• ปลาจิ้งจั้ง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-07-17
  • จำนวนเรื่อง : 11
  • จำนวนผู้ชม : 2625
  • จำนวนผู้โหวต : 104
  • ส่ง msg :
ความทรงจำ .. อยากเก็บไว้หล่อเลี้ยงใจ -_-'
อีกฝากฝั่งของความเศร้า .. ยังมีรอยยิ้มอยู่ ...
Permalink : http://www.oknation.net/blog/Kwantawee
วันศุกร์ ที่ 15 สิงหาคม 2551
คำสัญญาของลูกผู้หญิง
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 253 , 01:31:37 น.   | หมวดหมู่ : เป็นเรื่อง ...  
พิมพ์หน้านี้

คำสัญญาของลูกผู้หญิง ...........                       ฉันกำลังจะนำพาตัวเองกลับภูมิลำเนา ณ ดินแดนปักษ์ใต้ เมืองร้อยเกาะ เงาะอร่อย หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรมะ                                กลับบ้านที่แม้จะอยู่กลางใจเมือง แต่ก็ไร้ซึ่งเทคโนโลยีด้าน IT เป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันไม่สะดวกที่จะเข้าบ้าน Ok Nation เพื่อแบ่งปันเรื่องราวที่อยู่ในก้นบึ้งหัวใจฉัน เรื่องราวจากหลากหลายผู้คนที่พานพบ และการเยี่ยมเยือนพี่ๆ ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 9 สิงหาคม 2551
Ray เขาทำให้ฉัน .. ร้องไห้
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 175 , 03:10:38 น.   | หมวดหมู่ : ตาบอด ใจไม่บอด  
พิมพ์หน้านี้

Ray เขาทำให้ฉัน .. ร้องไห้ ..                                                                                                        01.45 น. ฉันเพิ่งจะปิดโทรทัศน์ แล้วก็หันมาเปิดคอมพิวเตอร์แทน เพื่อหาข้อมูลที่ฉันต้องการ หลังจากได้ชมภาพยนตร์ทางเคเบิลทีวีเมื่อสักครู่ที่ผ่านมา ภาพยนตร์ที่ทำให้ฉันทึ่งในความสามารถ และเสียน้ำตาไปพร้อมๆกันกับภาพยนตร์เรื่องนี้แม้จะดูมาแล้วหลายรอบก็ตาม แต่อีกด้านหนึ่งที่ฉันไ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 6 สิงหาคม 2551
ตาบอด...เดินป่า..
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 167 , 14:02:30 น.  
พิมพ์หน้านี้

ตาบอด...เดินป่า....                                         เป็นการเดินป่าห้วยขาแข้ง จ.อุทัยธานี ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2550 เป็นหนึ่งในกิจกรรมของการสัมนาประจำปี โดยไปกันเป็นกรุ๊ปใหญ่ มีคณะกรรมการบริหาร ประธาน รวม 20 คน และเจ้าหน้าที่ 33 คน ซึ่งบรรยากาศภายในป่าเป็นลักษณะป่าดิบชื้นค่ะ ยังคงเห็นร่องรอยเท้าของเสือ ช้าง หมูป่า ที่เพิ่งผ่านมาบริเวณนั้นได้อย่างชัดเจน                          เจ้าหน้าที่ ณ อุท....

อ่านต่อ

เรื่องเล่า .. ในโลกมืด
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 125 , 00:21:47 น.   | หมวดหมู่ : ตาบอด ใจไม่บอด  
พิมพ์หน้านี้

เรื่องเล่า .. ในโลกมืด ......                       ประสบการณ์ชีวิตฉันในสามปีให้หลังมานี้ เต็มเปี่ยมอัดแน่นไปด้วยเรื่องราวของกลุ่มคนพิการ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มคนพิการทางสายตา ซึ่งฉันขอใช้สรรพนามในการเอ่ยถึงพวกเขาที่มาโลดเล่นเป็นตัวละครในเอนทรี่แล้วเอนทรี่เล่าของฉันว่า "คนตาบอด"                       ฉันย่างก้าว .. นำตัวเองเข้าสู่สังคมของคนตาบอด กลางปี พ.ศ. 2549 การสอบคัดเลือก และสอบสัมภาษณ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 2 สิงหาคม 2551
ค้างคืนกับคนตาบอด
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 157 , 21:46:02 น.   | หมวดหมู่ : ตาบอด ใจไม่บอด  
พิมพ์หน้านี้

ค้างคืนกับคนตาบอด .....                             เมื่อถึงสถานีพังงา ฉันกับเกดไม่รอช้าที่จะหารถนั่งต่อไปยังบ้านน้าแก้ว ผู้ที่มีตำแหน่งเป็นหัวหน้าฉันกับเกด สองสามวันนี้คงต้องค้างคืนที่บ้านน้าแก้ว เพื่อประสานงานโครงการที่ได้รับมอบหมาย                             เดิมทุน ฉันกับเกดเป็นคนง่ายๆสบายๆ ไม่เรื่องมากอยู่แล้ว อะไรก็ได้ แต่ทำไมนะฉันถึงมีความคิดสงสัย ครุ่นคิดตลอดเวลาถึงสภาพความเป็นอยู่ ทุกสรรพสิ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 29 กรกฎาคม 2551
ลูกสาวเดียว .. ของแม่
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 270 , 00:44:13 น.   | หมวดหมู่ : เป็นเรื่อง ...  
พิมพ์หน้านี้

ลูกสาวเดียว .. ของแม่                                       "ลูกสาว ลูกสาว ตื่น ตื่น ตีสาม (03:00น.) แล้วนุ้ย เดี๋ยวใจทำไม่ทัน หวางถึงลูกค้ามาออหน้าร้านไม่ทันขาย  ลุกๆ ไปหลาด" แม่พูดพลางดึงผ้าห่มออกจากตัวฉัน แล้วเดินไปเปิดไฟห้องทันที                                       วันนี้ถึงคิวฉันแล้วสินะที่ต้องเป็นคนขับรถพาแม่ไปตลาด เพื่อจับจ่ายซื้อของมาทำแกงขาย แม่ฉันเปิดร้านขายข้าวแกง วันละ 10 ถึง ....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 22 กรกฎาคม 2551
ลาก่อน .. คนที่จะเป็นความหลัง
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 152 , 15:32:12 น.   | หมวดหมู่ : เป็นเรื่อง ...  
พิมพ์หน้านี้

           ลาก่อน .....คนที่จะเป็นความหลัง                   พรุ่งนี้ไม่มีฉัน ไม่มีเธอ ไม่มีเรา จบกันนับจากวินาทีที่ไกลกันจนสุดสายตา น้ำตาฉันไหลอาบแก้ม แต่เธอคงไร้ซึ่งน้ำตา ฉันอ่อนแอ อ่อนไหว และปวดร้าว                     ฉันยืนเดียวดาย ลำพัง ท่ามกลางผู้คนมากมายในสถานีขนส่ง ไร้เงาเธอมาส่ง มาสบตา หรือฉุดรั้ง ฉันเลือกทางออกทางนี้เอง เลือกที่จะเดินจากไป ฉันทนไม่ได้หากคนที่เดินจากไปก่อนเป็นเธอ           ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 20 กรกฎาคม 2551
ไม่หลงทาง... เพราะมีแม่
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 182 , 01:54:36 น.   | หมวดหมู่ : ตาบอด ใจไม่บอด  
พิมพ์หน้านี้

ไม่หลงทาง.... เพราะมีแม่ ........                           กระท่อมชายป่าหลังน้อยๆ เป็นที่อาศัยของหญิงชรากับลูกชายคนเดียวของเขามาหลายสิบปี แม่ซึ่งชราภาพมากแล้ว จะเดินจะเหิน หยิบจับ หรือทำงานอย่างเช่นเคยเป็นมา ดูจะเป็นเรื่องลำบากเสียแล้ว จึงได้แต่ฝากชีวิตบั้นปลายเอาไว้กับลูกชายผู้เป็นที่รัก                    "แม่ แม่ ... ขอน้ำฉันดื่มหน่อยสิแม่ เหนื่อยจะแย่อยู่แล้ว" ลูกชายที่เพิ่งกลับมาจากตั....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 กรกฎาคม 2551
แบ่งปันรอยยิ้ม .. สู่คนตาบอด
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 158 , 01:57:16 น.   | หมวดหมู่ : ตาบอด ใจไม่บอด  
พิมพ์หน้านี้

แบ่งปันรอยยิ้ม .. สู่คนตาบอด ..............                         รอยยิ้ม ..ที่มุมปากของลุงป๋อง ปรากฏให้เห็นเล็กน้อย เมื่อเริ่มได้ยินเสียงแรกจากปากของฉัน   ที่เปล่งออกมาเป็นประโยคตามอักษรในหน้าเอกสาร    ท่าทางลุงป๋องมีสมาธิอย่างมากในการฟัง                    "ขอบใจนะปลาเอ้ย" ...                   "ค่ะ ไม่เป็นไรค่ะลุง"                   "ปลามีสเลท กับดินสอ(เขียนเบรลล์) และกร....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 18 กรกฎาคม 2551
รัก...ในเวลาที่แตกต่าง
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 159 , 22:35:27 น.   | หมวดหมู่ : เป็นเรื่อง ...  
พิมพ์หน้านี้

รัก....ในเวลาที่แตกต่าง ..........                     คนเรามีเวลาเท่ากัน  24 ชม. นอน กิน เที่ยว ทำงาน และนานากิจกรรมที่สรรหาทำกันในยามว่าง แต่หลายคนชอบพูดว่า "ไม่มีเวลา" "เวลาไม่พอ" ซึ่งความจริงแล้ว จะมากจะน้อยขึ้นอยู่กับการแบ่งเวลาให้เหมาะสมของแต่ละคน                     คู่รักบางคู่ รักกัน เข้าใจกัน แม้จะเจอกันน้อย คุยกันน้อย แต่ความรักของคนทั้งสอง ก็ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเข้....

อ่านต่อ

เรื่องจริงผ่านใจ
Posted by ปลาจิ้งจั้ง , ผู้อ่าน : 201 , 02:26:04 น.   | หมวดหมู่ : ตาบอด ใจไม่บอด  
พิมพ์หน้านี้

เรื่องจริงผ่านใจ........                      พี่แมว หญิงสาวผู้พิการทางสายตา หลังจากเลิกงานแล้วก็โทรศัพท์เรียกรถมอเตอร์ไซด์รับจ้างขาประจำ ให้มารับไปส่งยังป้ายรถเมล์  เหมือนเคยอย่างเช่นทุกวันที่ผ่านมา พี่แมวยืนนิ่ง เพราะต้องใช้สมาธิมากกว่าคนธรรมดา ในการแยกแยะเสียงระหว่างเสียงรถ และเสียงอื้ออึงของผู้คนรอบข้างที่คราคร่ำในยามเย็น                      "ใช่ สาย ...." หรือป่าวค่ะ                  ....

อ่านต่อ


/1