ชาติ กับ       ประชาชน สิ่งไหน      สำคัญกว่ากัน

คำถามนี้ ผมเคยถามใครต่อหลายคน และผมมักจะได้รับคำตอบที่แตกต่างกันไป

บ้างก็ว่า...ชาติสำคัญเหนือสิ่งอื่นใด (แนวความคิดแบบพวกชาตินิยม)

บ้างก็ว่า...ประชาชนต้องมาก่อนสิ ไม่มีประชาชนแล้วจะมีชาติได้อย่างไร

บ้างก็ยึดความคิดทางสายกลางที่ว่า...ทั้งสองสิ่งล้วนสำคัญและต้องเกื้อกูลกันทั้งสิ้น

ก่อนอื่นที่ผมจะเริ่มแสดงความคิดเห็นว่าผมคิดอย่างไรระหว่าง ชาติ กับ ประชาชน ผมขอเริ่มความตั้งแต่การจำแนก องค์ประกอบทางสังคมวิทยาของรัฐเสียก่อน

องค์ประกอบทางสังคมวิทยาของรัฐนั้นมีด้วยกัน 4 ประการ

1.พลเมือง เป็นปัจจัยสำคัญที่จะประกอบเป็นรัฐหรือประเทศได้ จำนวนพลเมืองที่ประกอบเป็นรัฐนั้นไม่มีกำหนดเป็นแน่นอนตายตัว อาจจะมีมากหรือน้อยก็ได้ แต่ก็ต้องมีจำนวนที่มากพอสมควรที่จะสามารถดำรงความเป็นอยู่ได้ด้วยตนเอง

2.อาณาเขต รัฐหรือประเทศนั้นจะต้องมีดินแดนอาณาเขตให้ประชาชนได้อยู่อาศัย ดินแดนจะเล็กหรือใหญ่ จะมั่นคงด้วยทรัพยากรธรรมชาติหรือไม่ไม่สำคัญ

3.การปกครองหรือรัฐบาล คือ ต้องมีการจัดวางระเบียบการปกครองของตนเองในรูปแบบของรัฐบาล ทำการบริหารงานทั้งภายในและภายนอกของรัฐหรือประเทศ จัดการบริการสาธารณะให้กับประชาชน รักษาความสงบเรียบร้อยในดินแดนของตน และจัดระเบียบการปกครองภายในของตน รวมทั้งสงเสริมความเจริญของประเทศและรักษาสิทธิป้องกันผลประโยชน์ของประชาชนในรัฐของตน

4.อำนาจอธิปไตย รัฐหรือประเทศนั้นจะต้องมีอำนาจอิสระทั้งภายในและภายนอก มีอำนาจอิสระในการจัดการภายในประเทศแต่เพียงผู้เดียว โดยปราศจากการแทรกแซงจากภายนอก พลเมืองที่อยู่ในอาณาเขตของรัฐย่อมต้องอยู่ใต้กฎหมายและการปกครองของรัฐหรือประเทศ และรัฐสามารถติดต่อสัมพันธ์กับรัฐอื่นได้อย่างอิสระโดยไม่ต้องฟังคำสั่งจากรัฐหรือประเทศอื่น

เมื่อจำแนกองค์ประกอบของสังคมวิทยาของรัฐแล้ว เราควรจะมาดูทฤษฏีว่าด้วยอำนาจอธิปไตยด้วย ทฤษฏีนี้มีนักทฤษฏีที่สำคัญด้วยกันอยู่ 2 คน คือ รุสโซ (Rousseau)  และ  ซีเอแยส (Sieyes)

โดยที่ รุสโซ เสนอในวรรณกรรมชื่อว่า "สัญญาประชาคม"  รุสโซ เชื่อว่า "สังคมประเทศเกิดขึ้นเพราะประชาชนในประเทศสมัครใจสละสภาพธรรมชาติอันเสรีของตนเพื่อมาทำสัญญาประชาคมขึ้น ประเทศหรือสังคมจึงเกิดขึ้นมาจากการสัญญามิใช่การข่มขู่บังคับแต่อย่างใด ดังนั้นประชาชนทุคนจึงมีส่วนเป็นเจ้าของประเทศหรืออำนาจอธิปไตยมีใช่กษัตริย์หรือพระเจ้าที่เป็นเจ้าของดั่งที่อธิบายกันมาตลอด"

ส่วน ซีเอแยส นั้น ได้เสนอทฤษฏีว่าด้วยอำนาจอธิปไตยเป็นของชาติ ด้วยเหตุผลที่ว่า ชาติเป็นสภาพความจริงที่อยู่เหนือประชาชนซึ่งมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาหนึ่งๆเท่านั้น ชาติเป็นนิติบุคคลที่มีชีวิตจิตใจ ดำรงอยู่คงทนกว่าประชาชนในแต่ละยุคสมัย

ส่วนในความคิดเห็นของผมแล้ว ชาติ และ ประชาชน ล้วนมีความสำคัญทั้งสิ้น ทั้งสองสิ่งนี้ล้วนต้องเกื้อกูลกันซึ่งกันและกัน ไม่มีสิ่งใดที่จะดำรงอยู่ได้อย่างอิสระเพียงอย่างเดียว

มีอาณาเขต มีพื้นที่ แต่ไร้ประชาชน ก็ไม่อาจเรียกว่าชาติได้

มีแต่มนุษย์ แต่ไร้ถิ่นที่อยู่เป็นหลักแหล่ง ก็จะเรียกว่าประชาชนไม่ได้

เพราะฉะนั้น ชาติ และ ประชาชน มีความสำคัญที่จะต้องเกื้อกูลกัน

และสิ่งที่จะลืมไม่ได้สำหรับประเทศไทย ที่มีความสำคัญและเกื้อกูลกับประเทศชาติ และ ประชาชน ก็คือ

สาบันกษัตริย์ และ สถาบันศาสนา ซึ่งไม่จำกัดว่าเป็นศาสนาใด อย่างที่พวกกลุ่มคนบางกลุ่มที่คลั่งศาสนาอย่างร้ายแรงร้องเรียกอยุ่ที่หน้ารัฐสภา เมื่อไม่ได้ตามใจที่กลุ่มตนต้องการ

นี่คือแนวคิดของผม

แล้วของท่านผู้อื่นนั้นมีความคิดเห็นเยี่งไรกับคำถามนี้บ้างครับ วานบอก.