กระเบื้อง จะเฟื่องฟูลอย น้ำเต้าน้อย จะถอยจม    

 หากผมจำไม่ผิด ผมเคยอ่านข้อความข้างต้น ตอนเป็นนักศึกษาปี 1 แห่งรั้วลูกพ่อขุน  ตอนเรียนวิชารัฐศาสตร์ทั่วไป.....เมื่อหลายปีมาแล้ว...หลายปีขนาดใช้นิ้วมือ+นิ้วเท้า ช่วยกันนับก็ไม่พอ...

    ช่วงนี้   ผมนึกถึงประโยค  กระเบื้องจะเฟื่องฟูลอย น้ำเต้าน้อยจะถอยจม  ขึ้นมาอย่างแรงอีกครั้ง...

    เข้าไปค้นหาข้อมูลเกี่ยวประโยคดังกล่าว ก็พอ ได้ความเบื้องต้นว่า เป็นการพยากรณ์ของคนโบราณ  กล่าวถึงว่า ในยุคหนึ่งที่จะมาถึง  คนดีจะถูกเหยียบย่ำ คนชั่วจะได้รับยกย่อง 

    กล่าวคือ คนดีจะถูกเหยียบย่ำ จนไม่อาจเผยอหน้าให้ใครเห็นได้ คนชั่วร้ายจะได้รับการยกย่อง จนแทบจะล่องลอยฟ้า 

   และเมื่อผม ลองถอดความหมายจากประโยคข้างต้น  ก็พอได้ความหมายที่ไม่แตกต่างกันนักจากคำโบราณ กล่าวไว้

   กระเบื้อง  เป็นเครื่อง ที่ใช้มุงหลังคา หรือปูพื้น ในสมัยโบราณ ทำจากดินเผา ซึ่งมีน้ำหนักมาก

   น้ำเต้า เป็นพืชผักสวนครัว ที่เมื่อตากให้แห้งแล้ว จะมีน้ำหนักเบา  สามารถน้ำไปเป็นภาชนะ ในการบรรจุของเหลวต่างๆได้

   สรุปคือ กระเบื้อง เป็นของหนัก ทิ้งลงน้ำเมื่อใด ย่อมจมลงน้ำ ฉันใด  น้ำเต้าซึ่งเบา ทิ้งลงน้ำคราใด ก็ลอยอยู่เหนือน้ำฉันนั้น   

    ดังนั้น เมื่อเกิดเหตุการณ์กลับกันความเป็นจริง   คือ กระเบื้อง ซึ่งเปรียบเสมือน คนไม่ดี  กลับล่องลอยขึ้นเหนือน้ำ   แต่น้ำเต้าซึ่งปกติ ต้องลอยเหนือน้ำ กลับต้องจมลงสู่ก้นแม่น้ำ  ก็เหมือน คนดีถูกย่ำยี จนไม่อาจเผยอหน้ามองใครได้  ส่วนคนชั่ว กลับได้รับการยกย่อง จนล่องลอยฟ้า นั่นเอง

        ผมไม่อาจ ระบุว่าใครเป็นคนดี ใครเป็นเป็นคนชั่ว    ใครเป็น กระเบื้อง  ใครเป็น น้ำเต้าน้อย  ในสังคมไทย 

   เพราะผู้อ่านบางท่าน อาจแย้งว่า ผมเอาอะไรมาตัดสิน ว่าใครดี ใครเลว  เขาจะเลวได้อย่างไร เมื่อคนหมู่มากเลือกเขา  เขามาจากการเลือกตั้ง ในระบอบประชาธิปไตย ผมจะว่าเขาเป็นคนชั่วได้อย่างไร....

    ผมไม่ขอเถียง และไม่ขออธิบาย คุณลักษณะ ของคนดี คนชั่ว ให้ได้รับฟังกันอีกต่อไป  เหตุผล เหรอครับ...

    โตกันจนปูนนี้  หากแยกไม่ออกว่าใครเป็นคนดี  ใครเป็น คนชั่ว ก็ตัวใครตัวมันครับ...ผมไม่อาจ สอนสังฆราช ให้สวดมนต์ และสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำได้ หรอกครับ

   แต่ผมคิดอย่างนั้นครับ...คิดจริงๆว่า “ฤากระเบื้อง จะเฟื่องฟูลอย น้ำเต้าน้อยจะถอยจม”

                                ขอให้มีพลัง  ในการดำรงชีวิต ทุกท่าน ครับ

ขุนเขายะเยือก - นิค ลายสือ

ขุนเขายะเยือกหวังเพียงผู้เดินทางผ่าน
ไปให้ไกลสุดไกล

เพียงคนเดินทางนั้นไปไม่มีวันสิ้น
กองเกวียนยังเคลื่อนไหล
ชีวิตมีวันสิ้น คนไม่มีวันพอ
...เฮ้ยเอ็งมาจากไหน
ห้วงหุบผาไหวเอ็งไปไหนมา
...ข้าท่องไปในแดนไพร หนทางยาวไกล
ภูสูงผาชัน
...เฮ้ยเอ็งไปทำไร
กองเกวียนบ้านไพรผู้ใดเข็นขับ
มีเรื่องราวมากมายจะเล่าเอ็งจงฟังข้าก่อน
ผู้คนบนผืนแผ่นดินเดือดร้อนแนวภูผารำพัน
หรีดเรไร...ร้องระงม
ลมพัดใบไม้ไหว ใจเจ้าโอนไหวลู่เอนตามลม
ยุทธภพกว้างไกล กระบี่สั่นไหว คนใช้ไร้คม
ข้าน้อยผู้ยากไร้
มิเคยหวั่นไหวแม้นจำหมองหม่น
มีเรื่องราวมากมายจะบอกเอ็งจงฟังข้าบ้าง
ยุคกระเบื้องจะเฟื่องฟูลอย น้ำเต้าน้อยจะถอยจม
บ้านเมือง...ถอยหลังเข้าคลอง
มีน้ำใจจอกให้คนผู้เดินทางผ่าน
ใครต้องการเมามาย
มีรักยิ่งใหญ่ให้คนผู้เดินทางผ่าน ใครต้องการดื่มกิน
ตำนานเพลงแม่น้ำร้อยสาย ขับลำนำเพลงเรือ
มากินเหล้ากันเว้ยมาร้องเพลงเย้ยยั่วเย้าจันทรา
มาเชิญมาเถิดหนามาร่ำสุราประสานเพลงกล่อม
อ่านกวีเย้ยจันทร์ ฝันให้ไกลที่สุด
ร่ำสุราเย้ยจน ทนทุกข์นานทานทน

ขอบคุณ esnips สำหรับบทเพลง ขุนเขายะเยือก – นิค ลายสือ

ขุนเขายะเยือก-นิค ...