คนช่างติ......since 2001

คนช่างติ

บล็อกนี้ติไม่เก่ง แค่เล็งดูสิ่งต่างๆ อาจมีคนดูน้อยบ้าง แต่รู้ว่าบอร์ดข้างๆคงเข้ามาดู.....555
Permalink : http://www.oknation.net/blog/Khonchangti

วันพฤหัสบดี ที่ 12 กรกฎาคม 2550

บุรุษไปรษณีย์ที่รัก.....

Posted by คนช่างติ , ผู้อ่าน : 102 , 22:49:49 น.

พิมพ์หน้านี้

เช้าวันหนึ่ง วันไหน คนช่างติจำบ่ได้ครับ....... ตุ๊บ.......เสียงดังเช่นเคย เป็นอันรู้กันว่านิตยสารแสนโปรดของคนช่างติอย่าง สารคดี เล่มประจำเดือนใหม่ได้เดินทางมาถึงบ้านแล้ว ทุกครั้งที่ไปเก็บพัสดุบรรจุหนังสือสารคดีมานั้น คนช่างติจะลุ้นทุกครั้งว่า ครั่งนี้มันจะยับยู่ยี่อีกหรือปล่าว บ่อยครั้งที่สารคดีและหนังสืออื่นๆที่มาส่งที่บ้านนั้น ยับ และเสียหาย คนช่างติพยายามที่จะค้นหาสาเหตุว่ามาจากที่ไหน พอได้ทำการทดลองหลายต่อหลายครั้งก็พออนุมานและน่าเชื่อได้ว่าสาเหตุน่าจะมาจากพี่ ( ลุง ) ที่ส่งไปรษณีย์ท่านนี้ค่อนข้างแน่ เพราะจากการทดลองที่ว่า มีหลายครั้งที่คอยรับหนังสือจากมือของท่านพี่เค้าปรากฏว่า ไม่มีเล่มไหนเลยที่รับกับมือแล้วมันจะยับ ( แบบหักงอตรงมุมหนังสือ ) ซึ่งดูจากท่าในการโยนของพี่ท่านคือขอใช้คำว่าเหวี่ยงเข้ามาน่าจะดีกว่าน่ะครับแล้วพัสดุก็จะลงอย่างไม่เป้นท่าเลย ล่าสุด...คนช่างติ ได้ร้องไปทางนิตยสารสารคดี ว่าให้ช่วยพิมพ์คำว่า กรุณาอย่าโยนที่ซองได้มั้ย ก็ได้คำตอบมาว่า ไม่ได้ แต่เค้าก็ได้ให้ทางออกที่ดีมากๆเลยว่า เล่มไหนยับมาเปลี่ยนได้เลยครับที่ สนพ. โหย.....แบบว่าเป็นปลื้มสุดๆอ่ะ แบบว่าเค้าคงคิดว่าเราว่างมากเลยอ่ะนะ ไป สนพ. เปลี่ยนหนังสือเล่มที่ยับ ซึ่งคำนวณเอาว่าคงต้องเปลี่ยนทุกเล่มหากวันที่มา เราไม่ได้อยู่รับกับมือ ซึ่งบางทีก็รับไม่ทัน เพราะพี่ท่านมาปุ๊บเหวี่ยงปั๊บ.... เลยเกิดสติปัญญาเห้นแจ้งได้ว่า....ควรอย่างยิ่งที่จะบอกกะเจ้าตัวที่โยนเก่งๆเนี่ยแหละ เป็นการแก้ปัญหาต้นทางที่ดีที่สุด โดยหวังว่าจะได้ความร่วมมือเป็นอย่างดี........ คืนก่อนที่จะบอก เกิดความคิดฉับพลันทันใดขึ้นขณะอ่านนิตยสารเล่มโปรด รู้สึกว่าเราอ่านเอาความรู้ ยับ(ไม่)นิด(ไม่)หน่อยบ้างก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง เลยตัดสินใจว่า ช่างมันเหอะ และแล้ว.....งงเช้าวันนั้นก็มาถึง ลุงท่านนั้นมาส่ง ปณ. ที่บ้านโดยมีจดหมายซองบางๆ 4 ฉบับ ลุงก็โยนตามสไตล์แก ลองนึกภาพซองเอกสารบางๆ 4 ซอง ที่โยนเข้ามาร่อนผ่านช่องประตู ทั้งที่เห็นเจ้าบ้านกะลังเดินไปรับ แกก็ยังร่อนเข้ามา ซองด้วยความที่เบาก็ร่อนเปลี่ยนกันไปคนละทิศคนละทาง เราก็ต้องก้มเก็บขึ้นมาจนครบ .........คงต้องบอกแล้วล่ะ...... ลุงครับ..ที่นี่ผมสมัครสมาชิกนิตยสารสารคดีน่ะครับ คือว่าผมเห้นเป็นหนังสือดี อยากเก็ยรักษาน่ะครับ แต่ว่ามันยับเพราะว่าคุณลุงโยนกระแทกน่ะครับ.....ขอความกรุณาคุณลุงช่วยฝากไว้บ้านข้างๆได้มั้ยครับแล้ว เดี๋ยวผมจะไปรับเองครับ......... ลุงเหล่มองลอดผ่านแว่น.........สายตาขยุกขยิก ทำท่าสงกะสัย "ไหนหนังสือไร" ลุงถาม " โอ๊ยหนุ่ม...อย่าไปเอาไรกะมันมากเลย หนังสือเค้าเอาไว้อ่านหาความรู้ ยึดติดแบบนี้ แล้วจะได้ความรู้ได้ไง เราอ่านน่ะ เอาความรู้นะ ยับนิดยับหน่อยช่างมันเหอะ" ไร้การตอบโต้จากเสียงปลายสายในทันท่วงที เพราะกะลังอึ้งว่า คิดเหมือนกันเลย แต่พอรวบรวมความคิดมาได้ เลยบอกกลับไปด้วยน้ำเสียงสั้นๆ สรุปๆ ว่า " รบกวนคราวหน้าาฝากไว้ข้างบ้านด้วยครับ.....ขอบคุณมากครับ" ไม่รู้เราทำถูกรึเปล่า แต่รู้แต่ว่า รักหนังสือมากๆ หวงหนังสือมากๆ รู้สึกว่ามันเป็นเพื่อนรู้ใจที่ดี เป้นครูของเรา และอีกหลายเหตุผล........ ขอตินิดนึง นิตยสารสารคดี...ได้ทำกล่องกระดาษหุ้มเพื่อกันกระแทก แต่ว่ามันใช้ไม่ได้เลยครับในเเง่การปฏิบัติ เพราะเวลาโยนลงมาทันจะกระแทกผ่านทางด้านมุมต่างๆ ซึ่งหนังสือมันจะยับจากตรงนั้น่ะครับ แต่กับหนังสืออย่าง Travel Guide นั้นเค้าคิดระบบกันกระแทกได้อย่างเทพเลยครับขอชม เพราะไม่ว่าลุงจะเขวี้ยงอย่างไร ก็ไม่มีทางที่จะทำ อันตรายหนังสือได้เลย...ส่วนทำไงนั้น อธิบายยากมากๆเลยครับ.......

   เช้าวันหนึ่ง วันไหน คนช่างติจำบ่ได้ครับ.......
             ตุ๊บ.......เสียงดังเช่นเคย เป็นอันรู้กันว่านิตยสารแสนโปรดของคนช่างติอย่าง สารคดี เล่มประจำเดือนใหม่ได้เดินทางมาถึงบ้านแล้ว
             ทุกครั้งที่ไปเก็บพัสดุบรรจุหนังสือสารคดีมานั้น คนช่างติจะลุ้นทุกครั้งว่า ครั่งนี้มันจะยับยู่ยี่อีกหรือปล่าว
             บ่อยครั้งที่สารคดีและหนังสืออื่นๆที่มาส่งที่บ้านนั้น ยับ และเสียหาย คนช่างติพยายามที่จะค้นหาสาเหตุว่ามาจากที่ไหน พอได้ทำการทดลองหลายต่อหลายครั้งก็พออนุมานและน่าเชื่อได้ว่าสาเหตุน่าจะมาจากพี่ ( ลุง ) ที่ส่งไปรษณีย์ท่านนี้ค่อนข้างแน่ เพราะจากการทดลองที่ว่า มีหลายครั้งที่คอยรับหนังสือจากมือของท่านพี่เค้าปรากฏว่า
ไม่มีเล่มไหนเลยที่รับกับมือแล้วมันจะยับ ( แบบหักงอตรงมุมหนังสือ ) ซึ่งดูจากท่าในการโยนของพี่ท่านคือขอใช้คำว่าเหวี่ยงเข้ามาน่าจะดีกว่าน่ะครับแล้วพัสดุก็จะลงอย่างไม่เป้นท่าเลย
              ล่าสุด...คนช่างติ ได้ร้องไปทางนิตยสารสารคดี ว่าให้ช่วยพิมพ์คำว่า กรุณาอย่าโยนที่ซองได้มั้ย ก็ได้คำตอบมาว่า ไม่ได้ แต่เค้าก็ได้ให้ทางออกที่ดีมากๆเลยว่า เล่มไหนยับมาเปลี่ยนได้เลยครับที่ สนพ.
โหย.....แบบว่าเป็นปลื้มสุดๆอ่ะ แบบว่าเค้าคงคิดว่าเราว่างมากเลยอ่ะนะ ไป สนพ. เปลี่ยนหนังสือเล่มที่ยับ ซึ่งคำนวณเอาว่าคงต้องเปลี่ยนทุกเล่มหากวันที่มา เราไม่ได้อยู่รับกับมือ ซึ่งบางทีก็รับไม่ทัน เพราะพี่ท่านมาปุ๊บเหวี่ยงปั๊บ....
             เลยเกิดสติปัญญาเห้นแจ้งได้ว่า....ควรอย่างยิ่งที่จะบอกกะเจ้าตัวที่โยนเก่งๆเนี่ยแหละ เป็นการแก้ปัญหาต้นทางที่ดีที่สุด โดยหวังว่าจะได้ความร่วมมือเป็นอย่างดี........
             คืนก่อนที่จะบอก เกิดความคิดฉับพลันทันใดขึ้นขณะอ่านนิตยสารเล่มโปรด รู้สึกว่าเราอ่านเอาความรู้ ยับ(ไม่)นิด(ไม่)หน่อยบ้างก็คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง เลยตัดสินใจว่า ช่างมันเหอะ
             และแล้ว.....งงเช้าวันนั้นก็มาถึง ลุงท่านนั้นมาส่ง ปณ. ที่บ้านโดยมีจดหมายซองบางๆ 4 ฉบับ ลุงก็โยนตามสไตล์แก ลองนึกภาพซองเอกสารบางๆ 4 ซอง ที่โยนเข้ามาร่อนผ่านช่องประตู ทั้งที่เห็นเจ้าบ้านกะลังเดินไปรับ แกก็ยังร่อนเข้ามา ซองด้วยความที่เบาก็ร่อนเปลี่ยนกันไปคนละทิศคนละทาง เราก็ต้องก้มเก็บขึ้นมาจนครบ
             .........คงต้องบอกแล้วล่ะ......
             ลุงครับ..ที่นี่ผมสมัครสมาชิกนิตยสารสารคดีน่ะครับ คือว่าผมเห้นเป็นหนังสือดี อยากเก็ยรักษาน่ะครับ แต่ว่ามันยับเพราะว่าคุณลุงโยนกระแทกน่ะครับ.....ขอความกรุณาคุณลุงช่วยฝากไว้บ้านข้างๆได้มั้ยครับแล้ว
เดี๋ยวผมจะไปรับเองครับ.........
              ลุงเหล่มองลอดผ่านแว่น.........สายตาขยุกขยิก ทำท่าสงกะสัย
              "ไหนหนังสือไร" ลุงถาม " โอ๊ยหนุ่ม...อย่าไปเอาไรกะมันมากเลย หนังสือเค้าเอาไว้อ่านหาความรู้ ยึดติดแบบนี้ แล้วจะได้ความรู้ได้ไง เราอ่านน่ะ เอาความรู้นะ ยับนิดยับหน่อยช่างมันเหอะ"
              ไร้การตอบโต้จากเสียงปลายสายในทันท่วงที เพราะกะลังอึ้งว่า คิดเหมือนกันเลย แต่พอรวบรวมความคิดมาได้ เลยบอกกลับไปด้วยน้ำเสียงสั้นๆ สรุปๆ ว่า
              " รบกวนคราวหน้าาฝากไว้ข้างบ้านด้วยครับ.....ขอบคุณมากครับ"
              ไม่รู้เราทำถูกรึเปล่า แต่รู้แต่ว่า รักหนังสือมากๆ หวงหนังสือมากๆ รู้สึกว่ามันเป็นเพื่อนรู้ใจที่ดี
เป้นครูของเรา และอีกหลายเหตุผล........
ขอตินิดนึง นิตยสารสารคดี...ได้ทำกล่องกระดาษหุ้มเพื่อกันกระแทก แต่ว่ามันใช้ไม่ได้เลยครับในเเง่การปฏิบัติ
เพราะเวลาโยนลงมาทันจะกระแทกผ่านทางด้านมุมต่างๆ ซึ่งหนังสือมันจะยับจากตรงนั้น่ะครับ แต่กับหนังสืออย่าง Travel Guide นั้นเค้าคิดระบบกันกระแทกได้อย่างเทพเลยครับขอชม เพราะไม่ว่าลุงจะเขวี้ยงอย่างไร ก็ไม่มีทางที่จะทำ อันตรายหนังสือได้เลย...ส่วนทำไงนั้น อธิบายยากมากๆเลยครับ.......

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6
ปลาท่องโก๋ วันที่ : 28/08/2007 เวลา : 18.49 น.
http://www.oknation.net/blog/Platongo
"油条" ป(ล)าท่องโก๋

เข้าใจๆครับ ไม่ใช่ว่า ความหน้าคุณลุงไปรษณีย์ แกยั๊วะเพิ่มขึ้นนะครับ (แล้วคนที่รับกรรมก็คือเราอกีนั่นหละ)
สงสัยต้องทำกล่องไปรษณียกันกระแทกแบบใหญ่ๆไว้แก้ปัญหาน่ะครับ
ตนเป็นที่พึ่งเเห่งตนครับ

ความคิดเห็นที่ 5
Freedomheart วันที่ : 27/07/2007 เวลา : 16.16 น.
http://www.oknation.net/blog/Freedomheart

ความคิดเห็นที่ 4
Freedomheart วันที่ : 20/07/2007 เวลา : 19.51 น.
http://www.oknation.net/blog/Freedomheart

ความคิดเห็นที่ 3
Freedomheart วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 04.27 น.
http://www.oknation.net/blog/Freedomheart

ความคิดเห็นที่ 2
ทิวสน วันที่ : 12/07/2007 เวลา : 23.35 น.
http://www.oknation.net/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

นิตยสารหลายๆ เล่มได้ใจลูกค้าก็ตรงที่ความละเอียดอ่อน
นี่ละครับ ทำหนังสือเพราะรักหนังสือ จึงเข้าใจความรู้สึก
คนที่รักหนังสือ แม้ว่าเนื้อหาข้างในไม่เสียหาย
แต่การได้อ่านหนังสือสภาพสวยๆ ก็เป็นความสุขใจอย่างหนึงครับ

เหมือนตอนที่ผมทำงานบรรณาธิการพ็อคเก็ตบุ๊ค
ไปออกงานสัปดาห์หนังสือ และช่วยขาย จะเห็นนักอ่านตัวจริง ที่ซื้อจริง ซื้อเยอะ จะเลือกหนังสือนาน และดูละเอียดมาก เพราะซื้อไปอ่าน เสร็จก็เก็บสะสมครับ

ความคิดเห็นที่ 1
WoraDeLaFolle วันที่ : 12/07/2007 เวลา : 23.30 น.
http://www.oknation.net/blog/waewwow

นี่เป็นสาเหตุหนึ่งที่ไม่เคยคิดสมัครสมาชิกนิตยสารใดๆทั้งสิ้น เพราะไปเลือกสรรเองจากหิ้ง โอบประคองมาบ้านอย่างทุนะถนมเองดีก่า

ว่าแต่คนช่างตินี่มันเป็น sub-set ของคนขี้บ่นป่าวเค๊าะ

haha

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<<	กรกฎาคม 2007					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
1	2	3	4	5	6	7
8	9	10	11	12	13	14
15	16	17	18	19	20	21
22	23	24	25	26	27	28
29	30	31