ภาพยนตร์เรื่อง Untraceable หรือ โชว์ฆ่าถ่ายทอดสด ในชื่อไทย เป็นภาพยนตร์แนว  Crime - Thriller นำแสดงโดย Diane Lane ดาราสาวรุ่นใหญ่เจ้าบทบาท

เรื่องย่อ : เจนนิเฟอร์ มาร์ช (ไดแอน เลน)เจ้าหน้าที่เอฟบีไอภาคสนาม ทำหน้าที่ตรวจสอบ ป้องกันและปราบปราม อาชญากรรมที่เกิดขึ้น ในโลกไซเบอร์ ได้รับข้อมูลเกี่ยวกับเว็บไซต์ใหม่
ที่ชื่อ killwithme.com ซึ่งเริ่มถ่ายทอดสดการฆ่า

สัตว์อย่างโหดเหี้ยม แต่ระหว่างติดตามสืบหาต้นตอ เว็บแห่งนี้ก็ถ่ายทอดสดการเล่นกับชีวิตมนุษย์
ที่ตกเป็นเหยื่ออย่างโหดเหี้ยม และเลือดเย็น โดยที่คนร้ายเล่นกับมโนสำนึกของมนุษย์ด้วยการดึงเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งของการฆ่าที่ว่า

"ยิ่งคลิ๊กเข้ามามากเท่าไร เหยื่อจะยิ่งตายเร็วขึ้นเท่านั้น"

มาร์ชได้รับคำสั่งให้สืบสวนคดีนี้อย่างเร่งด่วน แต่ก็ทำให้เธอตกเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของคดีนี้
โดยไม่รู้ตัว หนำซ้ำยังเป็นการกระตุ้นให้คนร้ายปฏิบัติการฆ่าถ่ายทดสดมากยิ่งขึ้นโดยมีเวลา
และผู้ชมเป็นอุปสรรคสำคัญ

มาร์ชจะไขคดีนี้อย่างไร แล้วปมเงื่อนฆาตกรรมโรคจิตนี้คืออะไร สุดท้ายแล้วเธอจะช่วยเหยื่อ
แต่ละรายได้หรือไม่ต้องไปชมกันให้เห็นกับตา

LittleLee ได้ชมภาพยนตร์เรื่องนี้แล้ว แม้ว่าเนื้อเรื่องโดยรวมจะไม่ต่างจากภาพยนตร์
แนวสืบสวนสอบสวนทั่วไป แต่ด้วยการผูกปมเงื่อนคดีฆาตกรรมเข้ากับเทคโนโลยีสมัยใหม่แล้ว
จึงทำให้มีอะไรใหม่ๆที่น่าติดตาม

ส่วนตัวแล้วไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องบทภาพยนตร์ เทคนิคการถ่ายทำ หรือการแสดงของดารา มากไปกว่าเนื้อหาที่ให้แง่คิดสะกิดใจที่ได้จากการชมภายนตร์เรื่องนี้

LittleLee เล็งเห็นเนื้อหาที่สื่อถึง มนุษย์กับเทคโนโลยีทันสมัย มีการพูดถึงข่าวสาร
และกิจกรรมต่างๆที่เกิดขึ้นจากสื่อโทรทัศน์ โทรศัพท์มือถือ และเว็บไซต์ในยุคการสื่อสารไร้พรมแดนซึ่งเชื่อมโยง และเข้าถึงคนทุกเพศทุกวัยได้อย่างรวดเร็ว

กลายเป็นบ่อเกิดแห่งความสลดหดหู่ที่ไม่มีใครเคยคาดคิดมาก่อน ทำให้คิดถึงวลีที่ว่า
"เมื่อมีคุณอนันต์ ก็อาจเกิดโทษมหันต์"

แม้ว่าจะเป็นการเสนอเนื้อหาในแง่ลบของเทคโนโลยีเพียงด้านเดียว
แต่ก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรมองข้ามเพียงเพราะว่าเป็นเนื้อหาที่แต่งขึ้นเพื่อใช้ในภาพยนตร์ 

ทั้งหมดจึงขึ้นอยู่กับตัวมนุษย์ผู้เสพเทคโนโลยีนั้นๆว่าจะใช้มันไปในทางใด
โดยเฉพาะกับ "ผู้นำสาร" จากแวดวงสื่อสารมวลชนทุกแขนง ซึ่งหมายรวมถึงสื่ออินเตอร์เน็ต
อันทรงอิทธิพลบนโลกใบนี้ที่ควรตระหนักถึงการกลั่นกรองข้อมูลข่าวสารก่อนนำเสนอไปสู่
สาธารณะ ส่วนประชาชนผู้รับสารก็ควรกลั่นกรองข่าวสารที่ได้รับ และที่จะส่งต่อให้ผู้อื่นด้วย
เช่นเดียวกัน   

เสียดายว่ามีข้อจำกัดเรื่องเนื้อหาในภาพยนตร์ที่มิอาจนำมาเล่าเพื่อเปรียบเทียบให้เห็นภาพได้
ทั้งหมด แต่จากที่กล่าวมาข้างต้นคงเพียงพอที่จะทำหลายๆคนให้เข้าใจได้ว่า ด้วยข้อมูลข่าวสาร
ที่ทะลักทะล้นในปัจจุบันนี้ บางทีการร่อนตะแกรง และกรองด้วยผ้าข้าวบางอาจจะไม่เพียงพอเสียแล้ว...หรือคุณว่าไม่จริง???

..........LL..........

เก็บมาฝาก : ตรวจสอบมโนธรรมในตัวคุณ ที่นี่