คำสัญญาของลูกผู้หญิง ...........

                       ฉันกำลังจะนำพาตัวเองกลับภูมิลำเนา ณ ดินแดนปักษ์ใต้ เมืองร้อยเกาะ เงาะอร่อย หอยใหญ่ ไข่แดง แหล่งธรรมะ

                               กลับบ้านที่แม้จะอยู่กลางใจเมือง แต่ก็ไร้ซึ่งเทคโนโลยีด้าน IT เป็นเหตุผลที่ทำให้ฉันไม่สะดวกที่จะเข้าบ้าน Ok Nation เพื่อแบ่งปันเรื่องราวที่อยู่ในก้นบึ้งหัวใจฉัน เรื่องราวจากหลากหลายผู้คนที่พานพบ และการเยี่ยมเยือนพี่ๆ เพื่อนๆ ชาว Ok Nation ได้ คงจะต้องใช้เวลาสักระยะ เพื่อดำเนินการ และสรรหา สรรสร้างสิ่งที่ขาดหาย เพื่อมาเติมเต็มความรู้สึกที่เรียกว่ามิตรภาพอีกครั้ง 

                               การดำเนินชีวิต ณ ตรงนี้เดินทางมาถึงจุดอิ่มตัว ฉันค้นหาตัวเองมาเนิ่นนาน หลายต่อหลายครั้งที่ต้องมานั่งถกเถียงกับตัวเองว่า ฉันต้องการอะไร ถนัดในสิ่งใด มีความสุขกับสิ่งใดที่ทำ เรื่องราวร้อยพันผ่านเข้ามาในชีวิต ทั้งสุข ทุกข์ ปะปน ฉันก็ยังหาจุดยืนที่แน่นอนของตัวเองไม่ได้

                               วิชาที่ร่ำเรียนมาหลายปี จนกลายมาเป็นงานกองโตตรงหน้า ทั้งที่เป็นข้อโต้แย้งในใจมาตลอดว่าฉันไม่ชอบสิ่งนี้ "ตัวเลข" "บัญชี" แต่ละวันฉันต้องขลุกอยู่กับตัวเลข สิ่งที่ต้องใช้ความรับผิดชอบ ละเอียด รอบคอบ และความถูกต้อง แต่ฉันเลี่ยงมันไม่ได้ เพราะมันคืออาชีพของฉัน ที่ทำเงินเลี้ยงชีพฉันทุกวันนี้                            

                                ฉันเคยใช้ชีวิตการทำงานแบบเป็นนายตัวเอง แม้จะต้องตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง ลุกขึ้นมาทำงานในขณะที่หลายคนยังนอนหลับสบาย แต่อีกแง่มุมหนึ่งฉันก็ได้ความเป็นอิสระในการทำงาน มีแรงก็ทำ เหนื่อยล้าก็หยุดพัก ไม่ต้องตอกบัตร และเป็นมนุษย์เงินเดือน แม้รายได้อาจจะไม่แน่นอนแต่ก็พอเลี้ยงตัว และสร้างเนื้อสร้างตัวได้ แค่มีเงินออมยามฉุกเฉิน แค่นี้ก็พอใจแล้ว

                                แม่ และพ่อ ที่พร่ำบ่นเสมอว่าอยากให้ฉันกลับบ้าน อยากให้ฉันไปอยู่ด้วยใกล้ๆ ความเป็นห่วงจนกลายเป็นความกังวลใจในทุกสิ่งเพราะฉันคือลูกสาวคนเดียวของบ้าน แม้ทุกคนในครอบครัวจะไม่แสดงออกมากมายให้เห็นว่ารักกัน เป็นห่วงกัน แต่ลึกๆ ในใจรับรู้ได้เสมอ แม่คงอยากให้ฉันกลับไปเป็น"ลูกมือคนเก่ง" ของแม่อีกครั้ง

                                 การทำอาหาร เครื่องดื่ม ที่ฉันถนัดเป็นสิ่งที่หล่อหลอมจากการเป็นลูกมือแม่ตั้งแต่เด็กๆ จะกลายมาเป็นอาชีพเลี้ยงตัวฉันอีกครั้ง การลงทุนย่อมเป็นการเสี่ยงในเชิงธุรกิจ แต่ฉันหวังว่าความอดทน และไม่ยอมแพ้จะช่วยส่งเสริมให้ฉันประสบความสำเร็จในการประกอบอาชีพเป็นแม่ค้าแม่ขายสักคน ร้านข้าวเล็กๆ แบบพอตัวสำหรับคนอย่างฉัน ก็คงเป็นสุขใจแล้ว

                                 คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่เลือกที่จะเป็นได้ แต่สำหรับบางคนนอกจากจะเลือกเกิดไม่ได้แล้ว ยังเลือกที่จะเป็นยังไม่ได้เลย เลยเป็นที่มาของอาการท้อแท้ใจ แต่คนเราเมื่อยังมีลมหายใจก็ต้องดิ้นรนต่อสู้กันไป ชีวิตนี้ยังมีทิศตะวันออกเสมอ และอย่ากลัวว่าจะไม่มีที่ให้เราไป โลกนี้กว้างใหญ่เสมอ เพียงแต่เราต้องกล้าที่จะเดิน ก้าวเดินอย่างระมัดระวัง

                                 เดือนกว่าๆ ที่ก้าวเข้ามาในบ้าน Ok Nation ได้รับรู้เรื่องราวต่างๆ จากบล็อกเกอร์ทุกท่านที่ฉันรู้จัก และเข้าถึงเอนทรี่ของเขาได้ แบ่งปันความคิดเห็นความรู้สึก มิตรภาพทางสายเคเบิล แม้ไม่รู้หน้า ไม่รู้เสียง แต่ฉันก็ยิ้มได้กับทุกความคิดเห็น ยิ้ม หัวเราะ บ้างก็เศร้า เหงา กับเรื่องราวที่ทุกท่านนำมาแบ่งปัน มีความสุขมากค่ะ ชื่นชม ชื่นชอบ กับสิ่งใหม่ๆ ที่ได้เรียนรู้ผ่านบ้านหลังนี้ ทุกความทรงจำ ทุกมิตรภาพหล่อเลี้ยงแรงใจที่เหนื่อยล้าได้เป็นอย่างดี ทำให้มุมปากเปิดกว้าง คิ้วที่ขมวดผูกเป็นโบว์คลี่คลาย แม้เป็นช่วงสั้นๆ ก็เปี่ยมล้นด้วยสุขใจเหลือล้น

                                 คิด และหวังว่าคงอีกไม่นานจะได้กลับเข้ามาบ้าน Ok Nation อีกครั้ง หลังจากที่ตามหาฝัน และปลุกปั้นตัวเองให้อยู่บนความมั่นคง และวิถีชีวิตที่ต้องการ บัดนั้นสิ่งต่างๆ ที่รุมเร้าคงเจือจาง เวลาที่หมดไปกับการมุมานะสร้างตัว คงเว้นช่องว่างให้ได้พักผ่อนกับบ้านหลังนี้คงมาถึง

                                การจากลา จากคนรัก มิตรภาพ และสิ่งที่เคยชินในการดำรงชีวิต  ทำให้ฉันใจหาย น้ำตาที่อาบแก้มอย่างห้ามไม่ได้ ฉันจำเป็นต้องทิ้งทุกเรื่องราวที่นี่ไว้ให้เหลือเพียงแค่ความทรงจำที่จะหล่อเลี้ยงใจไปตลอดตราบนานแสนนาน การเริ่มต้นชีวิตใหม่ในอีกไม่นาน นับหนึ่งอีกครั้ง หวังเพียงว่าสิ่งดีดีจะเข้ามา และคงไม่เลวร้ายจนเกินไป

                                 ขอบคุณทุกท่านที่มีรายชื่อในผู้แสดงความคิดเห็นทุกๆ เอนทรี่ มากๆ ค่ะ และต้องขออภัย ณ ที่นี้ ที่ไม่ได้เข้าไปร่ำลา และเยี่ยมเยือนถึงบ้านก่อนจากลา ขอบคุณมิตรภาพที่หยิบยื่นให้บล็อกเกอร์น้องใหม่ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านมาแสดงความคิดเห็นให้ ดีใจมากๆ ค่ะ ขอบคุณผู้ที่เข้ามาอ่านเรื่องราวที่เขียนไว้แม้จะไม่ทิ้งหลักฐานเป็นลายลักษณ์อักษรไว้ก็ตาม ขอบคุณจากใจแท้จริง

                                 ขอให้ทุกท่าน รวมทั้งคนที่คุณรัก มีสุขภาพพลานามัยที่แข็งแรงนานๆ มีความสุขในชีวิตประจำวัน รวมทั้งมีงานเขียน และสิ่งที่น่าประทับใจมาแบ่งปันกันอย่างมีความสุขนะค่ะ ไม่นานค่ะ สัญญาว่าจะกลับมาแบ่งปันเรื่องราวกันใหม่ ในไม่ช้าค่ะ แล้วพบกันค่ะ

                                                                            สวัสดีค่ะ

                                                                         "ปลาจิ้งจั้ง"

       ภาพประกอบ : Grace