....ร่างกายของเธอทั้งหมดจากปลายปีกหนึ่งสู่อีกปีกหนึ่ง

ไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากความคิดของเธอเอง ….

To the real Jonathan Seagull,
who lives within us all.

เรื่องราวของ นกนางนวลหนุ่ม ผู้มุ่งมั่นเรียนรู้ เพื่อบรรลุความหลุดพ้น...

           ผมได้อ่านครั้งแรก ตอนวัยละอ่อน เรียนอยู่ชั้นมัธยม โรงเรียนเดียวกับนายหัวไทร  ความรู้สึกครั้งนั้นจำได้ว่า.... ก็ดีนะ.... นกอะไรมุ่งมั่นจัง..........

          ครั้งต่อมาหยิบมาอ่านอีกครั้ง ตอนอยู่ในช่วงแสวงหา ขณะทำกิจกรรมในรั้วรามคำแหง  อ่านครั้งนี้ อิ่มเอิบใจ ชัดเจน ในการใช้ชีวิตมากขึ้น..........

         มาอ่านอีกครั้งตอน เป็นผู้ใหญ่เต็มที่ วัยสามสิบกว่าๆ  ได้แนวคิดแตกต่างไปจากเดิมบ้าง แต่ยังรู้สึกดีเสมอเมื่อได้อ่าน........

         ตอนนี้ อายุก็ย้ายบ้านไปอยู่แถวดอนเมืองแล้ว อยากอ่านอีกครั้ง แต่หาหนังสือไม่เจอ ไม่ได้หายหรอกครับ สสารไม่เคยหายไปจากโลก เพียงแต่เปลี่ยนที่อยู่บ้างบางเวลา......หาเจออีกครั้งจะอ่านอีก

         หนังสือเล่มนี้ มีผู้แปลสองท่าน อีกท่านหนึ่ง คือ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช   ท่านใช้ชื่อหนังสือ ว่า

จอนะธัน ลิวิงสตัน นางนวล

มิตรสหาย ผู้มุ่งแสวงหาการหลุดพ้น โปรดหามาอ่านโดยพลัน....

เรื่องต่อไป ผมขอนำเสนอเป็นชุดก็แล้วกันครับ ชุดนี้มี 3 เล่ม  ประกอบด้วย

                            
                              คุยกับประภาส

 ผู้เขียนคือ คุณประภาส ชลศรานนท์  ศิษย์เก่า ถาปัด จุฬาฯ ผู้ก่อตั้ง วงเฉลียง นิตยสารไปยาลใหญ่ ฯลฯ บุรุษผู้มีมุมมอง ทัศนะต่อสังคม ที่ไม่เหมือนใคร ไม่สุดโต่ง อ่านแล้วใจเย็นลงได้ โดยไม่ต้องดูดโอเลี้ยง  จริงๆแล้ว งานเขียนของคุณประภาสฯ ชุดนี้ มาจากบทความในคอลัมน์ คุยกับประภาส ในหนังสือพิมพ์ มติชน  มีมากถึง 8 เล่ม แต่วันนี้ขอแนะนำ 3 เล่ม ก็พอได้อ่านแล้วกระมังครับท่าน….

                  มะเฟืองรอฝาน                                                             กบเหลาดินสอ

             ผมยอมรับว่าติดงานเขียน ในคอลัมน์ คุยกับประภาส จนถึงขนาด  จนต้องบอกรับหนังสือพิมพ์มติชน เฉพาะวันอาทิตย์อีก 1 ฉบับ นอกเหนือจาก กรุงเทพธุรกิจ ที่รับประจำอยู่แล้ว

            ลองอ่านดู แล้วท่านจะเข้าใจว่า มุมมองของคุณประภาสฯ งดงามเพียงใด

            คงพอเหมาะพอควรกับ การเสียสละเวลาเข้ามาชมนะครับ รวมทั้งน่าจะทำให้ชีวิตท่านผู้อ่านไม่

ตกอยู่ในความประมาทได้ระดับหนึ่ง  และผมไม่ขอ แถก ต่อ เพราะมิตรรักชาวบล็อก แต่ละท่านก็มี

การบ้าน แถก กันทั่วหน้าแล้วใช่ไหมครับ สหาย.....