• ก้อนหินรำพัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : RACHATA_GEO@YAHOO.COM
  • วันที่สร้าง : 2007-09-09
  • จำนวนเรื่อง : 25
  • จำนวนผู้ชม : 12117
  • จำนวนผู้โหวต : 275
  • ส่ง msg :
ธรณีนี่นี้...เป็นพยาน
สัพเพเหระ..เรื่องราวและมุมมองเล็กเล็ก...จากเส้นทางการสัญจรรอนแรมของคนเคาะหิน...ผู้หลงทางอยู่เป็นนิจนิรันดร์ (มิ่งขวัญเอ๋ยหัวใจเรามั่นเหมือนทานตะวัน....เฉิดแสงแรงฝันราวรวีตะวันสีทองส่องใส)
Permalink : http://www.oknation.net/blog/LOSTGEO
วันเสาร์ ที่ 10 พฤษภาคม 2551
อาทิตย์ดับเหนือฝั่ง "อิรวดี"...(.ฝากรักและศรัทธา...สู่แม่น้ำสายสัจธรรม..)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 275 , 13:58:50 น.  
พิมพ์หน้านี้

อาทิตย์ดับเหนือฝั่ง "อิรวดี"...(..ฝากรักและศรัทธา..สู่แม่น้ำสายสัจธรรม..)(ภาพวาดเจดีย์ชเวดากอง เมื่อปี พ.ศ. 2368)(๑)ใกล้คืนเพ็ญสิบห้าค่ำ พระจันทร์เร้นซ่อนใต้เงาม่านเมฆ รอรับขวัญวันมาเยือนของฤดูกาลเข้าพรรษาล่วงผ่านตีสาม...แว่วเสียงระฆังพริ้วแผ่วกังสดาลมาจากอุโบสถ สอดผสานสำเนียงกรูกราวของใบไม้ที่ร่วงหล่นเกลื่อนลานหินหลายค่ำคืนกลางผืนป่า...ฉันพบตัวเองนอนอยู่เพียงลำพัง ในกุฏิห่างไกลบนเนินเขาน้อ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 27 เมษายน 2551
วิถีแห่งซามูไรจากอเวจี...(เพลงดาบพร่างพรม..ลูกกลมกลมพริ้วไหว)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 204 , 15:34:02 น.  
พิมพ์หน้านี้

วิถีแห่งซามูไรจากอเวจี(เพลงดาบพร่างพรม...ลูกกลมกลมพริ้วไหว)สองมือล้วงกระเป๋า สองเท้าก้าวเข้ามา...ข้าน้อยจะเล่านิทานเซนให้ฟัง....(๑)กาลครั้งนั้น เมื่อไม่นานนัก..ยังมีซามูไรนิรนามผู้หนึ่ง…เขาถูกหมิ่นแคลนจากยอดฝีมือ ทั้งยังถูกท้าทายให้มาดวลเพลงดาบ.แม้ต้องอดสูในคำปรามาส...แต่เขามิอาจคิดสู้...เหตุเพราะรู้ว่าตนอ่อนด้อย..และไม่ถ่องแท้ในวิถีเชิงซามูไร.ด้วยความเจ็บแค้น เขาดั้นด้นไปหาอาจารย์ผู้เก่งกล้า -- บอกเ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 19 เมษายน 2551
"อัญมณี"..ที่เลือนหายในกาลเวลา..(ย้อนอารมณ์สายน้ำ..ยามคืนวันผันแปร)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 294 , 23:04:19 น.  
พิมพ์หน้านี้

"อัญมณี"..ที่เลือนหายในกาลเวลา(ย้อนอารมณ์สายน้ำ..ยามคืนวันผันแปร)...................(๑)เดินทางผ่านกลิ่นอายทะเล ขุนเขา พงไพร และสายน้ำ....ในวันเวลาต่อเนื่องกัน.จินตกวีหลายคนอาจเกิดแรงบันดาลใจ อยากพรมถ้อยคำหวานซึ้งลงบนแผ่นกระดาษ.ศิลปินสีน้ำยากจะห้ามใจให้ปลายพู่กันสงบนิ่งอยู่เพียงในกล่อง คงต้องสะบัดเส้นสายเป็นลายริ้วคลื่นกำซาบผืนฟ้า.นกเสรีวิถีโฟล์ค...ยลยินยอดหญ้าเอนไหว...พลันกรีดสายเป็นสำเนียง....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 20 มีนาคม 2551
บทเพลงแห่ง "ฤดีกาล"...ที่ผ่านเลย...(ทางฝันทอดเยาว์..ฝนหนาวหมุนวน)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 442 , 08:03:29 น.  
พิมพ์หน้านี้

บทเพลงแห่ง "ฤดีกาล"...ที่ผ่านเลย(ทางฝันทอดเยาว์...ฝนหนาวหมุนวน)(๑)...รุ่งสาง...เหมันต์...บทเพลงละมุนอยากให้ลมหนาวหวนมาอีกครั้ง...รู้สึกแรกเมื่อลืมตาตื่น...ฉันละเมอถึงประโยคนี้เหมือนคนอาลัยฤดูกาล เหมันต์กำลังเคลื่อนคล้อยจากลาอย่างช้าเชือนสัมผัสหนาวยาวนานกลางเมืองหลวง...เพิ่งพ้นผ่านพร้อมคำสัญญาพร่าเลือน....ปีหน้าเราจะยังได้พบกันอีกไหม ??.แสงแรกเรื่อเรืองหอบนำเพลงรักครั้งเยาว์วัย...ฟังพริ้วรื่....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 9 มีนาคม 2551
พักวาง.."ข้างใน"..ส่งใจ.."ถวิลหา"...(จากหินก้อนที่ห้าถึงแก้วตาดวงหนึ่ง)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 273 , 01:01:12 น.  
พิมพ์หน้านี้

พักวาง.."ข้างใน"..ส่งใจ.."ถวิลหา"(จากหินก้อนที่ห้า...ถึงแก้วตาดวงหนึ่ง)..............(๑)ทันทีที่ปลดเป้วางลงข้างตัว...ค้อน เข็มทิศ แผนที่ เครื่องจีพีเอสหาตำแหน่งจากดาวเทียม กล้องถ่ายรูปที่เพิ่งพังพาบคามือ ทั้งสัมภาระประดามีอันหนักอึ้ง...ก็พลันถูกวางลงไปด้วยจากข้อจำกัดหลายประการที่อยู่เหนือภาวะควบคุม ทำให้วันแรกของการเริ่มงาน...ฉันพบว่าคนงานซึ่งจะมาช่วยกรุยทางถางป่านั้น ล้วนแต่เป็นเ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2551
"บุหงารายา"...ช่อชบาในความทรงจำ...(...ฉันจะฝันถึงเธอ..)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 415 , 17:29:41 น.  
พิมพ์หน้านี้

"บุหงารายา"...ช่อชบาในความทรงจำ(..ฉันจะฝันถึงเธอ..)........................(๑)รุ่งอรุณวันใหม่...สกุณาโผผินจากแนวป่าเขาเขียวครึ้ม โฉบโฉมมาทักทายอาคันตุกะ ส่งเสียงจิ๊บจิ๊บแว่วดังอย่างเริงรื่น...สะพานชีวิตโค้งเรียวทอดยาว ทาบทาดวงรวีสีทอง สาดแสงไล่ล้อเมฆขาวระยับพราย...เรืองรองรำไรอยู่ปลายโพ้นฟ้า....การเดินทางไกลเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง...ล้อหมุน...รถแล่นระเรื่อย...สวนยางพารา หมาก มะพร้าว สลับแซมสวน....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 3 กุมภาพันธ์ 2551
นาวาไม้ไผ่..กับผู้ชายในเงาจันทร์...(จะนำฝ่าคลื่นฝัน...ได้นานสักเพียงใด ??)..
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 429 , 20:13:42 น.  
พิมพ์หน้านี้

                             นาวาไม้ไผ่..กับผู้ชายในเงาจันทร์                             (จะนำฝ่าคลื่นฝัน...ได้นานสักเพียงใด ??)                                         ..........................(๑)ในที่สุด...ฉันก็หมดหนทางจะเดินต่อ....กลางร่องห้วยลึกชันที่ปูลาดด้วยหินผาและก้อนกรวดแหลมคม...หลังย่ำเท้ามาราวสองชั่วโมงเศษ..เบื้องหน้าของฉันตรงนั้น...ตระหง่านง้ำด้วยหน้าผาน้ำตกทมึนดำ ซึ่งแม้ฤดูกาลนี้มันจะค....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 6 มกราคม 2551
ละอองหนาว...นางฟ้า...และ.."ตาเบบูย่า"..ดอกนั้น...
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 637 , 13:50:08 น.  
พิมพ์หน้านี้

ละอองหนาว...นางฟ้า...และ.."ตาเบบูย่า"..ดอกนั้น............(๑)....“มองจากข้างนอก ลูกไม่มีวันรู้หรอกว่า สิ่งซึ่งได้เห็นนั้นคือความรัก หรือแค่เพื่อทะนุถนอมหัวใจ”...ฉันนิ่งเงียบฟังแม่...“แม่ยิ่งรักพ่อของลูกเพิ่มมากขึ้นทุก ๆ วันเพราะเหตุนี้...การที่เราทะนุถนอมคนที่เรารักมันเป็นเรื่องปกติ แต่การถนอมหัวใจคนที่เราไม่ได้รัก ใครจะทำได้สักกี่คน”....มันก็เช่นเดียวกับคำสวย ๆ ที่คนหนุ่มสาวมักพูดกัน...ควา....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 23 ธันวาคม 2550
เปรียบเธอ.."เพชร"..งามน้ำหนึ่ง...(ส่งถึง..แสงเทียนผู้เพียรส่องทาง)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 525 , 14:20:32 น.  
พิมพ์หน้านี้

 เปรียบเธอ.."เพชร"..งามน้ำหนึ่ง...                                   (ส่งถึง..แสงเทียนผู้เพียรส่องทาง)                                          .....................................(๑)นานนับชั่วโมงแล้วที่ฉันนั่งละเลียดกาแฟ...สายตาเหม่อมองม่านเม็ดฝนโปรยพริ้วพรำสาย โรยตัวอาบไล้กระจกหน้าต่างบานโต ก่อนรินหยดลงสู่กระถางกุหลาบสีขาว...อยู่ในห้องพักของโรงแรมจันทร์สมธารา....แม้จะเดินทางล่วงเข้าเขต “....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 10 ธันวาคม 2550
คืนสู่อ้อมกอดแห่งขุนเขา...(อันหวนคิดถึงอยู่ชั่วนิรันดร์)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 629 , 20:09:24 น.  
พิมพ์หน้านี้

คืนสู่อ้อมกอดแห่งขุนเขา...(อันหวนคิดถึงอยู่ชั่วนิรันดร์)...................(๑)เสียงไก่ขันกู่แว่วรับกันเป็นทอดทอด..ดังแทรกผ่านความเงียบและเยียบเย็นของย่ำรุ่ง...ปลุกฉันให้เริ่มรู้สึกตัวตื่น พร้อมค่อยค่อยพลิกขยับชันกายลุกขึ้นนั่ง ผินหน้ามองไปยังเตียงนอนคู่ด้านขวา และพบว่าที่นอนตรงนั้นว่างเปล่า มีเพียงร่องรอยพับเก็บผ้าห่มวางไว้บนผ้าปู..ซึ่งยับยู่ลงเพียงเล็กน้อยฉันสะบัดหัวไล่อาการง่วงค้าง จัดแจงชำระล้างหน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 29 พฤศจิกายน 2550
ขบวนรถไฟสายรักบทแรก..(ของลูกหมาน้อย)..ภาคอวสาน
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 432 , 18:48:39 น.  
พิมพ์หน้านี้

             ขบวนรถไฟสายรักบทแรก..(ของลูกหมาน้อย)…ภาคอวสาน                                                                                                       .................ความเดิมตอนที่แล้ว.....http://www.oknation.net/blog/LOSTGEO/2007/11/17/entry-1..(๑)หนึ่งขวบปีที่เลยผ่าน...ขบวนรถไฟยังหอบนำความฝันของเราไปไม่มีที่สิ้นสุด.วัยรุ่น-วัยใส-วัยหวาน มักมีดอกไม้ผลิบานอยู่กลางใจไร้ทุกข์ร้อน...ฉันมีควา....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 17 พฤศจิกายน 2550
ขบวนรถไฟสายรักบทแรก..(ของลูกหมาน้อย)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 438 , 17:48:27 น.  
พิมพ์หน้านี้

ขบวนรถไฟสายรักบทแรก..(ของลูกหมาน้อย)..........................คำสารภาพก่อนพร่ำรำพันฉันได้รับความปรารถนาดีอีกครั้ง จากคุณ “เจเจ” และคุณ “ธมลวรรณ” เพื่อนบ้านสุดสวยและแสนดี ให้ช่วยขุดคุ้ยรอยจารึก ครั้งประสบพบ “รักครั้งแรก” ออกมาเล่าสู่กันฟังhttp://www.oknation.net/blog/jj/2007/11/14/entry-1.http://www.oknation.net/blog/tamonwan/2007/11/16/entry-1.พอเริ่มรับไม้..ฉันแอบกังวลใจลึกลึก เพราะรู้ตัวว่าอ่อนด้อย....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 10 พฤศจิกายน 2550
ข้าวผัดไข่ดาว..ของ "ในหลวง"..(ร่วมร้อยดวงใจถวายองค์พ่อหลวงของปวงชน)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 375 , 13:59:52 น.  
พิมพ์หน้านี้

ข้าวผัดไข่ดาว...ของ "ในหลวง" (ร่วมร้อยดวงใจถวายองค์ "พ่อหลวงของปวงชน")เรื่องเล่า...โดย ดร.สุเมธ ตันติเวชกุลวันหนึ่ง..เสด็จฯ เขาค้อเพื่อเปิดอนุสาวรีย์ พอเปิดอนุสาวรีย์เสร็จ..พระองค์ท่านก็ขอกลับไปที่พระตำหนักเพิ่อจะทรงเปลี่ยนฉลองพระบาท เพราะเดี๋ยวจะไปดูงานในป่าในดง..เราก็ไม่ได้ทานข้าว..ไม่มีใครได้ทานข้าว ตอนนั้นบ่ายสองโมงแล้ว ก่อนจะเปลี่ยนฉลองพระบาทสัก 20 นาที น่าจะพุ้ยข้าวทัน..ก็รี....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤศจิกายน 2550
..."แด่ดวงจำปา"...ราศีพิจิก...(..เธอยังคงงดงามในใจเสมอ..)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 750 , 18:45:11 น.  
พิมพ์หน้านี้

..."แด่ดวงจำปา"..ราศีพิจิก...(เธอยังคงงดงามในใจเสมอ)...............(๑)สมุดบันทึกเล่มนี้..ฉันพบมันซุกตัวอยู่ในลิ้นชักของตู้ใบเก่าจากห้องเก็บของ ด้วยสภาพเล่มที่ดูเก่ากรอบพอประมาณ แผ่นกระดาษซีดเหลืองกระดำกระด่าง แต่ถึงกระนั้นลายมือที่ถูกเขียนด้วยปากกาลูกลื่น ก็ยังไม่ลบเลือนไปมากนัก และเมื่อฉันพลิกเปิดไล่ไปทีละหน้า เส้นความทรงจำก็เริ่มย้อนไต่ทวน..หวนถวิลกลับสู่คืนวันเก่าเก่า.เย็นย่ำของวันที่ 2.....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 27 ตุลาคม 2550
ตามรอยเท้าแม่สู่วัดป่า..(หยุดพเนจร..กลางอาณาจักร.."ชิดชอบ"..)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 611 , 00:35:53 น.  
พิมพ์หน้านี้

ตามรอยเท้าแม่สู่วัดป่า(หยุดพเนจร..กลางอาณาจักร.."ชิดชอบ")..........................(๑)หลากหลายตัวอักษรที่ร้อยเรียงขึ้นเป็นประโยค ผูกเรื่องราวออกมาในรูปของเล่มหนังสือ เพื่อถ่ายทอดความคิดสู่ผู้อ่าน อาจจะช่วยฉายผลึกแสงแห่งใจที่เร้นซ่อน และตอบคำถามที่เคยค้างคาให้กระจ่างชัดขึ้นได้....ฉันมีความเชื่อในคุณค่าของ “หนังสือ” ทำนองนี้อยู่เสมอมา....รวมถึงเช้าอันแสนสดใสวันหนึ่ง หลังเข็มไมล์ชีวิตก้าวข้ามเ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 22 ตุลาคม 2550
แค่เพียงคำขอร้อง..ของ.."ก้อนหิน"
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 505 , 14:59:24 น.  
พิมพ์หน้านี้

แค่เพียงคำขอร้อง..ของ.."ก้อนหิน".......................(๑).......ท่ามกลางเสียงอึกทึกของดนตรีและบทสนทนา เขาเอียงตัวเข้าหาใบหน้านวลละไม เอ่ยถามเธอสั้น ๆ ว่า "ไปเดินเล่นกันไหม" ??หญิงสาวเสยผมยาวที่ตกลงมาเคลียแก้ม พยักหน้าบอกเพื่อนหญิงที่นั่งอยู่ตรงข้าม...ก่อนลุกเดินตามออกมานอกร้าน เขาพาเธอเดินข้ามถนนพระอาทิตย์ จูงมือหลีกหลบรถที่แล่นสวนไปมา...จากนั้นจึงเลียบฝั่งตรงมายังสวนสันติชัยปราก....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 ตุลาคม 2550
กระซิบดิน..ฝังฝาก..จาก "บางลาง"..(แด่..ผู้ชายที่น่าจะคงอยู่และสูญพันธ์)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 784 , 17:12:17 น.  
พิมพ์หน้านี้

กระซิบดิน..ฝังฝากจาก.."บางลาง" ...................(แด่..ผู้ชายที่น่าจะคงอยู่และสูญพันธ์..).(1)เสียงล้อบดรางเหล็กค่อยค่อยครางเงียบลง...หัวรถจักรฉุดลากโบกี้ยาวเหยียด เคลื่อนขบวนลับหายไปในโค้งฟ้า ทิ้งชานชาลา “สถานีรถไฟยะลา” ไว้ในระยับแดดเบื้องหลัง.นาฬิกาเรือนใหญ่กังวานบอกเวลาบ่ายโมงตรง...ข้าพเจ้าก้าวเท้าออกมาจากสภาพอันจอแจวุ่นวาย เดินดุ่มตรงไปยังร้านกาแฟเล็กเล็กข้างสถานีฯ พรรคพวกทุกคนรออยู่ที่....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 11 ตุลาคม 2550
ฝาก Desperado..ถึงฝั่ง..แสงจันทร์..(คืนค้างทางฝัน..กลางเหมืองทองร้าง)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 803 , 22:38:04 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฝาก “Desperado” ถึงฝั่ง “แสงจันทร์”....(คืนค้างทางฝัน...กลางเหมืองทองร้าง)..........................(1).“ระบำดอกฝน” ยังคงพรมพริ้วสายที่ "ทองผาภูมิ" อย่างแผ่วเบา...ขณะ ”ปรีชา” และทีมงานสำรวจมาถึงที่นี่...ฟ้าร้องคำรามครืนครวญ ดุจจะกู่เสียงทักทายผู้มาเยือนจากแดนไกล ขุนเขาคลี่คลุมด้วยพรมผืนหญ้าสดเขียว สายน้ำ "แควน้อย" ไหลรี่ระลอกใส...เติมแต้มให้อำเภอเล็กเล็กสุดแดนตะวันตกแห่งนี้ เปี่ยม....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 6 ตุลาคม 2550
“ค่ำแล้ว”..ณ..ดอยพะวอ..เพลงกล่อมจาก..“พ่อ”..แห่งแผ่นดิน...
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 718 , 21:57:08 น.  
พิมพ์หน้านี้

"ค่ำแล้ว"..ณ..ดอยพะวอ..เพลงกล่อมจาก.."พ่อ" แห่งแผ่นดิน...........................บนเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 105...สาย “ตาก-แม่สอด”....เข็มสั้น-ยาวจากนาฬิกาข้อมือสีดำเส้นเก่า ชี้บอกเวลาว่ายามนี้ล่วงผ่านห้าโมงเย็นมา 20 นาทีแล้ว...ฉันเริ่มผ่อนน้ำหนักเท้าออกจากคันเร่ง เสียงเครื่องยนต์ครางแผ่วเบาลงทุกขณะ...กระทั่งในที่สุดรถก็จอดนิ่งสนิท ณ สถานที่แห่งหนึ่ง ช่วงหลักกิโลเมตรที่ 62 ล่วงเข....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 29 กันยายน 2550
แรงใจไฟฝัน...เจ้า..ทานตะวัน...หวนคืน...กลับบ้าน
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 735 , 13:52:08 น.  
พิมพ์หน้านี้

   แรงใจไฟฝัน...เจ้า “ทานตะวัน”...หวนคืน "กลับบ้าน".................."“...ตะวันส่องใส แดดฉายลงมา ทาบทาทิวทุ่งแผ่วลมผ่านโรย เหมือนโปรยกลิ่นปรุง ดอกฟางหอมลอย...”.“กลับบ้าน”...คำคุ้นชินที่กินความหมายได้อย่างลึกล้ำ เฉพาะยิ่งกับ “คนไกลบ้าน” หลายคนที่มาหลงวนอยู่ในเส้นทางสายเวลาและชะตากรรม....กลับ “บ้าน” ในความหมายของ “บ้านเกิด” อันเคยเติบโตเมื่อวัยเยาว์ บ้านที่มีพ่อแม่ พี่น้อง ผองเพื่อน โอบล....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 25 กันยายน 2550
คิดถึง.."อาจินต์"....ย้อนเยือนถวิล.."มหาลัย’เหมืองแร่"
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 564 , 22:55:06 น.  
พิมพ์หน้านี้

คิดถึง "อาจินต์"....ย้อนเยือนถวิล.."มหาลัย’ เหมืองแร่"... ..............“ปี พ.ศ. 2547” ...ปาดังเบซาร์...สงขลากลางแดดบ่ายอันแสนระอุอ้าว...ห้วงหน้าร้อนเดือนมีนาคม...ฉันนั่งอยู่เหนือกองเศษซากหิน บนเหมืองแร่ร้างแห่งหนึ่ง...เหมืองเล็ก ๆ ที่ฝังตัวอยู่เกือบสุดแดนด้ามขวาน.... ..“ปี พ.ศ. 2492”....เหมืองกระโสม..ตะกั่วป่า...พังงา โชคชะตาของเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ... พลิกผันนำพาให้เขาต้องเดินทางข้า....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 24 กันยายน 2550
ปาฏิหาริย์แห่งการพักผ่อนของก้อนกรวด
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 320 , 17:12:30 น.  
พิมพ์หน้านี้

"ปาฏิหาริย์แห่งการพักผ่อนของก้อนกรวด"Imagine yourself a pebble which has been throw into a river.เธอจงจินตนาการว่าเป็นกรวดก้อนหนึ่ง....ซึ่งถูกโยนลงไปในลำธาร....The pebble sinks through the river effortlessly, detached from everything..ก้อนกรวดนั้นดิ่งลงสู่เบื้องล่างอย่างว่าง่าย....ไม่ยึดเหนี่ยวสิ่งใดเลย...,it slowly sink down by the shortest distance possible....มันค่อย ๆ ดิ่งลงโดยระยะทางสั....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 23 กันยายน 2550
(เขื่อน ??) แก่งเสือเต้น....สั่นไหวแผ่นดิน...ก้อนหินละเมอ...
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 355 , 15:05:20 น.  
พิมพ์หน้านี้

(เขื่อน ??) "แก่งเสือเต้น"สั่นไหวแผ่นดิน....ก้อนหินละเมอ(THE STORY FROM KEANG-SUA-TEN)........................(ความเรียงเจือจางสาระ...บนเส้นทางการสัญจรรอนแรมสู่พื้นที่เขื่อน "แก่งเสือเต้น" จังหวัดแพร่...เพื่อร่วมค้นปริศนาบางประการด้านแผ่นดินสั่นไหว...สัพเพเหระว่าด้วยเรื่อง..."วิถีแห่งชีวิต บทเพลง สายน้ำ คน เขื่อน ป่า...ในบางห้วงเวลากลางอ้อมกอดขุนเขา")...................เ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 15 กันยายน 2550
ฉันคือกรวดธุลีเศษซาก (บทกวีประกอบภาพหินผาหลากถิ่น)
Posted by ก้อนหินรำพัน , ผู้อ่าน : 508 , 17:23:21 น.  
พิมพ์หน้านี้

...คารวะแด่อาจารย์...ในท่ามทางเดินที่รอนร้าวและเชี่ยวกราก...ฉันกำลังขับเคี่ยวกับวินัยอันน้อยนิดของฉันเอง...เพื่อพิสูจน์ทราบบางสิ่งอย่างภายในตัวตนให้กระจ่างชัดขณะห้วงพักจาก "ความรู้" เบื้องหน้า..ฉันหันมาเยียวยา "ความรู้สึก"..เบื้องลึกและเมื่อยามนี้เอง...กวีบทเก่าจากดินแดนที่ฉันเคยจากมา...บทกวีอันสะท้อนภาวะแปรเปลี่ยนดั่งวัฏจักร...ก็พลันครวญแผ่วแว่วผ่านเป็นโสตเสียง..คล้ายดั่งสำเนียงจ....

อ่านต่อ


/2
<< พฤษภาคม 2008 >>
อา จ อ พ พฤ ศ ส
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31