถัดมา ตามกันมาติดๆ หัวหน้าสัญชาติ "Tunisian" ประกบคู่มากับลูกเรือสัญชาติเดียวกันอีกแล้วค่ะ

ถ้าคนที่ทำงานหรือเคยทำงานกับคนสองสัญชาตินี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "แอร์ฯ ไทยในสายการบินต่างชาติ" แถบๆ นี้ คงจะพอรู้ แล้วก็เดาเรื่องราวออกแล้วใช่ไหมคะ ว่าเรื่องราวมันจะเป็นเช่นไร...

แถมซ้ำบนไฟลท์ยังมีตัวแถม มาให้อีกสามสัญชาติเจ๋งๆ อันได้แก่ Romanian, South African, Kenyan... เป็นไงคะ สุดยอดไปเลย ตอนเข้าห้อง Brief ก่อนไปบิน ก็จะมีการแนะนำตัว ว่าชื่ออะไร พูดภาษาอะไรได้บ้าง แล้วก็มาจากประเทศไหน อะไรประมาณนั้น พอได้ฟังจนครบ อยากจะป่วย อยากจะเป็นลม มันตรงนั้นเลยจริงๆ ค่ะ

ไม่อยากไปบินแล้ว ได้กลิ่นของบรรยากาศอันร้อนระอุมาตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มทำงานเลย...แต่ไฟลท์แรกโชคดีหน่อยหนึ่งที่มีเพื่อนสนิท นามว่า "ดารา" ไปบินด้วยกัน แต่ก็ถูกกลั่นแกล้ง ไม่รู้จากฟ้าดิน หรือจากหัวหน้า "เฮงซวย" คนนั้น เขาก็จับลูกบัว กับดารา แยกกัน ขาไป ลูกบัวทำ First Class ดาราทำ Business Class ส่วนขากลับก็สลับตำแหน่งกัน

พอขึ้นไปบิน ก็เป็นไปดังลางสังหรณ์บอกเหตุไว้ ตั้งแต่เห็นหน้าพวกนั้น "ขี้เกียจสุดๆ" แล้วก็แรงกันมากๆ แบบว่าไม่มีใครโง่ซักคน ทุกคนเนี่ยฉลาดกันหมดเลยนะ ฉลาดมากๆ แต่ทำงานไม่ได้เรื่องกันสักคน ไอ้ทำงานไม่ได้เรื่องนี่ยังพอให้อภัยได้ แต่ไอ้ประเภทไม่ทำงานนี่สิ แล้วดันมีหัวหน้าที่เป็นสัญชาติเดียวกันคอยหนุนหลัง พากันขี้เกียจซะอีก

ประเภทโง่แล้วอวดฉลาดอันนี้ก็เจอมาเยอะ แต่ประเภทโง่แล้วอวดความโง่ให้คนอื่นเห็นนี่ นานๆ จะเจอซักที (ไงละปากจัดไหมดิฉัน)

กว่าจะจบไฟลท์มาได้ ทะเลาะกันแทบตาย แต่ดิฉันไม่ได้ไปทะเลาะกับพวกเขาหรอกก็อยู่แบบไทยๆ (ประณีประนอม) แต่ก็ไม่ไทยแท้เท่าไหร่ ก็มีแอบแรงนิดๆ คือถ้ามันทะเลาะกันแล้วชิ่งมาโดนเราเมื่อไหร่ เราจะศอกกลับทันที

ในเมื่อพวกมันขี้เกียจ ไม่ทำงาน ก็อย่ามาจิกหัวใช้เราทำนะ ไม่มีทาง เราไม่ทำ เราทำแต่ของเรา เตรียมตั้งการ์ด ป้องกันตัวไว้ตลอดเวลาว่าถ้ามันใช้ หรือมันว่า หรือบ่นอะไรเรา เราจะสวนกลับ

ปกติถ้าเจอลูกเรือดีดี แล้วเขาทำงานในโซนของเขาไม่ทัน เราจะไม่รีรอที่จะหยิบยื่นความช่วยเหลือให้เลยนะ แบบว่าต่างคนต่างทำงานของตัวเองให้เสร็จ เสร็จแล้วก็รีบช่วยเหลือคนที่ยังทำไม่เสร็จ จะได้ทำงานเสร็จ แล้วก็กินพร้อมๆ กัน ว่างจากงานก็นั่งคุยกันไป ขำกันไป เดี๋ยวเครื่องก็ลงละ

งานง่ายๆ สบายๆ ไม่มีอะไรยากเลยจริงๆ ถ้าทุกคนช่วยเหลือกัน หยิบยื่นมิตรภาพให้กัน แต่ดิฉันไม่เข้าใจเลยจริงๆ ว่าทำไมพวกคนที่มาจากประเทศเหล่านี้ถึงไม่ได้คำนึงถึงสิ่งเหล่านี้ หลายต่อหลายครั้งการทำงานกับคนหลากหลายเชื้อชาติ จะมีคนบอกอยู่เสมอๆ ว่า "เราไม่สามารถตัดสินเขาได้ว่าสิ่งที่เขาทำนั้นถูก หรือว่าผิด เพราะว่าวัฒนธรรมของพวกเรามันต่างกัน"

ยิ่งได้ทำงานกับคนหลากหลายเชื้อชาติบ่อยๆ ดิฉันกลายเป็นคนเลือกคบคนที่สัญชาติไปโดยปริยาย เหมือนๆ กับว่าสิ่งแวดล้อมมันทำให้เราต้องกลายเป็นคนมองคนในแง่ร้าย (แหม คุณคะ จะไม่ให้ร้ายได้อย่างไร บินด้วยกันกี่ครั้งต่อกี่ครั่ง กี่คนต่อกี่คน ร้อยคนคงจะมีแค่เพียงสักคน ที่มาจากสัญชาติเหล่านี้แล้วเป็นคนดี สำหรับเรา)

พอบินจบไฟลท์แรก ก็ได้แต่หวังว่าต่อไปก็คงจะไม่เจอคน แบบคนพวกนี้อีก สาธุ...

แต่พอเข้าไปบินอีกไฟลท์ถัดจากนั้นเท่านั้นแหละ ก็ต้องมาเจอสภาพเดิมๆ อีก คราวนี้ก็เอาละวะ ไหนๆ ก็ไหนๆ ละ ในเมื่อพวกเขาขี้เกียจไม่มีมารยาท เราก็ไม่ต้องทำตัวขยัน แล้วก็มีมารยาทหรอก มันโยนของข้ามหัวเราไปฟิ้ว เราก็ได้แต่หันไปมองหน้ามัน เอ่อ จำไว้...ไม่เป็นไร บ้านมัน ประเทศมัน วัฒนธรรมของมันอาจเห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องปกติ

พอถึงตามันนั่งมั่ง ได้ทีดิฉันก็โยนของฟิ้วววว ข้ามหัวมันบ้าง มันหันหน้ามามอง ดิฉันก็เลยพยักหน้าให้ไปทีหนึ่ง ความรู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนางเอกในหนังไทยที่ถูกกลั่นแกล้งมานาน แล้วทนไม่ไหว ลุกขึ้นมาปฏิวัติยังไงยังงั้น อิอิ แต่มันก็ไม่ได้ว่าอะไร ถ้าว่าก็จะเถียงละ กะว่าเอาวะ เป็นไงเป็นกัน ไหนๆ ทริปนี้ก็เป็นอะไรที่ดิฉันขอเรียกละกันว่า...

ฝนตกขี้มูกไหล "คนจัญไร" มาเจอกัน

หวังว่าไฟลท์ต่อไปหลังจากนี้จะไม่เจออะไรแบบนี้อีกแล้วนะ ขอบินแบบสันติหน่อยนึงเห๊อะ สาธุ เพี้ยงๆ

ปล.อันที่ 1 เรื่องนี้เขียนขึ้น ไม่ได้ต้องการดูถูก หรือด่าทอ หรือเหยียดหยาม หยามเหยียดสัญชาติใดสัญชาติหนึ่งนะคะ แต่เป็นการ "แชร์" ประสบการณ์ "ครั้งหนึ่งในชีวิต" ที่ต้องมาผ่านพบเรื่องราวการทำงานกับคนเหล่านี้ คติสอนใจสองอย่างที่พยายามจะสอดแทรกในเนื้อหาการบ่น (ปนด่าทอ) คือ หนึ่งวัฒนธรรมที่แตกต่างทำให้คนเราแตกต่างกัน และสองเราไม่จำเป็นต้องทำดีกับคนที่ไม่ดีกับเรา ไม่จำเป็นเลยจริงๆ (อาจจะหยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาในตอนแรก แต่ในเมื่อทำดีไปแล้วเขาไม่เห็นค่า หรือมันไม่เกิดผล ก็ขอบอกไว้เลยว่ามันเปล่าประโยชน์จริงๆ ที่ไปทำดีกับบัวใต้น้ำเหล่านั้น)

ปล. อันที่ 2 เดี๋ยวเรื่องหน้าจะเอารูปดารา ที่ไปเที่ยวกันมาลงนะจ้ะ กะว่าจะเอาลงวันนี้แต่ทว่าบ่นไปเยอะ เอารูปสวยๆ มาให้ดูมันอาจจะขัดหูขัดตา ไม่เข้ากับเนื้อเรื่องน่ะ

ปล. อันที่ 3 น้องๆ หนูๆ ที่สงสัยว่าทำไมวิธีการคัดเลือกแอร์ฯ ของสายการบินตะวันออกกลาง ถึงได้ดุเดือดมีการสอบภาษาอังกฤษ สอบแล้วสอบอีก สอบพูดรายตัว รายกลุ่ม ฯลฯ สารพัด แตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับการคัดเลือกแอร์ฯ ของสายการบินแถบเอเซีย "ส่วนหนึ่ง" ก็เป็นเพราะว่า คนจะมาทำงานที่นี่ได้ ต้องเข้มแข็ง แล้วก็ "แข็ง" "แรง" ไงคะ อิอิ