นานมากแล้วที่ไม่ได้บินไปเกาหลี มีเพื่อนๆ บางคนสงสัยว่าทำไมดิฉันถึงได้คลั่งไคล้เกาหลีนักหนา เป็นพวกบ้าหนัง คลั่งดาราเกาหลี เหมือนวัยรุ่นไทยทั่วไปหรือเปล่า...อันนี้ต้องบอกว่าไม่ใช่เลย ส่วนตัวแล้วชอบประเทศนี้ เมืองนี้มาตั้งแต่ไหนแต่ไร

เพราะมีความหลัง ความทรงจำงดงาม มากมายเกิดขึ้นที่ประเทศแห่งนั้น

อย่างแรกเลยต้องบอกว่า "เกาหลีใต้" เป็นเมืองนอกเมืองนา "ประเทศแรก" ที่ดิฉันได้มีโอกาศได้ไปเยือน (อะไรครั้งแรกมักจะเป็นอะไรที่จดจำติดตาตรึงใจเสมอ?)

ช่วงเป็นแอร์ฯ สายการบินแรกปีแรกๆ ช่วงนั้นก็บินแต่เกาหลีใต้ เกาหลีใต้เดือนละสามครั้งได้ ดังนั้นเมื่อก่อนจะรู้จักเกาหลีใต้ดีมากๆ นั่งรถสายไหน ไปเมืองอะไร มีอาหารที่ไหนอร่อย ของที่ไหนน่าซื้อราคาถูกดิฉันจะรู้หมด

ไปบ่อยๆ จนได้มีโอกาสไปเจอ "ใครคนหนึ่ง" ที่นั่น...ใครคนนั้นที่กล่าวถึง ต้องขออนุญาตกล่าวถึงต่ออีกหน่อย เพราะหนุ่มคนนั้น เรียกได้ว่า เป็นความรัก เป็นความทรงจำ เป็นอะไรหลายๆ อย่างที่ดีดี ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต (แล้วก็ผ่านไป) เอาละเรื่องของหัวใจหยุดไว้แค่นี้ก่อน (สนใจติดตามอ่านได้ในตอนต่อไป ห้าห้า)

อีกประเด็นหนึ่ง เรียกได้ว่าเป็นประเด็นหลักๆ คือ ดิฉันชอบกินอาหารเกาหลีมากๆ มากถึงขนาดที่ว่า ไปประเทศไหน เมืองใดในโลกนี้ถ้าเจอร้านอาหารเกาหลี ลูกบัวคนนี้จะต้องแวะเข้าไปลิ้มลองอยู่เสมอๆ ทำให้สิ้นเปลืองเงินไปมากมาย

บางร้านก็อร่อย บางร้านก็ไม่อร่อย อยากกินอะไรที่มันดั้งเดิม แบบเกาหลีๆ จริงๆ จังๆ ดังนั้นเลยขอใช้ประโยชน์จากหน้าที่การงานที่ทำ จากสวัสดิการที่ได้รับจากทางสายการบิน นั่นคือ การซื้อตั๋วเครื่องบินได้ในราคาถูกมาก ภาษาในแวดวงเราเรียกว่าตั๋ว ID90 ตั๋วอันนี้อธิบายง่ายๆ คือจะเป็นตั๋วที่พนักงานแบบเราๆ จะได้ส่วนลดถึง "90%" จ่ายเองแค่ 10%

ไหนๆ ก็ซื้อตั๋วได้ในราคาถูกจัดก็เลยตัดสินใจไปเที่ยวเกาหลีใต้กันกับกลุ่มเพื่อนๆ (สาวล้วนค่ะ) คนหนึ่งเป็นแอร์ฯ อยู่สายการบินเดียวกัน ส่วนอีกสองคนใจกล้า บ้าเที่ยวมากๆ บินตรงจากเชียงใหม่ไปเจอกันที่เกาหลีใต้

สำหรับคนที่ยังไม่ทราบ ขออนุญาตโฆษณาให้ทางสายการบินเกาหลี (Koreanair) นึดนึงนะคะ คือตอนนี้สายการบินแห่งนี้มีเส้นทางบินตรงจาก Seoul-ChiangMai  , ChiangMai-Seoul แล้วนะคะ ไม่ต้องไปต่อเครื่องที่กรุงเทพ สะดวกสบายสำหรับคนเชียงใหม่ที่อยากเดินทางไปเที่ยวเกาหลีใต้มากๆ

และมีข่าวสารจาก "การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย" ที่ทำให้แอร์ฯ ไทยในสายการบินต่างชาติ โดยเฉพาะคนเชียงใหม่แบบดิฉันแอบตื่นเต้นมากๆ นั่นคือช่วงปีหน้า จะมีสายการบินอีก 9 สายการบิน จะทำการเปิดบินตรงเข้าสู่จังหวัดเชียงใหม่ค่ะ ได้แต่ภาวนาว่าสายการบินที่ดิฉันทำอยู่จะเป็นหนึ่งใน 9 สายการบินนั้นด้วยเถอะ

เอาละกลับมาเข้าเรื่องที่ไปเที่ยวมาก่อนค่ะ ว่าแต่เรื่องราวจะเป็นเช่นไรมาให้รูปเล่าเรื่องแทนดีกว่านะคะ...

วันแรกที่ไปถึง Eun Yong กับ Mijin เพื่อนแอร์ฯ ชาวเกาหลีที่รู้จักกันเขาก็แวะมาหาค่ะ ตอนเย็นก็ไปกินอาหารที่เรียกได้ว่า มาถึงเกาหลีต้องกิน...

เอ้าชนแก้ว ดื่มๆๆ

Eun Young and Mijin

อันนี้แหละ "หมูเกาหลี" ตัวจริง ภาพจริง ต้องมาเป็นชิ้นใหญ่ๆ แล้วใช้กรรไกรตัดเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วค่อยๆ คีบหมูเอามาคลุกกับน้ำมันงา แล้วตักมาวางไว้บนผัก พร้อมกับเอาผักเครื่องเคียงแล้วก็น้ำจิ้มใส่ลงไป แล้วห่อๆ ม้วนใส่ปากกินค่ะ หรือใครที่ชอบรับประทานข้าวไปด้วยก็ไม่ผิดกติกา จะกินแบบเรากินหมูกะทะก็ไม่ผิดเช่นกัน ใครใคร่กิน กิน กินแบบไหนอร่อยก็กินไปเหอะค่ะ สำหรับดิฉันแล้ว ไม่ว่าจะห่อในผักแล้วค่อยเอาใส่ปาก หรือเอาใส่ปากก่อน แล้วเอาผักตาม ก็อร่อยเหมือนกัน (ขอให้เป็นหมูเหอะ)

เคล็ดลับ ถ้าจะกินหมูเกาหลีให้อร่อย กิมจิที่เขาให้มา ต้องนำมาย่างพร้อมๆ กับหมูแล้วกินไปพร้อมๆ กันนั่นแหละค่ะ อร่อยสุดยอด

มื้อเมื่อวานจบไปในเวลาชั่วพริบตา (เหมือนดังอีแร้งโฉบลงมากินเหยื่อ ทิ้งคราบแอร์โอสเตสไฮโซไว้จนหมดสิ้น ห้าห้า) รุ่งเช้าเพื่อนเลยพามาเดินเล่นต่อ ดูสิคะ ร้านค้าบ้านเค้าเมืองเค้า สีสรรสดใส น่านั่งเนอะ

ชอบร้านนี้ แต่ราคาสู้ไม่ไหว ถอยก่อนๆๆ

สมหญิงกับป้ายหน้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง อยากรู้ว่าราคาเท่าไหร่ให้คิดง่ายๆ เลยนะคะ 1000 วอน เท่ากับ 40 บาทค่ะ

สรุปมานั่งร้านนี้กันค่ะ ร้านน่ารักๆ ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงไม่กล้าเข้ามานั่ง เพราะคิดว่าราคาคงแพงเอาเรื่อง แต่ที่ไหนได้ไม่ได้แพงอย่างที่คิด (แต่ก็แพงค่ะ)

สมหญิงกะพี่อ้อย สมหญิงยังทำท่าสู้ตายค่ะ เพราะยังไม่รู้นี่คะว่าราคาอาหารจะเท่าไหร่ ห้าห้า

มาแล้วค่ะอาหาร อันนี้คือเมนูแนะนำเหมือนกัน (จำชื่อเกาหลีไม่ได้ละ) แต่เป็นไก่ตุ๋นสมุนไพร ยัดข้าวเข้าไปในตัวไก่ด้วย อาหารขึ้นชื่อค่ะ รสชาดก็อร่อยมากๆ อุ้ยตายตอนนี้ไก่ยังไม่มาค่ะ มีแต่เครื่องเคียงมาก่อนเต็มโต๊ะเล้ย

เอาละอันนี้แหละค่ะ ไก่ตุ๋นที่ได้บอกไว้ เป็นไงน่ากินมั๊ย?? ชามนี้นะคะ ย้ำว่าแค่ชามนี้นะคะ ราคา 9000 วอนค่ะ...360 บาท

กินขอคาวเสร็จ เดินเล่นๆๆๆ shopping shopping เหนื่อยเหลือเกินมาหาของหวานกินกันซะหน่อย ดูสิคะจะเรียกว่า "น้ำหวาน" ก็คงจะไม่ผิด เพราะสีมันหวานมากๆ

เอ้าชนแก้ว กันหน่อย...แก้วละ 4000 วอน 160 บาทค่ะ

เดินตั้งแต่เช้ายันดึก วันนี้เน้นแต่ shopping กับ กินแหลกค่ะ เสน่ห์ของเกาหลีใต้อีกอย่างหนึ่งก็จะเหมือนๆ กับบ้านเราคือ ไม่ว่าจะเดินไปซอกซอยไหน มุมใด จะมีของกินของขายอยู่ข้างทางเต็มไปหมด ซึ่งบรรยากาศแบบนี้คุณจะหาไม่ได้เลยในบ้านเมืองฝั่งตะวันตก ยุโรป อเมริกา บ้านเมืองเหล่านี้หาได้มีของกินอุดมสมบูรณ์แบบนี้ไม่ ห้าห้า

อันนี้หน้าตาคุ้นๆ เห็นแล้วอยากกินซื้อมาซะหน่อย เห้ยที่แท้มันก็คือเผือกทอดบ้านเราดีๆ นี่เอง แต่ถ้ากินบ้านเราก็คงอันละ 5 บาท 10 บาท แต่ที่นี่อันละ (แก้วแดงๆ นั่นแหละค่ะ) 2000 วอน 80 บาทแหนะ

ตกดึก Eun Young กับ Mijin ก็ได้เวลากลับ เนื่องมาจากว่าคุณสมหญิง เค้ามีเพื่อนหนุ่มชาวเกาหลีเสนอตัวมาเทคแคร์ค่ะ พวกเราก็ตามกับมาเป็นแก๊งค์ (แก๊งค์ตลกแดก)...อันนี้ นี่เลย "พิซซ่ากิมจิ" หรือเห็นบางร้านเขาเขียนว่า "แพนเค้กกิมจิ" เหมือนกันค่ะ เมนูนี้ก็แนะนำอีกละ เป็นเมนูแนะนำจากลูกบัวนะคะ ถ้ามีโอกาสไปเกาหลีอย่าลืมกินล่ะ เกิดมาก็เพิ่งเคยกินวันนั้นแหละ "พิซซ่าหน้ากิมจิ" เริดมาก

คุณผู้อ่านคะ ขอต่ออีกอย่างนะคะ อันนี้ก็เริดไม่แพ้กัน อร่อยมากๆ แต่น่าเสียดายจำชื่อภาษาเกาหลีไม่ได้ละ มันจะเป็นปลาหมึกคลุกๆ กับซอสสีแดงๆ แล้วก็มีเส้นเหมือนขนมจีนบ้านเรามาให้ แล้วก็คลุกๆๆ กิน โอ้ย ลืมอาหารไทยไปชั่วขณะเลยดิฉัน กินอะไรอร่อยทุกอย่าง ช่างมีความสุขกับการกินอะไรเช่นนี้

ไข่ตุ๋น หน้าตาเหมือนบ้านเรา รสชาดก็ใกล้เคียงอร่อยค่ะๆ

นี่แหละหน้าตาเจ้ามือ อิอิ พร้อมกับอาหารเต็มโต๊ะ โอ้ย กินอิ่มจังตังค์อยู่ครบ (มีความสุขเหลือเกิน)

มาเป็นขันโตกเลยวุ้ยอันนี้ มือไม้สั่นไปหมด อยากกินก็อยากกิน แต่ก็ต้องรีบๆ ถ่ายรูปไว้ก่อน ไม่งั้นจะอดเอามาโชว์ วิ๊ววว

กินเสร็จไปเดินเล่น Insadong ซึ่งเป็นถนนวัฒนธรรมบ้านเค้าค่ะ จะขายของพื้นเมือง (หลอกนักท่องเที่ยว) แล้วก็จะมีโชว์เล็กๆ น้อยๆ เห็นแล้วบอกได้เลยว่า "มาเดินถนนคนเดินท่าแพที่เชียงใหม่ดีกว่าค่ะ"

นี่แหละค่ะบรรยากาศรอบๆ

มีหน้ากากขายด้วย

ต้นไม้หน้าคน มีหลายหน้ามากๆ หน้าไหนน่ารักที่สุด?

อันนี้เป็นโชว์วิธีทำ Rice Cake ตอนนี้คนทำกำลังมองหาเหยื่อให้มาช่วยทุบค่ะ เอ้า มอง มอง มอง

นี่ไง เหยื่อรายที่หนึ่งมาแล้ว...

อุ้ยมันหนักจริงๆ ค่ะ

ไม่เชื่อแกลองดูสิ สมหญิงเอ๋ย อิอิ อึบบบบบ....

โอ้ยหนักจริงๆ ใช่ไหม

ประสบความสำเร็จแล้ว (ยกไม่ขึ้นนี่อายนะเฟ้ย เห็นมั๊ยเกาหลีมุงเพียบ)

ทุบๆ สุดท้ายก็ได้มาเป็นขนมหน้าตาแบบนี้แหละค่ะ น่ากินมั๊ย? ก็อร่อยดีนะ อร่อยแบบเหนียวๆ คำเตือนคือเวลารับประทานต้องมีน้ำดื่มอยู่ใกล้ๆ ไม่งั้นติดคอตายแย่เลย อิอิ

เอาละวันนี้เอาไว้แค่นี้ก่อนนะคะ ขอกินมากมาย ไว้เดี๋ยวตอนต่อไปจะเริ่มพาเที่ยวแล้วค่ะ ว่างๆ แวะมาชมนะคะ ^_^