พิมพ์หน้านี้
|
เหนื่อยแล้วล่ะพักซะบ้างนะ คำพูดในจิตใต้สำนึกบอกขึ้นมาอย่างนั้น สิ่งที่ได้ทำมาตลอด 5 ปีใน มหาวิทยาลัย มันคือก้าวแรกของการเติบโตเล็กๆ ของตัวเอง จบแล้วสินะ 5 ปีแห่งความหฤโหดในการศึกษา
นายต้องออกไปเจอความจริงอันโหดร้ายแล้ว ก่อนจะไปเจอสิ่งเหล่าานั้น ขอพักซักนิดฟื้นฟูร่างกายให้สดชื่นเต็มที่ 5 ปีในคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ได้สอนผมหลายๆอย่างให้โตขึ้นๆ ทั้งในเรื่องของความคิดและร่ายกาย ที่อ้วนท้วนขึ้นเช่นกัน ความสุขหลายๆอย่างในมหาวิทยาลัย ผมได้เก็บเข้าไว้ในลิ้นชักในหัวเรียบร้อย ต่อจากนี้จะไม่มีอาจารย์มานั่งcritiqueงานอีก ไม่มีcommentงานที่ทำให้ยิ้มภูมิใจหรือเศร้าสลด ผมขอพักก่อนพักกายและฟื้นฟูจิตใจให้เข้มแข็ง ก่อนเผชิญความจริงอันน่ากลัว โลกแห่งความ เป็นจริงที่ทุกคนๆต้องก้าวเข้ามาเพื่อดำเนินชีวิตต่อไป จะไปพักที่ทะเลซก 3-4วันกับเพื่อนตัวทะเล้น เพื่อนที่น่ารักที่เราอยู่ด้วยกันมาทั้งสิ้น 12 ปีในโรงเรียน จนถึงตอนนี้กี่ปีแล้วเนี่ย ลองบวก5 เข้าไปดู ^^ ตอนไปทะเลจะพยายามลืมว่าเราโตแล้ว ได้อยู่กับเพื่อนๆเด็กใต้จิตสำนึก จะกลับมาอีกครั้ง ^^ สวัสดีโลกแห่งความจริง นายรอเราอีกไม่นาน เรากำลังเดินไปหานะ ลาก่อนโลกแห่งการศึกษา เราจะได้พบกันอีกแน่ๆ เราสัญญา สวัสดีต้อนรับการพักผ่อน พรุ่งนี้เจอกันเพื่อชาร์ตเบตให้เต็ม ผมจะเที่ยวเผื่อครับ ^^ |