• สงราษฎร์
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : anupeud@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-02-27
  • จำนวนเรื่อง : 61
  • จำนวนผู้ชม : 22614
  • จำนวนผู้โหวต : 68
  • ส่ง msg :
หลวงพระบาง : บางกอก - วังเวียง

ขับรถยนต์…ไปเยือนเมืองมรดกโลก “ หลวงพระบาง “ ตอนที่ 2

View All
<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            



วันอังคาร ที่ 25 กันยายน 2550
ซีรีส์ ดีๆ ทาง โทรทัศน์ หายไปไหนหมด?????
Posted by สงราษฎร์ , ผู้อ่าน : 364 , 17:28:15 น.  
พิมพ์หน้านี้


             

              ผมเป็นชายวัยกลางคน  คนหนึ่งที่ชอบฟังวิทยุทางคลื่น FM 99.5  The Radio  เนื่องจากมีทั้งเพลงเก่า และเพลงใหม่ให้ผมฟัง......

              ดีเจคนโปรดของผม  คือ คุณพี่ซัน (มาโนช พุฒตาล) และอีกท่านคือคุณพิทยาธร (ไม่แน่ใจว่าสะกดชื่อถูกหรือไม่)......

               สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา คุณพิทยาธรฯ  นำเพลงประกอบ ทีวีซีรีส์ ของญี่ปุ่น เก่าๆ มาเปิดให้ฟังหลายเพลง....ผมกับคู่ชีวิต...ฟังไป อมยิ้มไป...เนื่องจากอยู่ร่วมยุคสมัย.....

               ด้วยความที่ผมเป็นเด็กบ้านนอกคนหนึ่ง  โอกาสที่จะได้ชมหนังดีๆ ทางโทรทัศน์ เหมือนกับบรรดา เด็กๆชาวเมืองฟ้าอมรทั้งหลาย ไม่ใช่เรื่องง่ายนัก (อิจฉาเล็กๆ).........

 

                                              

                                               พิภพมัจจุราช - คุณสิงห์  มิลินทราศัย

               ทีวี ซีรีส์ ที่ผมมีโอกาสได้ดู ถ้าเป็นหนังไทย  ก็ต้องเป็นพิภพมัจจุราช...ที่นำแสดงโดย คุณสิงห์ 

มิลินทราศัย.....ผมยังจำเนื้อร้อง ของเพลงประกอบเรื่องนี้ได้พอกระท่อนกระแท่น ว่า...

                พิภพมัจจุราช ใครถึงฆาต ดับชีวี สุวรรณ ตรวจดูบัญชี ใครทำดี ได้ไปสวรรค์ ทำชั่ว พญายมว่าไง ต้องส่งลงไป นรกโลกันต์ น่ะสิ ต้นงิ้ว กระทะทองแดง เอาหอกแหลมแทง ทุกวัน ๆ.....  

อดีตเด็กๆ...คงพอจำกันได้ 


      
อีกเรื่อง คือ หุ่นไล่กา  ที่มี แม่มด พร้อมด้วย ไอ้ห้อย ไอ้โหน  และหุ่นไล่กา   เป็นตัวชูโรง.....เพลงประกอบหนังเรื่องนี้  น่าจะออกแนวๆนี้นะครับ

              
      
“มองดูโลกเจริญไกล มีน้ำมีไฟมีตึกงาม
มองกายคนเด่นงามดี มองดูใจซีกลับเลวทราม”
……………………………………

       ตัวฉันเป็นเพียงหุ่นไล่กา มีหญ้ามีฟางห่มร่างกาย
ไม่มีสมองที่จะคิด ไม่มีชีวิตเช่นใครๆ
ฉันไปอยู่กับคน ฉันยังทนไม่ไหว อ๊าย..อาย อ๊าย อาย
ฉันอาย ฉันอาย ฉันอาย
ขอกลับไปเป็นหุ่นไล่กา ยืนเฝ้าท้องนาอยู่เดียวดาย..

……………………………………..

       ทีวี ซีรีส์ ทั้งสองเรื่อง มีส่วนที่เหมือนกัน คือ สอนให้เด็กๆ เป็นคนดี มีคุณธรรม รู้จักแยกแยะ ความดี ความชั่ว......

             สำหรับในส่วนของทีวี ซีรีส์ จากญี่ปุ่น ในยุคของผม มีหลายเรื่องครับ  ที่ผมและเพื่อนชมชอบกันมาก คือ หน้ากากเสือ ครับ.......เป็นการ์ตูน........

                                                                                

             อีกเรื่องที่พลาดไม่ได้ คือ เคนโด้  (Ore wa Otoko da! – ข้าคือลูกผู้ชาย) ที่ฉายทางทีวี ที่กรุงเทพฯเมื่อปี 2514  แต่ผมไม่ได้ดูพร้อมเด็กกรุงเทพฯหรอกครับ  จำไม่ได้แล้วว่าปี พ.ศ.อะไร ว่างๆจะไปถาม สถานีโทรทัศน์ช่อง 10 หาดใหญ่ ดูสักที ว่านำมาฉายตั้งแต่เมื่อใด............

                                                            

         เพลงประกอบของหนังเรื่องนี้ เป็นที่นิยมของเด็กๆและวัยรุ่นในสมัยนั้นมาก  จนกระทั่งวันนี้ก็ยังเพราะเหมือนเดิม  ผมทราบว่าปัจจุบันมี ชมรมคนรักภาพยนตร์ เคนโด้ ด้วยครับ  ใครสนใจลองค้นหาจาก อินเตอร์เน็ตได้ครับ.......

                                                

         อีกเรื่องหนึ่งที่ผมชอบดูมากคือ เรื่องของนักกีฬาว่ายน้ำที่มีท่ากลับตัวที่ มหัศจรรย์มาก......ยอดหญิงชิงเหรียญทอง  ตอนหลังมาฉายใหม่ใช้ชื่อว่า เงือกสาวเจ้าสระ....

         เหตุผลที่ผมย้อนอดีตไปหา ทีวี ซีรีส์เหล่านี้ ก็เพราะว่า  ผมตระหนักเสมอว่า สื่อโทรทัศน์ เป็นสื่อที่มีอำนาจในการทะลุทะลวงเข้าไปใน ครัวเรือน  และในหัวใจของเด็กๆ ได้เร็วที่สุด และน่าจะมีประสิทธิภาพที่สุด ถ้ามองในเรื่องการโฆษณา ชวนเชื่อ.....

        ทีวี ซีรีส์ ของญี่ปุ่น ที่ผมเอ่ยชื่อมา 2-3 เรื่อง ข้างต้น แฝงไว้ด้วย คติธรรมในการใช้ชีวิต ของเด็กๆและเยาวชน ให้มีความขยัน อดทน มีคุณธรรม รู้จักการแก้ปัญหา เข้าใจชีวิต.....และผมก็ไม่คิดว่า  เป็นความบังเอิญที่เกิด ทีวี ซีรีส์ แบบนี้ ในญี่ปุ่น อย่างแน่นอน.....

        ผมคิดว่านั่นคือ กุศโลบาย ที่เยี่ยมยอด ของผู้รับผิดชอบสังคมของประเทศญี่ปุ่น ในการที่จะสอดแทรก เรื่องราวดีๆ ผ่านทาง ฮีโร่ ของเด็กๆและเยาวชน  เพื่อที่บรรดาเด็กๆของเขา จะได้จดจำและนำไปใช้ในการดำเนินชีวิต ในวัยผู้ใหญ่ต่อไป.....

         หนังการ์ตูน อีกเรื่องของญี่ปุ่น คือ เจ้าหนูยอดนักเตะ  ที่สร้างออกมา สมัย ฟุตบอลทีมชาติญี่ปุ่น ยังเป็นหมูสนามในเอเชียอยู่เลยครับ  ทีมชาติไทย เมื่อก่อนยังไล่ถล่มทีมญี่ปุ่น เป็นว่าเล่น...แต่เขาก็สร้างหนังออกมา ให้เด็กๆ ชมชอบกีฬา ฟุตบอล และใฝฝันที่จะไปฟุตบอลโลกให้ได้   โดยมีผู้ใหญ่คอยสนับสนุน อย่างจริงจัง…

           หันมาดูสังคมไทยในปัจจุบันบ้างครับ ผมว่าน่าเศร้านะครับ ที่พบว่า เด็กไทยปัจจุบัน ไม่นิยมเล่นกีฬา แต่นิยมเล่นเกมส์คอมพิวเตอร์แทน......เด็กๆใฝ่ฝันจะเป็นนักร้อง ถึงขนาดไปสมัครเข้า AF 1-4  กันเป็นจำนวนมากมาย หรือไม่ก็มาตั้งเป็น แฟนคลับ เชียร์ ผู้เข้าแข่งขัน พร้อมกดโหวต กันจนเมื่อยมือ .....เพื่อให้คนที่ตนเองเชียร์ชนะ... คนดีในสังคม แทบจะไม่เป็นที่รู้จักของเด็กๆ....

          รายการทีวีเพื่อ เด็กๆที่สาระก็มีน้อยมาก (ขอบคุณผู้ผลิตที่มีอยู่น้อยนิด ที่ผลิตงานดีๆให้เด็กๆได้ชมกัน) ละคร ก็มีแต่ชิงรัก หักสวาท เข่นฆ่ากัน หรือแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว ให้เด็กเห็นกันทุกวี่ ทุกวัน

          เด็กไทยสมัยนี้ เติบโต ขึ้นมาท่ามกลางค่านิยมในสังคม แบบ  บกพร่องโดยสุจริต......โกงได้ หากจับไม่ได้ถือว่าเก่ง.....โกงบ้าง แต่ทำงาน ไม่เป็นไร..... ติดวัตถุ คิดว่า เงิน คือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต   แล้วอนาคตของสังคมไทยจะเป็นอย่างไร...ลองหลับตานึกภาพดูนะครับ........

         ผมคงได้แต่ฝากถึงผู้รับผิดชอบของภาครัฐ  หรือผู้ที่มีโอกาสทางสังคมมากกว่าผม ว่า ช่วยใช้อำนาจ โอกาสของพวกคุณ หันมาดูแล เรื่องนี้ด้วยเถิด....ทำเรื่องดีๆ ฝากไว้ในสังคมด้วย....ไม่กี่วันเราก็ต้องลาจากโลกนี้ไปแล้ว จะไม่ยอมทิ้งอะไรไว้เป็นประโยชน์แก่บ้านเมืองบ้างเหรอ.......

       ส่วนผมก็จะทำหน้าที่ สอนลูกสอนหลาน หรือใครๆที่ผมสามารถสอนได้ ให้เป็นคนดี มีคุณธรรม อย่าเห็นแก่เงิน หรือติดวัตถุ ยึดหลักเศรษฐกิจพอเพียงของในหลวง ไว้เป็นแนวทางในการดำรงชีวิตในสังคม......เหมือนที่ผมเคยบอกว่า ขอเป็นหยดน้ำเล็กๆ ที่จะไหลไปรวมกับหยดน้ำหยดอื่นๆ เพื่อที่จะก่อเกิด เป็นมหาสมุทรต่อไป........

                                   ภาพ + เพลง : จากอินเตอร์เน็ต

                             ข้อมูล เคนโด้ : จาก www.booska4.tripod.com/index.htm

Get this widget |Track details |eSnips Social DNA

 

                                                            

                                                                                 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 41
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 02/10/2007 เวลา : 09.46 น.
http://www.oknation.net/blog/Bhirisa
เมินอดีต มองปัจจุบัน มุ่งสู่อนาคต

อรุณสวัสดิ์ค่ะ...คนหลักสี่
ขอบคุณที่แวะไปแถวพระราม 3 ค่ะ...สำหรับคำแนะนำนั้น ทราบแล้วเปลี่ยนค่ะ
ความคิดเห็นที่ 40
ปฐม วันที่ : 02/10/2007 เวลา : 03.21 น.
http://www.oknation.net/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

มาทักทายครับพี่
ความคิดเห็นที่ 39
นายหัวไทร วันที่ : 01/10/2007 เวลา : 09.05 น.
http://www.oknation.net/blog/naiman

ชุมนุมศิษย์เก่ามหาฯปีนี้จัดวันที่ 28 พ.ย. ที่ศูนย์ประชุม
กองทัพเรือ (เอเปก) ห้องเจ้าพระยา มี "ป๋าเปรม" เดิน
ทางไปร่วมงานด้วย
(รู้แล้วบอกต่อด้วยนะท่าน)
ความคิดเห็นที่ 38
pukpik วันที่ : 30/09/2007 เวลา : 17.16 น.
http://www.oknation.net/blog/pukpik
My  name's  PP.. 


น้องขึ้นบ้านใหม่

ไปด้วยน๊า

ตามลายแทงมาเลยจ่ะ


...


http://www.oknation.net/blog/saowapark/2007/09/30/entry-1


...

ปล: เพลงแจ่ม!!! ไม่เคยฟังที่ไหนมาก่อน
ความคิดเห็นที่ 37
yongchan วันที่ : 29/09/2007 เวลา : 22.04 น.
http://www.oknation.net/blog/yongchan

โอ๊ย... เจ้าของบ้านมุขเหลือแจก อ่านแล้วขำมากๆๆๆ

สมัยเด็กๆ หย่งชอบเรื่อง ผีกุ๊กกิ๊ก อรพรรณ พานทองเล่นเป็นผี ชอบมากๆๆๆๆๆๆ
ความคิดเห็นที่ 36
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 29/09/2007 เวลา : 21.05 น.
http://www.oknation.net/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

หวานมาราตรีสวัสดิ์ค่ะคุณน้า

นอนก่อนนะค่ะ

ขอให้น้ามีความสุขนะค่ะ
"หวาน"
ความคิดเห็นที่ 35
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 29/09/2007 เวลา : 20.58 น.
http://www.oknation.net/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

รายการทีวีเพื่อ เด็กๆที่สาระก็มีน้อยมาก (ขอบคุณผู้ผลิตที่มีอยู่น้อยนิด ที่ผลิตงานดีๆให้เด็กๆได้ชมกัน) ละคร ก็มีแต่ชิงรัก หักสวาท เข่นฆ่ากัน หรือแสดงพฤติกรรมก้าวร้าว ให้เด็กเห็นกันทุกวี่ ทุกวัน


เด็กไทยสมัยนี้ เติบโต ขึ้นมาท่ามกลางค่านิยมในสังคม แบบ บกพร่องโดยสุจริต......โกงได้ หากจับไม่ได้ถือว่าเก่ง.....โกงบ้าง แต่ทำงาน ไม่เป็นไร..... ติดวัตถุ คิดว่า เงิน คือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต แล้วอนาคตของสังคมไทยจะเป็นอย่างไร...ลองหลับตานึกภาพดูนะครับ........


ผมคงได้แต่ฝากถึงผู้รับผิดชอบของภาครัฐ หรือผู้ที่มีโอกาสทางสังคมมากกว่าผม ว่า ช่วยใช้อำนาจ โอกาสของพวกคุณ หันมาดูแล เรื่องนี้ด้วยเถิด....ทำเรื่องดีๆ ฝากไว้ในสังคมด้วย....ไม่กี่วันเราก็ต้องลาจากโลกนี้ไปแล้ว จะไม่ยอมทิ้งอะไรไว้เป็นประโยชน์แก่บ้านเมืองบ้างเหรอ.......



................................................................

ขอสนับสนุนอีกหนึ่งเสียงค่ะ และขอยกสองมือช่วยเลยค่ะ

อยากให้วงการทีวี วงการสื่อ ...พิจารณาจุดนี้ด้วยนะคะ
ความคิดเห็นที่ 34
ปฐม วันที่ : 29/09/2007 เวลา : 16.39 น.
http://www.oknation.net/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

พี่อ่ะ...

อย่าแซวผมจิ๊...

พี่แค่เล่าให้ฟังผมก็มีความสุขแย้วครับ

แม่ผมชอบเล่าให้ฟัง ถึง ไอ้ห้อย ไอ้โหน และ อื่น ๆ อีกมากมาย

แต่ผมไม่เคยได้สัมผัสเลย

แต่ก็เข้าใจนะว่า ของเก่าดีจริง ๆ

ผมยังเคยคิดเล่น ๆ ว่า เมื่อทุนนิยมเข้ามา ทุกอย่างก็หายไป

(เกี่ยวไหมครับ)
ความคิดเห็นที่ 33
SpaceDreamer วันที่ : 29/09/2007 เวลา : 09.04 น.
http://www.oknation.net/blog/spacedreamer

ปัจจุบันละครโทรทัศน์มีบทบาทต่อเด็กๆและเยาวชนมากจริงๆค่ะ ถึงแม้จะมีการจัดเรต แต่ก็ยังไม่เป็นผล ผู้ผลิตน่าจะทำละครให้มีคุณภาพมากกว่านี้ ไม่ใช่คิดแต่เรื่องผลกำไร
ความคิดเห็นที่ 32
วิหคพลัดถิ่น วันที่ : 28/09/2007 เวลา : 16.28 น.
http://www.oknation.net/blog/vihokpludtin
..ลานคำ..http://www.oknation.net/blog/songforlife...........ดอกไม้สีเลือด http://www.oknation.net/blog/bludflower

ค่ะ คุณสงราษฏร์ แต่ละเรื่องที่พี่กล่าวถึงมานี้ เกิดทันได้ดูค่ะ แต่ตอนนั้นชอบเคนโด้ มากเพราะพระเอกหล่อ และเพลงประกอบก็เพราะด้วยค่ะ

อ่าน ไล่ ๆ ไปแล้ว คุณอายุน้อยกว่าพี่ซัน 4-5 ปีหรือคะ งั้นก็รู้แล้วล่ะค่ะว่าเท่าไหร่


ความคิดเห็นที่ 31
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 28/09/2007 เวลา : 11.47 น.
http://www.oknation.net/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

สวัสดีค่ะน้า หวานกลับมาแล้วนะค่ะ

เชิญคุณน้าที่บ้านของหัวใจนะค่ะ

"หวาน"
ความคิดเห็นที่ 30
สงราษฎร์ วันที่ : 27/09/2007 เวลา : 15.25 น.
http://www.oknation.net/blog/Leo

ขอบคุณทุกท่าน ที่แวะมาเยี่ยมและแลกเปลี่ยนความเห็น....อย่างน้อยผมได้รับทราบว่า...มีคนร่วมสมัยกับผมหลายท่านเหมือนกัน...
ความคิดเห็นที่ 29
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 27/09/2007 เวลา : 13.47 น.
http://www.oknation.net/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

... หวานแวะมาสวัสดีน้าค่ะ
... ทำงานด้วยความสุขนะค่ะ

.... ขอบพระคุณค่ะน้า

"หวาน"
ความคิดเห็นที่ 28
feng_shui วันที่ : 27/09/2007 เวลา : 10.59 น.
http://www.oknation.net/blog/buzz
feng_shui

ย้อนยุค ครบสูตรเลยยย
แจ่มมากๆๆค่ะ
ความคิดเห็นที่ 27
เดนทิสเต้ วันที่ : 27/09/2007 เวลา : 08.25 น.
http://www.oknation.net/blog/nano

วันนี้ตื่นมาอัพบล๊อคแต่เช้า ให้คุณช่วยไปอ่านและเม้น โหวตให้ด้วยนะ
.........ถ้าคุณอยากรู้ว่าความรักหายไปไหน........
นิดคะ
ความคิดเห็นที่ 26
ปฐม วันที่ : 27/09/2007 เวลา : 04.42 น.
http://www.oknation.net/blog/pathom
หยุด !!!  การเกลียดชังทุกอย่าง  หันมาเกลียดตัวเองแทน  ตึ่งโป๊ะ !!!

สวัสดียามเช้าครับ
ความคิดเห็นที่ 25
yai2333 วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 23.59 น.
http://www.oknation.net/blog/yai2333
..Everything can do... If you done..


...เอาจันทร์มาฝากให้อธิฐาน...
อธิษฐานหนึ่งครั้งได้พรสามเด้ง...




...
ความคิดเห็นที่ 24
yai2333 วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 23.58 น.
http://www.oknation.net/blog/yai2333
..Everything can do... If you done..

"พิภพมัจจุราช"ชอบดูที่สุดเลยครับตอนเป็นเด็ก ๆ
อีกเรื่องปอปผีฟ้า...(ผีฟ้าเอยหมู่เฮาเต้นรำ...อะไรประมาณนั้น)...
แต่ที่คุณพี่แจ้งมาป๋มดูหมดเลย...




...
ความคิดเห็นที่ 23
TheQueenofNostalgia วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 18.55 น.
http://www.oknation.net/blog/saisoi
The worst is yet to come. 

เรื่องที่ชอบตอนเด็กๆคือ
คุณยายกายสิทธิ์ กับ เทวดาตกสวรรค์ ค่ะ
ความคิดเห็นที่ 22
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 17.15 น.
http://www.oknation.net/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

สวัสดีค่ะ "น้า" หวานแวะมาช้าไปสักนิดนะค่ะ 2 วันมานี้ หวานไม่แตะต้อง คอมพิวเตอร์เลย หวานทานยาแล้วก็นอน อยากหยุดทุกอย่าง เข้ามาแวะหาคุณน้า แล้วก็จะทำงานต่อแล้วค่ะ ชีวิตยังต้องดำเนินต่อไป ด้วยสติ

ขอบคุณค่ะ "หวาน"
ความคิดเห็นที่ 21
Dekthep วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 16.49 น.
http://www.oknation.net/blog/dekthep
  บนเส้นทางมีจุดหมาย   ระหว่างจุดหมายมีเรื่องราว  

แวะมาทักทายรู้จักครับ

หนังการ์ตูน อีกเรื่องของญี่ปุ่น คือ เจ้าหนูยอดนักเตะ

ถ้าผมจำไม่ผิด นักเตะคนนี้เป็นศูนย์หน้า ชื่อ กามาโมโต้ ถ้าผิดขออภัยนะครับ ส่วนเรื่องที่ยกมาชอบทั้งนั้นเลยครับ มันเป็นกุศลบายในการสร้างเยาวชนญึ่ปุ่นให้มาสนใจกีฬาเพื่อฟื้นฟูประเทศกระมัง..
ความคิดเห็นที่ 20
152503 วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 14.54 น.


ซีรีส์ไทย ฮึฮึ พิภพมัจจุราช ตั้งสมัยยังจำความไม่ได้ โดนเกาหลีฟีเวอร์แทรกซึมหมดแย้ว
ความคิดเห็นที่ 19
buppha วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 14.52 น.

ความจำตอนเด็กยังไม่ลางเลือนเลยค่ะ ชอบดูหุ่นไล่กา, รายการบันไดดารา, หนังหนูน้อยบีเวอร์, โลมาเพื่อนรักโดยเฉพาะเรื่องขุนแผนผจญภัย, ยาวมากๆ หลายตอน ซึ่งเพลงขึ้นต้นว่า “เรื่องเก่านมนานปี เราท่านรู้ดีเรื่องขุนช้างขุนแผน”

เฮ้อ.... อยากย้อนเวลากลับไปเป็นเด็กจังค่ะ
ความคิดเห็นที่ 18
ปลาท่องโก๋ วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 13.51 น.
http://www.oknation.net/blog/Platongo
"油条" ป(ล)าท่องโก๋

เห็นด้วยครับ
"ก็คนดูเขาชอบอย่างนี้ น้ำเน่าน่ะ" คำพูดที่พ่นออกมาจากผู้จัดบางคน ที่ยกเหตุผลมาอ้างว่า ละครน้ำเน่ายังเป็นที่นิยม
ถามว่า "อุ้มรัก" เน่าหรือไม่
ความต่าง ที่ดีและมีคุณภาพเช่นนี้ ชี้ชัดว่า ผู้ชมส่วนใหญ่(รวมทั้งผม) หันกลับมาดูละครไทยอีกครั้ง หลังจากเบื่อบทพูดที่ ต่างฝ่ายต่างพยายามหาคำพูดที่แสบสันต์ มาตอบโต้กัน โดยไม่ได้ช่วยให้ อะไรดีขึ้นเลย
...บสนทนาจริงหลังจากผมได้ดูละครน้ำเน่าเรื่องหนึ่งไม่ขอเอ่ยนาม (ภายหละงตัวนางเอกถูก นางอิจฉา ว่าร้ายและปราดเข้าทำรายร่างกาย แล้วก็ตัดตอนให้ติดตามวันต่อไป)
ผม "น่ากลัวนะ สนุกเหรอเรื่องนี่ "
เด็กหญิง "สนุกมาก"
ผม "ที่ถ้าเราเป็นนางเอกจะทำยังไง"
เด็กหญิง "หนูไม่ยอมหรอกจะตบกลับไปลเย หมั่นไส้"
ผม "อึ้ง"....คำถามผุดมาในใจว่า เหล่าผู้จัดต้องการให้สังคมในอนาคตเป็นเช่นไร ละครมันส่งผลกระทบสูงครับ วอนให้กลับไปคิดกันด้วย
ความคิดเห็นที่ 17
สงราษฎร์ วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 13.50 น.
http://www.oknation.net/blog/Leo

คุณปฐม : ขอโทษ คนแก่ รำพึงเรื่องถึงเรื่องเก่าไปหน่อย...แต่ผมชอบงานคุณนะ..

คุณเมอร์ซีไซด์สีแดง : เห็นด้วยครับ You'll never walk alone

คุณแสงธรรม : คนที่เกิดจากรายการโต้วาที อยู่บนเวที นปก. ไงครับ...

คุณภิริสา : บล็อกนี้ก็ไม่แก่มากหรอกครับ มีแค่ผมกับนายหัวไทรเอง ที่ย้ายบ้านไปอยู่หลักสี่แล้ว .....ขอบคุณที่มาเยี่ยมครับ
ความคิดเห็นที่ 16
สงราษฎร์ วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 13.43 น.
http://www.oknation.net/blog/Leo

คุณปิ๊ก : เกาหลี เราก็ดู แต่ไม่ได้ติด...เราไม่ได้ปฏิเสธ การเปลี่ยนแปลงของโลก....แต่เราเรียกร้อง ให้คนไทยช่วยกันดูแลลูกหลาน...ก็แค่นั้น

นายหัวไทร : มีความคืบหน้า บอกเพื่อนด้วย...

คุณโฟล์คเหน่อ : พูดเรื่องวิทยุ ตอนเด็ก นอนฟังวิทยุ ที่บ้านกลางท้องนา ที่มีรายการขำขัน...เล่าเรื่อง แล้วพอถึงตอนขำ ก็จะเสียงหัวเราะ....สนุกมาก
ความคิดเห็นที่ 15
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 26/09/2007 เวลา : 13.34 น.
http://www.oknation.net/blog/Bhirisa
เมินอดีต มองปัจจุบัน มุ่งสู่อนาคต

Blog นี้เขารวมรุ่นเดอะ ๆ กันเหรอค่ะ...ขอร่วมด้วยคนแม้วัยน่าจะไม่ไกลกันมาก...แต่ยังยอมแก่นะ
-------------------------------------------------------
เรื่องละครเก่า ๆ ที่เอ่ยมาเคยดูสมัยเป็นเด็ก ๆ หมดเลยค่ะ
แต่ว่าที่บ้านไม่ได้ฟังวิทยุ 99.5 นะ ฟัง 92.25 (คลื่นที่เขาด่ากันเยอะ ๆ แต่ได้รู้อะไรแยะ ๆ ดี)

ว่าไปเด็กสมัยนี้น่าสงสารเพราะสื่อที่ออกมาแต่ละอย่างต้องกรองแล้วกรองอีก...ไอ้เรื่องที่ดี ๆ มันดันไปอยู่ตอนตี 4 ตีห้า หรือวันธรรมดาบ่าย ๆ เรื่องที่ Rating กระฉูดก็หาสาระไม่ได้ (แต่ก็ให้ความบันเทิง) ผู้รับสารต้องเลือกรับ พวกเราที่เป็นผู้หลัก ผู้ใหญ่ นี่แหละต้องคัดสรรให้เด็ก ๆ

เช่น เด็กไม่อยากกินผักซักเท่าไหร่เพราะเพื่อนไม่