ตั้งแต่ช่วงหัวค่ำจนเกือบเที่ยงคืน...ของคืนวันเสาร์ที่ 13 ตุลาคม 2550 ที่ผ่านมา ผมต้องรับโทรศัพท์ จาก มิตรสหาย และบรรดาญาติมิตร  หลายต่อหลายครั้ง...

     เหตุผลก็เพราะว่า.... ในวันนั้นครอบครัวผม และครอบครัวของสหายอีก 2 ครอบครัว มีกำหนดการท่องเที่ยวอยู่ที่ เขื่อนเชี่ยวหลาน จังหวัดสุราษฎร์ธานี...

    เขื่อนเชี่ยวหลานซึ่งมีอาณาบริเวณติดกับอุทยานแห่งชาติเขาสก.......... ที่ค่ำคืนนั้นเกิดโศกนาฏกรรมขึ้นกับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ และไกด์ชาวไทย  ที่เดินทางเข้าเที่ยวชมถ้ำน้ำลอด และเกิดน้ำป่าไหลหลากมาคร่าชีวิตพวกเขาไป...

   เขื่อนเชี่ยวหลานที่มีนามพระราชทานจากองค์สมเด็จพระเจ้าอยู่หัวว่า  “เขื่อนรัชชประภา” ซึ่งมีความหมายว่า แสงสว่างแห่งราชอาณาจักร

   เขื่อนเชี่ยวหลาน...ที่เป็นเขื่อนแบบหินถมแกนดินเหนียว สูง 94 เมตร ความยาวสันเขื่อน 761 เมตร..อ่างเก็บน้ำมีความจุถึง 5,639 ล้านลูกบาศก์เมตร

       เขื่อนเชี่ยวหลาน...ที่ติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า...ขนาดกำลังผลิตเครื่องละ 80,000 กิโลวัตต์ จำนวน 3 เครื่อง

                                                                       โรงไฟฟ้า

     เขื่อนเชี่ยวหลาน...ซึ่งตั้งอยู่ที่บ้านเชี่ยวหลาน ตำบลเขาพัง อำเภอบ้านตาขุน จังหวัดสุราษฎร์ธานี  จังหวัดบ้านเกิดของผม....แต่ผมเพิ่งมาเยือนครั้งนี้เป็นครั้งที่สอง....

                                                                   ถนนบนสันเขื่อน

   เขื่อนเชี่ยวหลานในความทรงจำของผมครั้งแรกเกิดเมื่อ...ผมได้มีโอกาสชมภาพยนตร์สารคดี เกี่ยวกับชีวประวัติ ของคุณสืบ นาคะเสถียร...วีรบุรุษในการทำงานด้านอนุรักษ์ธรรมชาติของผม.....

    ภาพที่ผมเห็นครั้งนั้น คือการที่คุณสืบฯ และทีมงาน นั่งเรือหางยาวล่องไปตามอ่างเก็บน้ำซึ่งเดิมคือพื้นที่ป่า  ที่ต่อมาเกิดน้ำท่วมจนทำให้วงจรชีวิตของสัตว์ป่าจำนวนมากต้องสูญหายไป....

   ผมยังจำภาพที่คุณสืบฯและคณะพยายามช่วยเหลือกวางตัวใหญ่ตัวหนึ่งขึ้นจากน้ำ...แต่ด้วยความหวาดกลัวของกวางที่มีต่อมนุษย์...ทำให้กวางตัวนั้นดิ้นรนอยู่เป็นเวลานานแสนนาน จนในที่เมื่อสามารถนำขึ้นเรือมาได้ กวางตัวนั้นก็หยุดหายใจไปแล้ว...โดยที่คุณสืบฯพยายามปั๊มหัวใจเพื่อช่วยให้กวางมีโอกาสที่มีชีวิตอีกครั้ง ..ด้วยความแน่วแน่..ภายใต้สายตาที่มุ่งมั่น แต่จนแล้วจนรอด ปฏิหาริย์ก็ไม่เกิด......

   นั่นคือเหตุผลหนึ่ง.....ที่ทำให้ผมเพิ่งไปเยือนเขือนเชี่ยวหลานครั้งแรกเมื่อปี 2548  หลังจากที่เขื่อนนี้เปิดอย่างเป็นทางการมาตั้งแต่ปี 2530

......................................................................................

  หลังจากที่ผมอรรถาธิบายแก่ผู้ที่เป็นห่วงเป็นใยในสวัสดิภาพของผมและผู้ร่วมทีมว่า...พวกเราสบายดี..ไม่ได้เดินทางไปท่องเที่ยวในแถบที่เกิดโศกนาฏกรรม...อันตรายจะเกิดกับพวกผมได้อย่างเดียวก็คือ...เขื่อนแตก..เท่านั้น ผมจึงได้นอนหลับสนิท...เพื่อเตรียมตัวในวันพรุ่ง...

    เช้าวันที่ 14 ตุลาคม.....ผมตื่นนอนแต่เช้ามาเดินชมสายหมอกที่ปกคลุมไปทั่วในอาณาบริเวณบ้านพักแรม .....ก่อนที่คณะของเรา ซึ่งประกอบด้วย ผู้ใหญ่ 6  เด็ก 5 และหมาน้อยอีก 2  จะได้เดินทางออกจากบ้านพัก... หาข้าวต้มร้อนๆรองท้อง.....

                                                                        หมอกยามเช้า

   ก่อนไปลงเรือหางยาวที่เราเช่าเหมาลำ...เพื่อออกเดินทางล่องชมทัศนียภาพในอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อนที่อาณาบริเวณกว้างใหญ่ไพศาล...และสวยงาม จนหลายคนขนานนามว่า กุ้ยหลินเมืองไทย

                                                            ภาพข้างล่างไม่มีคำบรรยาย

            

                                                   ภูเขาในอ้อมกอด..ของเมฆหมอก

                                             ภาพข้างล่างทำให้ผมนึกถึงหนังจีนเรื่องหนึ่ง

   ความสวยงามที่ผมถ่ายทอดผ่านกล้องตัวใหม่...ที่ยังอ่านคู่มือยังไม่เสร็จ...อาจจะยังไม่เป็นที่ตื่นตาตื่นใจ ของท่านผู้อ่าน..หากต้องการไปเยี่ยมชมเองติดต่อไปได้ที่ แผนกประชาสัมพันธ์ของเขื่อน รัชชประภา 077-242555 ต่อ 5061 ครับ

                                              ภาพตอนแดดแรง...หมอกเบาบางไปแล้ว

     เสร็จจากการล่องเรือ...ท่ามกลางความตื่นตาตื่นใจของชาวคณะ....พวกผมก็โชคดีอีกครั้งที่ ญาติสนิทของผมซึ่งเป็นพนักงานอยู่ที่นั่น...ได้เชื้อเชิญให้เด็กๆและผู้ใหญ่...ได้เข้าชมภายในโรงไฟฟ้า....สร้างความประทับใจแก่เด็กๆได้เป็นอย่างดี....

     ก่อนร่ำลาเขื่อนเชี่ยวหลาน....ผมได้แต่คิดในใจว่าสักวันหนึ่งเมื่อลูกหลานของพวกเราเหล่านี้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ เขาจะได้จดจำเรื่องเหล่านี้  และเกิดความหวงแหนสมบัติของชาติ...ให้ทำประโยชน์ให้บ้านเมืองไปนานแสนนาน...ไม่นำไปเร่ขายให้ต่างชาติเหมือนที่ผู้นำบางคนเคยทำไว้ในอดีต........

                                                เด็กน้อย..ลูกเพื่อน...หมาน้อย..ลูกผม

  ลาที... เขื่อนเชี่ยวหลาน  หากมีโอกาสจะแวะมาเยี่ยมเยียนใหม่.....ขอให้เขื่อนได้ทำหน้าที่ในการสร้างความเจริญให้แผ่นดินของเรา..ให้คุ้มค่ากับสิ่งที่เราต้องแลกกับความสูญเสียของระบบนิเวศวิทยา....ในอดีต

                                                          ท่าเรือนิ่งสงบ...รอการมาเยือน

                                                                 สันเขื่อน...อีกหนก่อนลา

                                                                     สหายและลูกหลาน....

                           เรื่อง + ภาพ : สงราษฎร์

                           เพลง : Morning has Broken – Cat Stevens - จากอินเตอร์เน็ต

Morning Has Broken...