นิทานหมู่บ้านแสงแห่งธรรม ตอนที่ ๓

“เพื่อนใหม่ “เหา” ติดกันทั้งหมู่บ้าน”

ความเดิมเจ้าอาโป  ไม่ยอมไปโรงเรียน

 เพราะโกรธเจ้าก้อนหินยิ้มที่แกล้งเอา “เหา”เพื่อนใหม่มาให้เจ้าอาโป

“ป้าอัก..พ่อผู้ใหญ่ก่องแก้ว...อย่าลืมที่ฉันสั่งนะ..เรื่องเรียกชาวบ้าน

ให้มาประชุมกันอย่างพร้อมเพรียง..” 

หลวงตาชัยยัสสุ ออกบิณฑบาตเช้าตามปกติ

 และเมื่อถึงยังบ้านของคุณป้าอักฯ  จึงได้หยุดรับบาตร

 แล้วเตือนเรื่องการประชุมลูกบ้านชาวบ้าน

 ในวันอาทิตย์นี้ที่ศาลาเอนกประสงค์ของวัดหลวงตาฯ

“กระผม..บอกๆ กันแล้วครับกระผม..ว่าหลวงตาฯให้เรียกประชุมครับ” 

พ่อผู้ใหญ่ก่องแก้ว  พูดรายงานให้หลวงตารับทราบ

“ดี...ดี  อย่าลืมนะเจ้าพวกแกนนำคนสำคัญของการประชุม

ต้องมี..อ.ศุภศรุต  ลุงรักษ์  ลุงโสดาบัน  หมอวัลลภ

 เถ้าแก่สายธาร  คุณนายforgive  คุณนายสุภาวัลย์..

เอ..แล้วใครอีกล่ะ..นั่นแหละเอามาให้หมดทุกคนนะ...”

หลวงตา  ระบุบรรดาผู้เฒ่า ผู้ใหญ่ทั้งหลายให้ไปเข้าร่วมประชุม

จะได้ปรึกษากันว่าจะเตรียมงานอะไร..เพื่องานวันเฉลิมพระชนมพรรษา

ขององค์พ่อหลวง  ในวันที่ ๕ ธันวาคม ปีนี้

“เอ้า..นั่นใครล่ะน่ะ..เจ้าอาโป.นี่นะ..ทำไมไม่ไปโรงเรียนล่ะ”

 หลวงตา  หันไปเห็นเจ้าอาโป  ซึ่งนั่งอยู่แอบๆแถวๆนั้น

“ก็คือ..เจ้าอาโป..มันโกรธกับก้อนหิน..เจ้าค่ะหลวงตา” 

คุณป้าอักฯ อธิบาย

“ก็อ้ายคู่นี้..มันก็เป็นอย่างนี้แหละ.. “คู่อริ” กันอยู่แล้ว..

แต่ว่าก้อนหินมัน แกล้งอะไรให้ล่ะ” หลวงตา  พูดแบบปลงๆ

“ก้อนหิน..มันเอา “เหา” มาใส่หัวผมครับ หลวงตา” 

อาโป รีบฟ้องหลวงตา ว่าก้อนหินแกล้งอย่างไร

...เฮ้ย..อ้ายก้อนหิน..นะ..ทำไมมันเกเรอย่างนี้หว่า??? 

หลวงตา...คิดในใจ

“อะนะ..เอ้า..ไม่เป็นไรนะ เจ้าอาโป..แล้วไปล่ะกัน 

งั้นวันนี้ก็ยังไม่ต้องไปโรงเรียนนะ  เดี๊ยวเอาเพื่อนใหม่ “เหา” 

ไปติดเพื่อนๆ ที่โรงเรียน..อาน่า..ไม่เป็นไรนะ” 

หลวงตาพยายามพูดปลอบเจ้าอาโป

..หลวงตา..ลำเอียง..พอทีก้อนหินเกเร..อย่างนี้แล้ว 

หลวงตาก็ไม่ดุอ้ายก้อนหิน (เจ้าอาโปมันคิดในใจ ด้วยความน้อยใจ)

หลวงตาชัยยัสสุ  พูดปลอบมันไปแล้ว  ก็มองหน้าเด็กชายน้อยตัวจ้อย 

เจ้าอาโปเอ๋ย..เฮ้ย..ก็ให้นึกสงสารจังหว่ะ..

ไอ้เราก็คงจะลำเอียง..จริงๆ แหละ

“อะ..เอาอย่างนี้แล้วกัน..เดี๊ยวตกเย็น  หลวงตาจะ

เรียกเจ้าก้อนหินมาดุ..ให้ล่ะกันนะ..เอ้า..หลวงตาไปล่ะ..”

แต่เอ..วันนี้ก้อนหินมันไปโรงเรียนด้วยอะดิ...

หรือก็แปลว่าเจ้าก้อนหิน 

มันมิได้เอาเพื่อนใหม่ไปฝากเพื่อนๆ ทั้งโรงเรียนหรือป่าวหว่า ?

 ไอ้เจ้า “เหา”  นี้ก็ตัวร้ายมันติดต่อกันได้ง่ายๆ เสียด้วยสิ ?

“หลวงตา..ครับกระผม” เสียงลุงรักษ์  ลุงโสดาบัน

“หลวงตา..เจ้าขา”  เสียงของคุณนายforgive    คุณนายสุภาวัลย์

เสียงจากบรรดาลูกบ้านที่มาฟ้องหลวงตา..

ว่าบัดนี้เจ้า “เหา”ได้มาอยู่กับตัวแล้ว 

โดยการติดต่อกันไปเรื่อยๆ  จากเด็กๆ ก็ไปถึงผู้ใหญ่ได้

และบัดนี้เป็นว่าบรรดาพ่อแม่ ผู้ปกครอง ผู้เฒ่าทั้งหลาย

มีเพื่อนใหม่ที่ชื่อ “เหา”กันทุกคนแล้ว

“แล้ว..นี้สรุปว่าพวกเจ้า..ติด “เหา” กันแล้วหรือ” 

หลวงตา พูดแล้วก็เหลือบมอง บรรดาลูกบ้านรุ่นใหญ่

ที่มานั่งเล่า  ว่าบัดนี้ทุกๆคนของหมู่บ้าน ได้มีเพื่อนใหม่กันทุกคนแล้ว

แล้วหลวงตาฯ ก็พูดขึ้นด้วยอาการปลงๆ

“เฮ้ย..เอายังงี้..ไปปรึกษา หมอวัลลภ..ล่ะกันว่าจะช่วยเรื่องนี้อย่างไร..

ต้องฉีดยาพ่นยาฆ่าตัวฆ่าไข่ของมันยังไงล่ะ...

ให้เจ้าหมอวัลลภร่วมมือกับสาธารณาสุขนะ..

ช่วยๆกันพ่นยาฆ่าไข่ มันทุกบ้านเลยนะ...

เรื่องใหญ่เลยน่า..เรื่องเนี่ย...

..แล้วอย่าลืม..ให้หมอวัลลภ 

จัดทีมพ่นยา เลยมาถึงวัดหลวงตาชัยยัสสุ..ด้วยนะ..???

เพราะหลวงตา  ก็มีเพื่อนใหม่ “เหา” กะเขาด้วย...เรียกว่าทันใหม่นิยม

มันไม่ได้อยู่ที่หัวโล้น...อะดิ...

แต่มันมาแอบอยู่ที่..รักแร้..หว่ะ...???   เอิ๊ก..เอิ๊ก..

ก้อนหินยิ้ม

๑ กันยายน  ๒๕๕๑

ปล.จบตอนที่ ๓ แล้วค่ะ  และอย่าอ่านตอนต่อไปนะคะ  ลูกบ้านชาวบ้านจะประชุมกันเพื่อเตรียมงานวันเฉลิมพระชนมพรรษาขององค์พ่อหลวง  ในวันที่ ๕ ธันวาคม ปีนี้