จากวันที่ 30 กันยายน จนถึงวันนี้ 28 ตุลาคม....รวม 28 วันพอดีครับ....

       28 วัน  ของคนทั่วๆไป...อาจเป็นเรื่องปรกติ.....แต่ 28 วัน ของคนที่เคยสวมหัวโขน...ไม่ว่าจะหัวใหญ่หัวเล็ก....ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย....ยามใดที่หัวโขนเหล่านั้น..ซึ่งผูกติดกับอำนาจ....ถูกยกออกจากหัว...เพื่อไปสวมให้คนอื่น.....ย่อมไม่ปรกติอย่างแน่นอน...

        คนที่เข้าใจซึ้งถึงสัจจธรรม....ก็ทำใจได้...แต่คนที่ยังเวียนว่ายอยู่ในวัฏสงสาร....ก็คงทำใจยาก....ถึงทำใจไม่ได้เลย...ก็มี..

        คงไม่มีใครโชคดี...เหมือนอดีต ผบ.ทบ. และ ประธาน คมช....ที่หลังจากพ้นตำแหน่ง...ก็มีราชรถมารอรับถึงหน้าบ้าน...เพื่อเข้ารับตำแหน่ง...รองนายกรัฐมนตรีฝ่ายความมั่นคง.....เอาไว้คุมเลือกตั้ง...คุมกำลังทหาร  ตำรวจ....โดยเฉพาะ...

        นักจิตวิทยาหลายท่านมีความเป็นห่วงเป็นใย.....ผู้ที่เกษียณอายุ...เพราะหากปรับตัว...ปรับใจ...ยังไม่ได้..อาจส่งผลต่อพฤติกรรม..และโรคซึมเศร้า..อาจมาเคาะประตูหน้าบ้านได้...

        ก็น่าใจหายเหมือนกันนะครับ....เมื่อวานยังสั่งคนอื่นให้ซ้ายหัน...ขวาหันได้....เดินไปไหนมีคนตามเป็นพรวน....วันนี้ตอนเช้ามาสั่งให้หมาน้อยในบ้านเดินมาหา...มันยังไม่มา..(หมาน้อยคงงงว่า...อยู่บ้านทำไม..)  ไปไหนสักทีก็ต้องขับรถเอง...คนที่เคยเช้าถึง...เย็นถึง...หายไป 90 % ........

       เมื่อสิบปีก่อน....ผมและน้องๆ...ก็เคยคิด...และกังวลใจเหมือนกันว่า...หากคุณพ่อและคุณแม่...ซึ่งจะเกษียณอายุในเวลาไล่เลี่ยกัน....ท่านทั้งสองจะทำอะไร...เพื่อไม่ให้...ชีวิตเงียบเหงา....เพราะจะให้เลี้ยงหลาน....หลานก็มีเพียงคนเดียวเสียด้วย...

      แต่ความกังวลของผมและน้องๆ...เป็นอันพับไป...เพราะด้วยการวางแผนที่ดีของคุณพ่อ..บวกด้วยการสนับสนุนของลูกๆ...ทำให้คุณพ่อไปซื้อที่ดินไว้ผืนหนึ่ง....โดยที่ดินดังกล่าวค่อนข้างมีคุณสมบัติที่ดี..คือ....ไม่ใช่ที่ดินซึ่งมีการครอบครองจากการรุกป่า.....สอง..ที่ดินดังกล่าวแวดล้อมด้วยที่ดินของบรรดาญาติๆของคุณพ่อ...และสุดท้าย..อยู่ไม่ห่างจากบ้านพักอาศัยในตัวเมือง....

                                              สระน้ำ..เดิมเคยเป็นทางน้ำไหลผ่านที่...

     สิบปีหลังจากนั้น....ที่ดินดังกล่าวกลายเป็นสวนยางพารา...ซึ่งเพิ่งจะให้รายได้เป็นน้ำยางไปเมื่อปีก่อน  ...และมีพืชพันธุ์อื่นๆผสมผสานอย่างค่อนข้างลงตัว...ไม่ว่าจะเป็นพวกผลไม้ เช่น มะพร้าว  กล้วย  มังคุด  ส้มโอ สละ ฯลฯ  ผักต่างๆ เช่นผักเหลียง  สะตอ  และผักสวนครัวนานาชนิด....

                                                                ต้นยางพารา...แรกรุ่น

                                                                       ผลผลิต....

                                                        น้ำยางก่อนเก็บไปทำแผ่น...

                                                                     ส้มโอ..เพิ่งออกลูกปีแรก

                                                    กล้วย...คุณแม่ทำเป็นกล้วยฉาบ..อร่อยมาก..

    นอกจากนั้นคุณพ่อยังขุดสระน้ำไว้อีกสองสระ  เพื่อเก็บกักน้ำไว้ใช้รดต้นไม้ในสวน และใช้ในการอยู่อาศัย....แถมยังปล่อยปลาไว้ในสระเป็นรายได้เสริมอีกต่างหาก....

                                                                   สระเล็ก...เพิ่งขุด

   และที่ขาดไม่ได้คือขนำน้อย...ที่คุณพ่อสร้างไว้ให้บรรดาลูกๆ  ใช้เป็นที่พักแรมเมื่อยามมาเยือน.....

                                 ขนำน้อยของพ่อ...รดน้ำมากไปหน่อย..มันเลยใหญ่เกินตัว

    สิบปีที่ผ่านมา  ระบบนิเวศน์ ในสวนค่อนข้างสมบูรณ์  ทำให้อากาศเย็นสบายตลอดปี.....ผมและครอบครัวจะใช้เวลาอย่างน้อยครึ่งหนึ่งในการกลับไปเยี่ยมบ้านทุกครั้ง...ขลุกอยู่ในสวนนี้....

                                                       หลานผม..กำลังกระโดดเลียหมอก

                                                                     เด็กๆ..ชาวบางกอก

                                                                   เต็นท์...ของเด็กๆ

                                                               เต๊นท์โปรด....ของผม

   สำหรับคุณพ่อกับคุณแม่..อดีตข้าราชการทั้งคู่....จะใช้ชีวิตบนสวนนี้ประมาณ 3 วันต่อสัปดาห์..นอกนั้นก็เป็นการใช้เวลาในการเดินทางเยี่ยมเยียนเหล่ากัลยาณมิตร และญาติๆ  หรือไม่ก็ขึ้นกรุงเทพฯมาหาครอบครัวผม  และน้องชาย พร้อมทั้งนำผลผลิตที่ได้จากสวนซึ่งผ่านกระบวนการผลิตแล้ว  มาฝากบ่อยๆ.......

                                                                     ดอกไม้...ในสวน

    เป็นอันว่าสิ่งที่ผมกังวลว่า...คุณพ่อคุณแม่...จะว่างงานหลังเกษียณอายุ......หมดไป....แต่ผมมีเรื่องกังวลเรื่องใหม่แทนครับ..

    คือตอนนี้....คุณพ่อคุณแม่ผม......ท่านทำสวนปาล์มอีกแล้วครับ.....!!!!!!

    ชีวิตหลังเกษียณ.....ของคนรุ่นต่อๆไป.....อาจเปลี่ยนแปลงไปจากปัจจุบัน...เพราะสภาพสังคมเปลี่ยนไปทุกวัน...ครอบครัวซึ่งเดิมมักจะเป็นครอบครัวใหญ่...มีปู่ย่าตายาย  ลูกหลาน...อยู่บ้านเดียวกัน...คงกลายสภาพเป็นครอบครัวเดี่ยว..ซึ่งมีแต่พ่อแม่ลูกเท่านั้นในบ้าน...

   ปู่ย่า ตายาย หวังว่าจะได้เลี้ยงหลานเป็นงานอดิเรก ยามเกษียณอายุ...ก็คงหวังยาก....คงต้องอยู่กันสองคนตายาย...จนกว่าธรรมชาติจะพรากคนสองคนให้จากกันไป...

   มีนักวิชาการที่ทำวิจัยเรื่องค่าใช้จ่ายที่ผู้เกษียณอายุต้องใช้ไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่..ไว้ที่ประมาณ  1 ล้าน 5 แสนบาทต่อคน...ฟังตัวเลขแล้ว...กลับไปพลิกสมุดเงินฝากดู...ลองคำนวณกันเล่นๆ......อาจจะใจหายได้....อย่าคิดมากครับ...ทุกอย่างยังไม่สาย...ใช้ชีวิตแบบพอเพียงตามแนวปรัชญา ของพ่อหลวง...

   ตัวเลขในบัญชีอาจเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ....ก็เป็นได้นะครับ....ขอให้มีความสุขในการใช้ชีวิตครับ....

เรื่อง+ภาพ : สงราษฎร์

เพลง :  คิดถึงบ้าน - พงษ์เทพ  กระโดนชำนาญ : จากอินเตอร์เน็ต

คิดถึงบ้าน _พงษ์เท...