• P_Jeen
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-06-19
  • จำนวนเรื่อง : 15
  • จำนวนผู้ชม : 1929
  • จำนวนผู้โหวต : 27
  • ส่ง msg :
Metro Love รักวุ่นๆของหนุ่มเมือง
เรื่องสั้น ของหนุ่มสุด Hip
Permalink : http://www.oknation.net/blog/Jindanai
วันเสาร์ ที่ 23 มิถุนายน 2550
Metro Love: Full Moon Strike คืนแห่งเงาเราสองคน (part2)
Posted by P_Jeen , ผู้อ่าน : 135 , 22:18:21 น.  
พิมพ์หน้านี้


ปิ๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 
เสียงบีบแตรดังลั่น พลางเปิดไฟสูงกระพริบๆๆ
…อะไรกันอีกเนี่ยย ยุ่งไม่หยุดซะที แม่คุณ... แต่คราวนี้เขาไม่ได้รู้สึกหงุดหงิดแต่อย่างไร
รถปอร์เช่เร่งแซงขึ้นมาขนาบข้างรถของจีน พลางเลื่อนกระจกลง
คนขับส่งสัญญานมือเหมือนต้องการให้ลดกระจกลงเช่นกัน
“จะไปไหนเหรอคะ”เธอตะโกนผ่านกระจกมา พร้อมกับ คำลงท้ายว่า “คะ” ครั้งแรก
“ไปท้ายเกาะครับ คุณหิวหรือเปล่า”
“ถ้าไม่รังเกียจจะทานด้วยกัน ก็ตามมาเลย”จีนตะโกนตอบไปเช่นกัน
เธอยิ้มกว้างแล้วพยักหน้า

จากนั้น เธอและเขาก็ขับรถตามกันไปจนถึง ท้ายเกาะ
ซึ่งเป็น แหล่งท่องเที่ยวที่กำลังจะถูกพัฒนาให้เป็น ที่พักผ่อนสำหรับเศรษฐี วีไอพี เท่านั้น
เพราะราคาที่ดินได้ถูกปั่นขึ้นมาแพงระยิบ
ที่ท่าเรือท้ายเกาะ จีนจอดรถหน้าสะพานไม้เก่าๆที่ทอดยาวไปยังทะเล
มีบังกะโลไม้หลังคามุงหญ้าแฝกอย่างง่ายๆ
รวมทั้งมีร้านอาหารเล็กๆ ที่ตกแต่งสวยงาม ตั้งเรียงรายไปทั้งสองฝั่งสะพาน 
เพื่อรับรองนักท่องเที่ยวต่างชาติที่นิยมมาพักผ่อนที่เกาะนี้
เนื่องจากยังคงความเป็นธรรมชาติอยู่มาก อีกทั้งยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักสำหรับนักท่องเที่ยวชาวไทย

เธอเดินตามเขามาอย่างช้าๆ 
ดูค่อนข้างจะลังเลในการตัดสินใจตามเขามาที่นี่อยู่เหมือนกัน
“ร้านนี้แล้วกันนะครับ” จีนยืนอยู่ที่หน้าร้านที่ชื่อ ทะเลจันทร์
ภายในร้านมีฝรั่งนั่งดื่มกันอยู่สองโต๊ะ
เธอมองเข้าไปในร้าน พลางพยักหน้าตกลง พลางเดินตามเขาเข้าไปในร้าน
เจ้าของร้านซึ่งยังค่อนข้างหนุ่มแต่งตัวสไตล์เรกเก้ ผมยาวมัดเป็นมวยก้อนใหญ่ๆไว้บนหัว
เดินถือเมนูยิ้มมาที่โต๊ะ
“ทานอะไรดีครับ ดีจัง นานๆจะมีคนไทยมาที่นี่”
จีนและเพื่อนใหม่ของเขา สั่งอาหารและเครื่องดื่ม ไปสองสามอย่าง

หลังจากเจ้าของร้านรับออเดอร์ไป
ก็ถึงเวลาทำความรู้จักกันจริงๆเสียที
จากบทสนทนาทำให้เขาทราบว่าเธอชื่อ จิญา 
มาที่เกาะนี้เพื่อหาข้อมูลและความเป็นไปได้ที่จะลงทุนทำธุรกิจ

“มาแล้วครับพี่ อาหารที่สั่ง” นายเรกเก้ เดินยิ้มปรี่เข้ามาพร้อมยกถาดอาหารวางบนโต๊ะ
“พี่มาฮันนีมูนกันเหรอครับ แหมยังกะ นายแบบคู่กับนางแบบ”
จีนได้แต่ยิ้ม ส่วนเธอก็ยิ้มเช่นกัน
แต่ต่างคนต่างเงียบ ไม่มีใครตอบ
“คืนนี้ คืนฟูลมูน รับคอกเทลพิเศษมั๊ยครับ รับรองทีเด็ด”
 “มาถึงท้ายเกาะต้องสั่ง Full moon Strike ครับพี่”
“สูตรเด็ด รับรองหาที่ไหนไม่มี” นายเรกเก้ ทำหน้าตาเชื้อเชิญเต็มที่
จีนหยิบเมนูคอกเทลมาเปิดๆ แบบไม่ได้สนใจอะไรมากนัก 
ส่วนจิญา ดูเหมือนเธอจะสนใจคอกเทลนั่น
“ลองดูก็ดีนะ เห็นเจ้าของร้านเชียร์จัง” เธอชักชวนจีนให้ลองด้วยกัน
จีนยิ้มให้เธอ พลางพยักหน้า โอเค  เจ้าของร้านยิ้มกว้างพอใจที่ลูกค้าเชื่อคำแนะนำ
พลางเดินผิวปากกึ่งเดินกึ่งเต้นเข้าไปผสมเหล้าให้ทั้งคู่

ระหว่างรับประทานอาหาร ทั้งสองคนก็ได้รู้จักกันเพิ่มขึ้นอีกหน่อย
ว่าเธอเกิดและโตที่อเมริกา
ปีนึงจะมาเยี่ยมญาติๆที่เมืองไทย สองครั้ง 
ที่เมืองไทยเธอมีธุรกิจส่งออกเครื่องหนัง
ส่วนที่อเมริกาเธอมีบริษัทพัฒนาที่ดิน อยู่ที่เมืองต่างๆอยู่หลายแห่ง
...โห รวยจัด .. จีนอึ้งๆ กับสิ่งที่ได้ยิน
...มิน่า ขับปอร์เช่...

“พี่ครับๆ มีเมนูเด็ดมาแนะนำอีกแล้วครับ”เจ้าของร้านยิ้มเผล่ เดินมาเสิร์ฟเครื่องดื่ม
“มีอะไรมานำเสนออีกหรอ” จีนหัวเราะขำกับท่าทางของนายเรกเก้เป็นอย่างมาก
เพราะเป็นคนที่หน้าตากวนประสาทจริงๆ
“พี่ดื่ม Full Moon Strike แล้วไม่กิน ยำสวรรค์เห็ดท้ายเกาะ เป็นกับแกล้ม”
 “เห็นทีจะไม่ครบสูตร”
“จานนี้ทีเด็ดเลยนะพี่ ลูกค้ามาถึงนี่สั่งทุกโต๊ะ” เขาทำหน้าชวนเชิญให้คล้อยตาม
“โอเค เด็ดก็เด็ด ขอที่นึงแล้วกัน” เขาสั่งจบ ก็ลองยก Full Moon Strike ขึ้นจิบ
คอกเทลสีฟ้าสด เจือด้วยสีส้มของส่วนผสมอะไรก็ไม่ทราบ
มีเลมอนเหลืองสดวางประดับ เหมือนพระจันทร์เต็มดวง ท่ามกลางทอ้งทะเล
...หวาน เปรี้ยว ซ่า แล้วก็ ...เค็มนิดๆเหมือนผสมเกลือลงไปด้วย 
คล้ายๆ มาการิต้า แต่อร่อยกว่า

จีนยิ้มให้จิญ่า พลางยกแก้ว ชวนเธอดื่มด้วยกัน
เธอยิ้มรับพลางยกแก้วชนกับแก้วของจีน
“Cheers” เธอพูดจบแล้วยกแก้วขึ้นจิบ
“อร่อยจริงๆด้วย” จิญา ยืนยันความอร่อยด้วยการดื่มรวดเดียวหมดแก้ว
จีนและจิญ่า มีความสุขมากทุกสิ่งทีเกิดขี้นในตอนนั้น
ไม่ว่าอะไรๆมันช่างดูดีไปหมด สนุกไปหมด เหมือนเป็นภาพลวงตา

สูตรดื่ม Full Moon Strike กับยำเห็ดสวรรค์ท้ายเกาะ อร่อยแล้วเข้ากันดีมากๆ
เหมือนกับที่เจ้าของร้านแนะนำ
ไม่รู้ใส่อะไรเข้าไปบ้าง มันช่างรสชาติกลมกล่อมและจัดจ้าน
ทั้งสองคนสนุกมากขึ้นเรื่อยๆ จะพูดจะคุยอะไร มันดูตลกขบขันไปซะทุกเรื่อง
เสียงหัวเราะของสองคนดังลั่นร้านเลยทีเดียว

...บอกแล้วไงพี่ ว่าทีเด็ด...
...เห็นมาฮันนี่มูนนะเนี่ย จึงแนะนำ set นี้ให้...
เจ้าของร้านมองมาทาง หนุ่มสาวทั้งสอง ที่เขานึกว่าเป็นแฟนกัน
พลางหัวเราะหึๆ เหมือนพอใจอะไรบางอย่าง

หลังจากกินและดื่มกันจนพอใจ ก็ได้เวลากลับเสียที 
จีนก็เดินมาส่งจิญาที่รถ ตัวเขาเองรุ้สึกแปลกๆ เมาๆผ่าวๆ
มองอะไรดูเหมือนว่าภาพจะเบลอๆหมุนๆ 
ส่วนเธอก็ไม่น้อยไม่กว่าเขา หน้าแดงซ่าน เลยทีเดียว

“พักที่ไหนครับนี่ ไกลหรือเปล่า” เขาถามด้วยความเป็นห่วง
“เลยไปไม่ไกลหรอก”
“อยากลองขับรถเล่นไหม”เธอเปิดประตูรถกว้าง พลางหันมาชวน
จีนทำท่าลังเล แหม อยากก็อยากลองอยู่
“ไม่ต้องเกรงใจขึ้นมาเลย”เธอเข้าไปนั่งรอที่เบาะข้างคนขับแล้ว
จีนก้าวขึ้นรถสปอร์ตในฝันของเขา อย่างรู้สึกตื่นเต้น
ปรับเบาะ ปรับพวงมาลัย ให้กระชับกับรูปร่างตัวเอง แล้วออกรถทันที
บรื่นนนนนนน ...เอี๊ยดดดดดดดดดด
เสียงล้อบดกับถนนด้วยความเร็ว พลางประกายไฟแล่บออกมาจากท่อไอเสีย 
ปอร์เช่ภายใต้ความควบคุมของจีน พุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วปานพายุ

“ร้อนจังเลย เปิดแอร์แรงกว่านี้หน่อยนะ”
จีญาเพิ่มระดับความเย็นของแอร์ หน้าเธอเต็มไปด้วยเหงื่อ
...ใช่ มันร้อนจริงๆด้วย ร้อนเหมือนไฟรุมๆ...เขาก็รู้สึกเหมือนเธอเช่นกัน
“ทำไมมันร้อนแบบนี้ ขออนุญาตนะ”
จีญาทนไม่ไหว ถอดเสื้อตัวนอกออก
เหลือแต่เสื้อทับตัวบางจิ๋วสีเนื้อที่อยู่ภายใน

ตัวเขาเองก็ควบคุมสายตาตัวเองไม่ได้เช่นกัน
ภาพถนนที่อยู่ตรงหน้ามันดูซับซ้อน วกวนเหมือนเขาวงกต
รถปอร์เช่วิ่งส่ายไปส่ายมาเป็นงูเลื้อย เขาพยายามควบคุมมันอย่างเต็มที่
ไม่ไหวแล้ว อันตรายเกินไปที่จะขับต่อ จีนตัดสินใจขับรถลงข้างทาง 
ประคองรถให้ค่อยๆหยุด ใกล้ๆ เนินหินกลุ่มหนึ่ง อย่างปลอดภัย

“หิวน้ำจัง ในรถมีน้ำหรือเปล่าครับ”
จีนหิวน้ำคอแห้งผากเลยทีเดียว หัวหมุนติ้วๆ เหงื่อออกทั่วตัว
จีญาเอื้อมมือไปเบาะหลังเปิดกระเป๋าสะพายของเธอ
หยิบน้ำดื่มขวดเล็กๆให้จีน เขารีบคว้าไปดื่มทันที และส่งต่อให้เธอดื่มเช่นกัน 
อากาศภายในรถมันช่างน่าอึดอัด จีนจึงเปิดกระจกให้ลมพัดเข้ามา
หวังจะให้อาการดังกล่าวดีขึ้น

“ไม่ไหวแล้วๆๆ ร้อนๆ”เธอร้องขึ้นมา
พลางนั่งกระสับกระส่ายไปมาอาการร้อนรนเหมือนไฟเผา
คงเป็นอาการอย่างที่เขาและเธอรู้สึกอยู่ตอนนี้
มันเหมือนมีภูเขาไฟระเบิดอยู่ภายในร่างกาย 
ถึงตอนนี้สติสัมปะชัญญะของทั้งสองก็แทบจะขาดผึง ควบคุมตัวเองไม่ได้
โลกมันเหมือนหมุนเร็วกว่าปกติซักสิบเท่าร้อยเท่า

“ไปแช่น้ำก่อนนะ อยู่ในนี้ ญ่าตายแน่ๆ”
จิญาเปิดประตูออก แล้วถอดเสื้อถอดกางเกง เขวี้ยงมันทิ้งไว้ในรถ
เสร็จแล้ววิ่งในสภาพเกือบเปลือย ลงไปที่ชายหาดทันที
จีนมองตามไปก็เห็นเธอวิ่งไปเกือบถึงทะเล
“เร็วจีน ลงมาเลย ๆ”เธอหันหลังกลับมาเรียกเขาให้ลงไปแช่น้ำด้วยกัน
จีนเองก็ทนไม่ไหวเช่นกัน รีบถอดเสื้อ ถอดกางเกงของตัวเองออก
เหลือแต่บ๊อกเซอร์ตัวเดียว วิ่งตามจีญ่าลงทะเลไป

“ฮ่ะๆ ค่อยยังชั่วหน่อย หายร้อนไปตั้งเยอะ”
เธอหัวร่อร่า อารมณ์ดี นอนหงายว่ายท่ากรรเชียงท่ามกลางทะเลเย็นเฉียบอย่างสบายใจ
น้ำทะเลในเวลานี้เย็นเหมือนน้ำแข็ง แต่พอผสมกับความร้อนบรรลัยกัลป์ในตัวของทั้งสองแล้ว
มันกำลังอุ่นสบายพอดี

จีนมองร่างผิวขาวโพลนและได้สัดส่วนงดงามของจีญ่าในอันเดอร์แวร์ตัวจิ๋ว
ดำผุดดำว่ายอยู่ในทะเลด้วยความรู้สึกบอกไม่ถูก
อุณหภูมิในร่างกาย มันเริ่มสูงขึ้นๆอีกแล้ว
เขาไม่รู้หรอกว่า จีญ่าเองก็แอบมองหุ่นนักกีฬาของจีน
ที่มีกล้ามเนื้อกำลังดี หน้าท้องแบนราบและ ไหล่กว้างสมชายชาตรี อยู่เหมือนกัน
เธอค่อยๆว่ายน้ำเข้ามาหาเขา  พลางยืนขึ้นเอามือสองข้างเกาะที่ไหล่ของจีน
จ้องตาเขานิ่งเหมือนต้องการสื่อความในใจ
ผ่านดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อน คู่นั้น 

จีนก้มลงสำรวจเรือนร่างภายใต้อันเดอร์แวร์ตัวจิ๋วที่เปียกน้ำ
แทบไม่เหลือช่องว่างให้จินตนาการเลย
เพราะมันแนบเนื้อไปทุกสัดส่วน
แถมรัดแน่นเสียจนสัดส่วนบางส่วน พุ่งล้นออกมาท้าแสงจันทร์ภายนอก
ถ้าริมฝีปากของเขาเป็นแม่เหล็กขั้วบวก
ริมฝีปากของเธอก็ต้องเป็นขั้วลบแน่ๆ
จึงเกิดแรงดึงดูดเข้าหากันอย่างรวดเร็ว

จีนและจีญาจูบกันกลางทะเล ท้าแสงจันทร์ของคืนฟูลมูนอย่างดูดดื่ม
ตอนนี้ อันเดอร์แวร์ชวนบ๊อกเซอร์ หลุดออกไปว่ายน้ำทะเลด้วยกันเรียบร้อยแล้ว
เหลือแต่ร่างเปลือยเปล่าของเจ้าของทั้งสอง
กอดรัดกระหวัดเกี่ยวกันแนบแน่นเป็นเนื้อเดียวกัน

บทรักระหว่างเขาและเธอ สวยงามเปรียบเสมือนภาพยนตร์อาร์ตดีๆเรื่องนึง
ที่ฉากหลังค่อยๆเปลี่ยนไปเรื่อยๆ
จากในทะเล  มาที่ชายหาดขาวที่มีทรายเม็ดละเอียดนอนนุ่มหลัง
จากนั้นจบฉากสุดท้ายที่โขดหินที่มีน้ำทะเลกระเซ็นซัดสาด
เกิดเป็นฟองพรายฟ่องแห่งนั้นเอง

...............Continue part 3.....................................

แสดงความคิดเห็น

  เข้าสู่ระบบ   |   สมัครสมาชิก
ชื่อ:  
อีเมล์:  
เว็บไซต์:  
ความคิดเห็น:  
   

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มิถุนายน 2007 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30