ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา...ผมไม่ค่อยได้อัพบล็อกสักเท่าไหร่

เนื่องจากว่า...ผมต้องมาเฝ้าไข้แม่คนที่สองของผม(น้องสาวของพ่อครับ)

เหตุที่มีแม่คนที่สอง...ก็เพราะว่า...

ผมเกิดและเติบโตเพราะแม่คนแรก

และผมโชคดีที่ได้รับการเลี้ยงดูมาด้วยแม่คนที่สองร่วมกันกับแม่ผู้ให้กำเนิด

แม่คนแรก...ก็คงจะเหมือนกับแม่คนแรกที่น่ารักของคนอื่นอื่นที่ต้องทำงานนอกบ้าน

แม่คนที่สองจึงช่วยในการเลี้ยงดูในเวลากลางวัน...ส่วนแม่ผู้ให้กำเนิดก็ดูแลกลางคืน

แม่ทั้งสองของผมจึงเป็นที่รักของผมทั้งสองคน

นี่เอง...ที่ทำให้...ผมรู้สึกว่า...

เป็นความโชคดีของผมจริงๆ...ที่ได้มาทำหน้าที่เฝ้าไข้แม่คนที่สองของผม

เพราะหากเราจะทำดีให้เห็นผล...

ผมว่า...

เราควรตอบแทนพระคุณท่านยามที่ท่านมีชีวิตอยู่

"ยังพูดคุย...ยังยิ้มแย้ม...ยังหัวเราะไปกับเราได้"

และเหนืออื่นใด...เรายังสามารถสัมผัสความรักและความเมตตาที่มีต่อเราได้

ผมเคยฟังวิทยุรายการหนึ่ง...

ผู้โทรเข้ามาบอกว่า..."มารดาของเธอเป็นคนวิกลจริต"

เธออยากทำอะไรเพื่อท่าน...เพื่อให้ท่านมีเสบียงติดตัวไปโลกหน้า

เคยพยามยามให้แม่สวดมนต์ไหว้พระ

แต่แม่ของเธอไม่สามารถรับรู้อะไรได้...

เธอเริ่มท้อแท้และกำลังจะหมดหวัง

วิทยากรทางปลายสายโทรศัพท์จึงพูดให้กำลังใจเธอและกำชับว่า...

"แม่ของเรา...เราวางไม่ได้...เราปลงไม่ได้"

"เราต้องช่วยท่านให้ถึงที่สุด...ฉะนั้นพยายามให้ท่านทำบุญใส่บาตรด้วยมือท่านเอง"

ผมเองได้ฟังรายการนี้พอดี...จึงได้ข้อคิดว่า...

"ไม่ว่า...พ่อแม่จะเป็นอย่างไร....ผมจะพยายามตอบแทนพระคุณท่านให้ดีที่สุด"

แต่สำหรับผู้ที่บุพการีของท่านได้จากไปแล้ว...ก็อย่าเสียใจไปเลยครับ

ผมว่ายังมีอะไรที่เราทำเพื่อท่านได้แน่นอน

ส่วนตัวผมเองก็...ได้ฟังเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับความกตัญญู

ที่บุตรธิดาผู้กตัญญูได้กระทำให้...

เรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะหยิบยกขึ้นมาก็คือ...

มีชายผู้หนึ่งซึ่งเป็นลูกชาวนาอยู่ในชนบทห่างไกลในจีนแห่งหนึ่ง

ตอนที่มารดาของเขายังมีชีวิตอยู่นั้น...

ทุกคราที่ฝนตก...ฟ้าคะนองเสียงดังลั่น

แม่ของเค้าจะตกใจกลัว...ซ่อนตัวอยู่ใต้ผ้าห่มทุกครั้งไป

ดังนั้น...เมื่อชายผู้นี้เห็นฝนตั้งเค้ามาแต่ไกล...

เค้าจะรีบรุดกลับไปยังบ้านตน...เพื่ออยู่ข้างๆแม่ของเขา...กอดและปลอบท่านให้หายหวาดกลัว

ต่อมา...เมื่อท่านเสียชีวิตลง

ทุกครั้งที่ป้ายหลุมศพ...จะเห็นชายคนนั้นกอดป้ายหลุมศพ

...และพูดกับแม่ที่ล่วงลับว่า...

"อย่ากลัวไปเลยครับแม่...ผมจะอยู่ข้างๆแม่ครับ..."

ท้ายที่สุดแล้วเมื่อเค้าสิ้นชีวิตลง....

เค้าก็ได้ไปสู่บนสรวงสวรรค์ร่วมกับแม่ของเขา

เมื่อนึกถึงเรื่องเหล่านี้...

ผมจึงไม่เบื่อเลยครับ...ที่มาเฝ้าไข้ที่โรงพยาบาล