หลังจากที่เหน็ดเหนื่อยกับการเดินทางและทำงานมาตลอดทั้งวัน คืนนี้เราต่างพักผ่อนนอนหลับกันเต็มอิ่ม จนกระทั่งมารู้สึกตัวอีกครั้งเมื่อรุ่งสาง (โชคดีที่ยังมีลมหายใจมาถึงวันนี้ได้) เมื่อตื่นขึ้นมาเราไม่รอช้า รีบออกจากห้องสี่เหลี่ยมๆ ที่เย็นฉ่ำไปด้วยแอร์ดิคอนเนอร์ พร้อมกับกล้องคู่ใจ (ของคนอื่น) ไปสูดลมหายใจบริสุทธิ์ พร้อมทั้งสำรวจรอบๆ บริเวณโรงแรม เดินยังไม่ทันเหงื่อตก เราแลเห็นพระเดินมาโปรดแต่ไกล

โอกาสที่จะใส่บาตรยามเช้าในเมืองกรุงมีค่อนข้างน้อย เพราะต้องตาลีตาเหลือกมาทำงานให้ทัน ไม่อย่างนั้น หายนะแห่งชีวิตอาจเกิดขึ้น หากหัวหน้างานมาถึงก่อน แจ็คพ็อตพันล้านอาจเป็นของเราแต่เพียงผู้เดียว (ฮา)

เมื่อเห็นพระใกล้เข้ามาทุกขณะ จะปล่อยเลยไปก็ใช่ที่ ต่างหาซื้อของที่พอหาซื้อได้แถวนั้นถวายพระไปก่อน แค่นี้ก็ได้สละความตระหนี่ออกจากตัวแล้ว

เจ้าของร้านผู้ใจดี กำลังตั้งใจใส่บาตร

หนูวี้ดว้ายก็ตั้งใจใส่บาตรไม่แพ้กัน

เด็กวัดกลายเป็นใครไปน้อ..??
 

เมื่อพระคล้อยหลังไปแล้ว เจ้าของร้านที่เราไปอาศัยใส่บาตร บอกกล่าวด้วยความเป็นมิตรว่า หากต้องการจะใส่บาตร ยังมีพระอีกสองรูปที่ด้านหลังอาคาร พระทั้งหมดจะไปสมทบกันที่นั่น เพื่อขึ้นรถของกรมตำรวจกลับวัด

ไม่รอช้ารีบเดินดุ่มๆ ตามพระไป แต่ลืมไปว่าการเดินตามเช่นนั้น ทำให้ทหารที่เดินคุ้มกันพระ ต้องเหลียวหลังอยู่บ่อยๆ เพราะไม่แน่ใจว่ามันมาดีหรือมาร้าย สถานการณ์เช่นนี้อาจไว้ใจคนได้ยาก ไอ้เราก็หน้าเหมือนโจรซะด้วย เลยต้องทิ้งระยะให้พระเดินไปก่อน เพื่อความสบายใจทั้งสองฝ่าย

เห็นคนออกมาใส่บาตรเยอะๆ แบบนี้ รู้สึกชุ่มชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก ชาวบ้านแต่ละคนต่างยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับคนต่างถิ่นเช่นเรา ถือเป็นของขวัญชิ้นเยี่ยมที่คนแถวนั้นมอบให้ บรรยากาศยามนี้จึงเหมือนปาร์ตี้ย่อยๆ ที่ครื้นเครงไปด้วยรอยยิ้ม ทำให้ลืมสถานการณ์ร้ายๆ ที่เคยเกิดขึ้นในระแวกนี้ไปถนัด 

พระสองรูปที่ตามมาสมทบภายหลัง

หลังจากที่พระรับบาตรเสร็จ ต่างขึ้นรถที่มาคุ้มกันกลับวัด โดยมีนายตำรวจเป็นคนขับ และนายทหารถือปืนคอยคุ้มกันอยู่ด้านหลัง วันนี้เราได้เห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็น และไม่อยากเห็นอีกชั่วนิรันดร์ เพราะมันบ่งบอกถึงอะไรบางสิ่งบางอย่างที่น่าหดหู่ใจ

ดูเอา ขี้เกียจบรรยายแล้ว

อืม..เฮ้ออ!!

มาเยือนถิ่นใต้ไม่ถึงอาทิตย์ อะไรนะที่ทำให้ฉันหลงไหลเสน่ห์หา ราวกับโดนเสน่ห์ยาแฝดที่คนรอบข้างโป๊ะเข้าใส่ นี่ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องงานที่ต้องเดินทางมา คงไม่มีโอกาสสัมผัสความงดงามที่เกิดขึ้นในแดนดินปลายด้ามขวานเป็นแน่ หากไม่มีสถานการณ์ความรุนแรงเชื่อเลยว่า ปัตตานี จะเป็นอีกหนึ่งจังหวัดที่อยู่ในใจของผู้มาเยือนตราบนานเท่านาน

ขอให้โลกสงบสุขโดยไว

จากใจจอมโจร