“โอ๊ย...  หงุดหงิดจังโว๊ย  ทำไมเน็ตมันต้องมาเสียเอาตอนนี้ด้วยวะ เสียมาสามวันแล้วนะ  เล่นจ่ายตังนะโว๊ย  ไม่ได้เล่นฟรี”  เสียงบ่นจากชายขี้หงุดหงิดคนหนึ่ง  ที่ไม่สามารถติดตามข่าวสารบ้านเมืองจากการเช็คข่าวทางอินเตอร์เน็ตอย่างที่เขาเคยทำได้ทุกวัน  ไหนจะต้องเช็คเมล์ส่งเมล์ให้กับเจ้านาย  ไหนจะต้องเช็คราคาหุ้น  ไหนจะต้องดูข่าวพันธมิตร  ราคาน้ำมัน  ราคาทอง  โอ๊ย..  สารพัด

                ไม่รู้จะทำอะไรแล้ว  ฝนก็ตก  รถก็ติด  จะให้ออกไปที่ไหนก็ไม่สะดวก  ไม่รุ้จะให้ทำอะไร  สุดท้ายจึงลองหยิบหนังเก่าเรื่องหนึ่งมาดู  เป็นหนังที่น้องสาวใจดีอุตส่าห์เซฟไว้ให้  บอก  “พี่… เรื่องนี้ต้องดูให้ได้นะ  หนังดีมั่กมาก”

                จากวันนั้นจนถึงวันนี้  เกือบหนึ่งปีแล้วที่ยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนี้เลย  ด้วยความที่คิดว่า  เสียเวลาดูหนังทำไมตั้งสองชั่วโมง  สู้เอาเวลาไปทำอย่างอื่นยังได้ประโยชน์มากกว่าอีก

                แต่บัดนี้  เพราะสถานการณ์มันเป็นใจให้ต้องยอมเปิดหนังดังกล่าว  โดยขณะที่เปิดดูยังอุตส่าห์ซักผ้าไปด้วยเพราะยังไม่ยอมเสียเวลาสองชั่วโมงไปกับการดูหนังเพียงอย่างเดียว

...สองชั่วโมงผ่านไปกับการดูหนังเพียงอย่างเดียวโดยไม่สนใจผ้าที่แช่เอาไว้เลยยย…

คำถามแรกที่ได้จากการดุหนังเรื่องนี้คือ...  นานแค่ไหนแล้ว  ที่คุณไม่เคยรักใคร

ความรักคืออะไร...  เชื่อได้แน่นอนว่า  ทุกๆคนคงรู้คำตอบ  และเชื่อว่าคำตอบของแต่ละคนไม่เหมือนกัน

แล้วนานแค่ไหนแล้วล่ะ...  ที่เราไม่เคยมีความรักกับใคร

ความรักทำให้เรามองโลกในแง่ดี  ทำให้เราคิดบวก  ทำให้เรามีกำลังใจที่จะสู้กับปัญหา

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นในปัจจุบันล่ะ  ความรีบเร่ง  การแข่งขัน  การแก่งแย่ง  แย่งกันหางาน  แย่งกันทำงาน  แม้กระทั่งการกิน  ในปัจจุบันก็ยังต้องแย่งกัน

นั่งอยู่ตรงกลาง ข้างบนกดลง ข้างล่างก็ดันขึ้น แถมด้านข้างยังคอยซ้ำตลอดเวลา

แล้วจะเราจะวางใจใครสักคนที่เข้ามาได้อย่างไร

ชีวิต...  แม้มีหลายคนที่ผ่านเข้ามา  แต่จะมีสักกี่คนที่จะสามารถพูดคำว่า “รัก” ได้อย่างเต็มปาก

จะมีสักกี่คนที่เราสามารถ “รัก” จนสามารถลืมอดีตของคนที่เรารักได้

จะมีสักกี่คนที่สามารถเป็นคู่ขา  ชนิดที่แค่มองตาก็รู้ใจ

นานแค่ไหนที่เราแสวงหาความรัก แสวงหาสิ่งที่จะมาต่อเติมความรักให้สมบูรณ์ แต่กลับไม่เคยพบเจอ จนบางครั้งก็เผลอลืมไปว่า สิ่งที่เราแสวงหานั้นคืออะไร

สายลับจับบ้านเล็ก  เป็นตัวอย่างของความรักในแบบต่างๆ

จ๊อดกับน้ำปั่น  เป็นตัวอย่างของความรักที่ต้องแสวงหา เข้าใจและยอมรับในความเป็นตัวตนของแต่ละคนซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ทั้งคู่คาดหวัง

พันตำรวจอดิสรณ์ กับ คุณอรัญญา  เหล้าเก่าในขวดเก่า ด้วยความเคยชิน จึงอาจทำให้เราลืมคุณค่าของมันไป แค่เพียงเราเปลี่ยนสิ่งเล็กๆน้อยๆเพียงบางสิ่ง  กลับได้สิ่งที่แสวงหากลับคืนมา

วศินกับสุวิมล ยิ่งแสวงหาเท่าไร ยิ่งห่างไกลจากสิ่งที่ต้องการ ท้ายที่สุดเมื่อความรักมาถึงทางแยก ต่างคนต่างไป แบบที่ไม่บอบช้ำ จึงน่าจะเป็นการแก้ปัญหาที่ดีที่สุด

                เสน่ห์ของหนังเรื่องนี้คงอยู่ที่คำถามที่ว่า “นานแค่ไหนแล้ว... ที่คุณไม่ได้รักใคร”

สำหรับผู้เขียนเอง รู้คำตอบของปัญหาแล้ว แล้วผู้อ่านล่ะ ได้คำตอบจากเรื่องนี้อย่างไร?