ความว่าง

ฉันเดินหาหนังสืออ่าน....ในวันหนึ่งที่ผ่านมา

สะดุดตากับหนังสือเล่มหนึ่ง

เป็นเล่มที่..ดูเหมือนใครคนหนึ่ง  ที่อยากให้ฉันอ่าน

หนังสือ...คิดจากความว่าง

“อักษรแห่งความเย็น

พาสู่ความเห็นอันเป็นกลาง

เมื่อรู้จักว่างแล้วคิด

เรียกว่าคิดจากความว่าง”

ว่างจากเสียงในหัว

ว่างจากความเครียด

ว่างจากรอยร้าว....

เขียนโดยคุณดังตฤณ

อืม!!  ภาษาเขียนของท่านผู้เขียน..ไพเราะมากๆ งดงามค่ะ

ฉันจึงไม่แปลกใจเลยว่า

ทำไมใครคนนั้น จึงพยายามชี้แนะให้ฉันอ่าน

คงหวังให้ฉันค้นพบความคิด จากความว่าง

การอ่านหนังสือ แต่ละเล่มให้อะไรแก่ผู้อ่านหลายอย่าง

...ให้ความรู้

...เสนอความคิดของตัวผู้เขียนเอง

...ให้ความสุข ความบันเทิง

และยังแสดงถึงความคิด อุปนิสัยของตัวผู้อ่านด้วย

เพื่อนของฉัน ที่ชื่อ เจ้าน้ำ

แนะนำให้ฉันอ่านหนังสือเล่มนี้ ของคุณดังตฤณ

จริงแระ!!  เจ้าน้ำเพื่อนของฉัน

มักพร่ำชี้แนะและผลักดันให้ฉันฝึกหา “ความว่าง”

ท่านพุทธทาส  นักปราชญ์พุทธศาสนาแห่งประเทศไทย

ท่านได้สอนไว้ว่า

“เป็นอยู่ด้วยจิตว่าง”

จิตว่างไม่เป็นเหตุ ให้เกิดทุกข์

จงเห็นโลกโดยความเป็นของว่าง ทุกเมื่อเถิด.....

…ความว่าง

...จิตว่าง

...อยู่กับความว่าง 

ฉันหรือค่ะ...ก็ยังเหมือนเดิม

ก็ยังเป็น...เจ้าก้อนหินยิ้ม...ที่ยังยิ้มได้เจ้าค่ะ

ก้อนหินยิ้ม

๓๐ สิงหาคม ๒๕๕๑

ขอบคุณภาพจากบ้านคุณรักสนุก ค่ะ