ผมเคยคิดเล่นๆว่าเวลาอาจจะมี  หรืออาจจะไม่มีอยู่จริง  เพราะสิ่งเดียวที่เรารับรู้และควบคุมได้จริงๆ  คือปัจจุบันนี้  และเวลาอาจจะไม่ได้เป็น  อดีต ปัจจุบัน และอนาคต ในแนวนอนก็ได้  แต่เวลามันอาจจะเป็นไปในแนวตั้ง  คือทั้งอดีต  ปัจจุบัน  และอนาคต  ต่างดำรงค์อยู่พร้อมๆกัน  อยากรู้อดีตก็ดูปัจุบัน อยากรู้อนาคตก็ดูปัจจุบันอีก  แต่สำหรับผมชีวิตในช่วงนี้เวลาเหมื่อนจะผ่านไปรวดเร็วจริงๆ  หนึ่งวัน  หนึ่งอาทิตย์  หนึ่งเดือน  หรือหนึ่งปี  นึกถึงชีวิตตัวเองในช่วงนึงในอดีตก็รู้สึกว่า  ชีวิตนี้มันช่างยาวนาน  และมีเวลามากมายเหลื่อเฟือ " โอ้ ชีวิตนี้ยังอีกยาวไกล "  แต่ปัจจุบันนี้ความคิดกลับตรงกันข้าม  คือเวลามันช่างผ่านไปเร็วชีวิตนี้มันแสนสั้น  เปรียบได้กับคนที่เดินข้ามสะพานขึ้นมาช่วงกลางสะพานและรู้ว่าทางข้านหน้าคือทางลง  /--------------------\

                              อีกอย่างที่ทำให้รู้สึกว่าชีวิตนี้มันแสนสั้น  และเวลามันช่างผ่านไปเร็ว  เพราะรู้สึกกับตัวเองถึงความรักในตนเอง  ความรู้สึกว่าชีวิตมันช่างมีคุณค่าและความหมาย  เวลามันช่างมีค่าเหลื่อเกิน  นึกถึงคำกล่าวนึงจากหนังสือ  สมาคมกวีไร้ชีพ  ว่าอย่าปล่อยให้คืนวันผันไปอย่างไร้ค่า  แต่จงฉกฉวยวันเวลาที่ผ่านเข้ามา  และทำชีวิตให้ไม่ธรรมดา  ผมคิดว่าชีวิตนี้บางครั้งก็เปราะบาง  ความตายก็อยู่กับเราตลอดเวลา  บางทียังเคยคิดเล่นๆว่า  ถ้าสมมุติว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิตเรา  เราจะพอใจ  และตายตาหลับหรือยัง  อะไรสำคัญ  และมีคุณค่ากับตัวเราบ้าง  เรารู้จักตัวเองดีพอหรือยัง  ใครมีความหมายกับเราบ้าง  เรารักตัวเองได้มากพอหรือยัง  แวบนึงก็ฉุดคิดกับตัวเองว่าที่ผ่านมาบางช่วงบางตอน   ตัวผมเองก็ใช้ชีวิตแบบขาดสมดุล  มุ่งทำมาหากินแบบลืมตาย  ปากท้องก็เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับชีวิต  แต่เมื่อนึกว่าถ้าจะต้องตาย  ก็ชวนให้รู้สึกกับตัวเองว่าชีวิตตัวเองกำลังพลาดอะไรบางอย่างไปจริงๆ  

                              เวลามันผ่านไปเร็ว  หันกลับมามองดูคนใก้ลชิด  พ่อ  แม่  ท่านดูแก่ลงไปถนัดตายิ่งได้เห็นรอยเหี่ยวย่นบนใบหน้าแล้วก็ชวนให้ใจหาย  รวมไปถึงเรื่องสุขภาพของตนเอง  ที่แทบไม่ค่อยได้ใส่ใจเอาซะเลย  ทั้งๆทีมันทำงานตลอด 24 ชม 365 วัน ไม่เคยหยุด  แต่ความรู้สึกอยากดูแลตัวเองที่เกิดนี้  ไม่ได้เป็นเพราะความรู้สึกกลัวตายมากไปกว่า  รู้สึกว่ายังไม่ได้ทำอะไรหลายๆอย่างให้ดีมากพอ  อยากดูแล  พ่อ  แม่  ให้ดีอยากดูแลท่านอยากกอดท่านวันนึงจะได้ไม่มานั่งเสียใจและเสียดายว่าตัวเองน่าจะทำให้ดีกว่านี้  ยังมีความสัมพันธ์ที่ยังทำได้ไม่ดีพอ  ยังมีบุคคลที่อยากให้อภัย   ยังมีหนังสือดีๆบนโลกที่อยากอ่าน  ยังมีบทเพลงไพเราะอีกมากมายที่อยากฟัง  ธรรมชาติที่งดงามที่อยากชม  อยากใช้เวลาให้คุ้มค่า  ในทางการแพทย์ความตายของมนุษย์ถือว่าเป็นความล้มเหลว  แต่สำหรับผมความตายโดยไม่ได้ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า  และมีความหมายดูน่าล้มเหลวมากกว่า