เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่า........

ตอนนั้นผมน่าจะอยู่สักป.4 ได้มั้งถ้าจำไม่ผิด ผมเรียนอยู่โรงเรียนที่แสนจะเล็กและกันดาร มีนักเรียนร้อยกว่าคนเอง ห้องผมมีทั้งหมด 9 ชีวิตด้วยกัน ทุกชีวิตในห้องรักกันเป็นที่สุด

วันนั้นเราเรียนวิชาศิลปะกัน อาจารย์ให้วาดรูปธรรมชาติ ซึ่งปกติผมไม่ชอบวาดรูปอยู่แล้วเลยออกอาการเซงนิดๆ ไอ้เพื่อนยากผมคนนึง(ผมสนิทกะมันที่สุด)มันก็ลงมานั่งข้างๆผม

"ทำไมมึงไม่วาดรูปว่ะ" มันเอ่ยขึ้น

"กูไม่อยากวาดทำไมเรอ" ผมตอบมันไปอย่างเซงๆๆ

"มึงไม่วาดกรูก็ไม่วาด (อ้าวเกี่ยวไรกะกูเนี้ยะ)"มันตอบผม

นั่งเงียบกันไปนานสองนานจนคนอื่นเค้าส่งกันจะหมดแล้ว

ไอ้สองตัวนี้ยังนั่งไม่ยอมทำอะไรเลย

จนในที่สุดผมก็ทนไม่ไหวต้องจำใจยอมวาด

ผมจำได้ว่าวาดเป็นรูปน้ำตก มีป่าไม้ที่เขียวขจี มีลิง แล้วก็กวาง เท่านั้น

หันไปทางไอ้เพื่อยาก เฮ้ย!! ไงเหมือนของกรูเด๊ะเลยว่ะ

มันบอกว่าไม่เหมือน ของมันมีเสือกะกระต่ายด้วย เอ่อ เอาเข้าไป

แล้วมันก็ชิงส่งก่อนผม มันได้เต็มสิบแห่ะ

ของผมต้องได้เต็มสิน่า พอส่งไปได้มา 6 คะแนน อาจารย์บอกว่าผมลอกมันมา

เซงจิตเลย มันต่างหากที่ลอกผม แต่ผมไม่ได้เถียงหรอกนะ เพราะรู้ว่าเถียงไปก็ไม่มีประโยชน์

จนวันนึงมีประกวดวาดรูป อาจารย์ให้มันไปหา แต่มันดันบอกความจริงอาจารย์ไปว่ามันลอกรูปผมมา

ซวยอ่ะจิคราวนี้ ก่อนมันไปยังหัวเราะมันอยู่เลย แล้วอาจารย์ก็เรียกไปพบ บอกจะส่งเข้าแข่งวาดรูป

แล้วผมก็ออกมาด้วยหน้าตาที่อยากจะร้องให้ แล้วมันได้แข่งไรรู้ไหมครับ มันได้แข่งต่องวงจรไฟฟ้า

ทามไมผมไม่ได้ทำอันนี้นะ ถ้ามันไม่บอกความจริงไปผมคงได้ทำอันนี้แน่ๆๆเลย

แล้วผมก็จำใจต้องมานั่งหัดวาดรูป ลงสี ทำแล้วทำอีก ตอนแรกก็นึกว่าสีไม่ธรรมดา ที่ไหนได้มันได้สีชอล์ก อ้าวตายล่ะ ไม่เคยใช้ซะด้วย ต้องจำใจทำอีกรอบ นั่งวาดด้วยกันกะน้องป.2 อ้าวๆๆรูปของน้องสวยมากมาย รูปของผมอุบาทก์ขึ้นมาทันตาเห็นเลยครับ แต่ก็ไม่แปลกหรอกเพราะน้องเค้าหัดมาตั้งแต่เด็กนิ

แล้ววันแข่งก็มาถึง คอนเช็ป เติมครับ ธรรมชาติ งั้นวาดเหมือนตอนที่วาดที่โรงเรียนแล้วกัน แต่ปรับอะไรนิดหน่อย แล้วก็เสร็จ(เกือบไม่ทันเวลาครับ) ไอ้เพื่อนที่แสนดีมายืนรอที่หน้าห้องละ

ผมออกมาโดยไม่ต้องรอดูผลเลยด้วยซ้ำ เพราะไงก็ไม่ได้รางวัลอยู่ดี แต่ได้รูปที่ตัวเองวาดเป็รรางวัลแล้วกัน

มันถามผมว่าสนุกไหมวาดรูปอ่ะ

สนุกอะไรละ เครียดก็เครียด กลัวไม่ทันเวลาก็กลัว

แล้วของมึงเป็นไงบ้างละ ผมถามมันบ้าง

"ผ่านว่ะ "

"อืมดีใจด้วยว่ะ"

"แต่ไม่ผ่านรอบสาม"

"อ้าวทำไมว่ะ" ผมถามอย่างงง

"ไอ้อาร์มกะกรูหาตัวที่เขาบอกไม่เจอ" มันทำเสียงละห้อย

เห็นม่ะกรรมมันตามทัน ผมคิดในใจ

บอกแล้วก็ไม่เชื่อว่าทำไม่ได้ยังให้ทำ สุดท้ายผลมันก็ออกมาอย่างนี้ละ