อย่าเพิ่งเข้าใจผิดกันน่ะค่ะ ไม่ได้มาจะมาชวนให้เล่นหวยกันหรอกค่ะ เพียงแต่ว่ามีอยู่ช่วงหนึ่งที่ก้อย ได้เดินเข้าไปทำความรู้จัก เจ้า 2 ตัว 3 ตัว ที่ว่านี้  เลยอยากเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างก็เท่านั้น(อย่าเพิ่งเข้าใจผิดกันน่ะค่ะ)

     จากคนที่ไม่เคยรู้ว่าเขาเล่นหวยกันอย่างไร ก็ได้เข้าใจในที่สุดว่า มันก็น่าหรอกนน่ะ ที่จะมีคนอีกจำนวนมาก ที่ฝักใฝ่ และหลงใหลกับมัน รวมไปถึงที่ทำงานก้อยด้วย เผอิญว่าที่ออฟฟิศมีคนเป็นเจ้ามือ และ คนซื้อ เสร็จสรรพ และตอนนนั้นเป็นปีที่ประกาศเอาเจ้าหวย 2 ตัว 3 ตัว ขึ้นมาอยู่บนดินอีกต่างหาก แต่ขอโทษ ทั้งออฟฟิศ(ณ ตอนนั้น ยังขมักเขม้นกับการเล่นใต้ดินกันอยู่ แต่ ณ ตอนนี้ ไม่รู้ เพราะลาออกมาเกือบ 2 ปีแล้ว )

    แถมมีการถ่ายทอดสดทางทีวีอีกต่างหาก พอถึงเวลาหวยออก ทั้งคน ซื้อ เจ้ามือ คนไม่ซื้อ จะมาออกันหน้าทีวี แล้วก็ลุ้นช่วงที่มีการออกรางวัลที่ 1 เป็นช่วงเวลาที่มีแต่ความสุนก ทุกคนเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันเป้นอย่างดี พอหวยออกปุ๊บ ไม่ว่าจะถูกหรือผิด ถูกก็จะมีเสียงกรี๊ดกันให้ลั่น จนใครผ่านไปผ่านมา คงนึกว่ามีการฆ่ากันตายหรือเปล่า  แต่ถ้าไม่ถูกก็จะมีเสียงโวยวายเล็กน้อย และถ้าเลขที่ซื้อไว้ผิดไปนิดหน่อย ก็จะมีเสียงบ่น แบบเสียดาย ว่าทำไมไม่ทำ อย่างนั้น ทำไมไม่ทำอย่างนี้ 

     สัจธรรมที่พบ ในการเล่นหวย ก็อย่างที่รู้ ๆ กันอยู่ คือ ตัวเลขตั้ง 10 ตัว ใครซื้อได้ถูกก็ถือว่า โชคดี และที่คนถูกกันเยอะๆ เพราะส่วนใหญ่จะซื้อตามกัน และใครก็ตามที่ถูกหวย มีหลายคนเชื่อว่า มัน คือ ทุกขลาภ และเงินที่ได้จากการถูกหวยมันเป็นเงินร้อน มักจะเก็บไว้ไม่ได้นาน ที่เห็นชัดๆ คือ เมื่อถูกหวย ต้องมีการฉลอง ขนาดว่ายังไม่ได้รับเงิน ก็ฉลองแล้ว

     แรก ๆ ก็ข้าวเหนียว ส้มตำ ไก่ย่าง แถมมีน้ำอัดลมนิดหน่อย แต่เนื่องด้วย ถูกหวยตอนเย็นๆ กินไป คุยไป ก็เริ่มค่ำลง ๆ  โซดา และ สุรา ก็ตามมา  แล้วกว่าจะเลิกรา ก็เกือบขึ้นวันใหม่ ซึ่ง หักลบกลบหนี้จากเงินที่ถูกหวย บวกกับค่าเลี้ยงฉลอง บางครั้ง คนถูกหวยยังตองควักเงินเพิ่มด้วยซ้ำ ฉะนั้นไม่ต้องพูดถึง คนที่ถูกเป็น ล้าน ๆ สิ่งที่ตามมา จะใหญ่ว่าพวกที่ถูกไม่กี่พันแน่นอน

     สำหรับก้อย ตอนแรกก็ไม่สนใจ เพราะเล่นไม่เป็น และคิดว่า มันยาก กับการมาเดาตัวเลข ตั้ง 10 ตัว เลยไม่สนใจที่จะซื้อ (แต่มีหลายครั้งที่เพื่อนๆในออฟฟิศถูก แล้วร่วมฉลองกับเขา อิอิ)แต่จุดเริ่มต้นของก้อยมาจากการที่ จู่ ๆ ที่พี่สนิทกันมากคนหนึ่งถามว่า

พี่.. : ก้อย บอกหวยหน่อยดิ

ก้อย : (ทำหน้างงเล็กน้อย เพราะตอนนั้นเล่นหวยไม่เป็น) ทำไมอ่ะพี่

พี่.. : ก็ใกล้วันเกิดใช่ไหม เขาบอกว่า คนเกิดเดือนนี้จะให้โชคพี่ว่ะ (ช่วงนี้เองที่ทุกคนตั้งใจฟังกันเป็นอย่างมาก)

ก้อย : จริงดิ อ่ะ ก็ได้ เนี่ย หนูฝันเกี่ยวกับสึนามิมา 2-3 คืนแล้วพี่ สึนามิ มันเกิดวันที่เท่าไรอ่ะ หนูจำไม่ได้ (มีเสียงตอบมา ว่า 26 ) 26 เหรอ เอ...เขาบอกว่าถ้าผู้หญิงให้หวยเนี่ย ต้อง ลดแต้ม ลง 1 ใช่ไหม พี่ งั้น 25 ล่ะกัน

     ให้เสร็จสรรพปุ๊บ ก็เตรียมตัวเดินทางไปทำงานที่ จ. จันทบุรีปั๊บ ที่จำได้ว เพราะมีประชุม ครม. ที่นั่น พอตกเย็น โทรศัพท์ก็ดัง พร้อมโชว์เบอร์ออฟฟิศ ปรากฏว่า ถูกหวย 25 กันถ้วนหน้า วันรุ่งขึ้นกลับถึงออฟฟิศตอนเย็น ของขวัญวันเกิดวางอยู่เต็มโต๊ะทำงาน (พร้อมกับนึกในใจว่า ถ้าให้หวยไม่ถูกจะได้ไหมเนี่ย 5555)แถมด้วยอาหารมื้อใหญ่  หลังจากนั้นทุกคนก็เงียบไป พอมาถึงกลางเดือนถัดมา เริ่มมีการเคลื่อนไหว จำไม่ได้ว่าใครถาม เพราะมีหลาย ๆ เสียง ถาม "ก้อย งวดนี้ หวยออกอะไร"

     นิ่งไปพักหนึ่ง "หนูฝันเห็นน้องหนูอ่ะพี่ (สังเกตุได้ว่า อิงความฝันตลอด) น้องหนูมันเกิดวันที่ 17 อ่ะ แล้วถ้าผู้หญิงให้หวยเนี่ย ต้อง ลดแต้ม ลง 1 ใช่ไหม(สูตรเดิม)งั้น 16 ล่ะกัน" แล้วก็จากไปแบบไม่คิดอะไร ปรากฏว่าเขาก็ถูกหวยกันอีก จนทุกคนยกให้เป็นเจ้าแม่ใบ้หวย ไปโดยปริยาย แต่หลังจากนั้นมาก็ให้ไม่ถูกอีกเลย จากที่ถามกันแทบทุกงวดอยู่ประมาณ 2-3 เดือน ในที่สุดเสียงเหล่านั้นก็หายไป แต่กลายเป็นว่า คนให้หวยกกลับมาเล่นหวยเป็นซะเอง แต่ตอนนี้เลิกแล้ว แล้วตอนหน้าจะมาเล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้นกับการเล่นหวย

     คติในการเล่นหวย แบบขำๆๆ คือ มีสติ พอถูกแล้วให้เงียบไว้ อย่าซื้อกับคนรู้จัก เพราะถ้าถูกคนจะรู้กันมากขึ้น งานฉลองจะตามมา  ถ้าถูก อยากได้อะไรต้องรีบซื้อไม่งั้นจะอด แล้วต้องทำบุญเยอะๆ 

     แต่เหนือสิ่งอื่นใด ท่องไว้ มือทำรวย หวยทำจน ข้อนี้เป็นจริงที่สุด ไม่มีใครรวยจากการเล่นหวย นอกจากเจ้ามือ เพราะการพนันเกือบทุกชนิด จะมีคติอยู่อย่างหนึ่ง นั่น คือ เจ้ามือกินเรียบ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ