ตารางที่ ๑

ก๊าซเรือนกระจก	อายุในชั้นบรรยากาศ(ปี)	ศักยภาพในการทำให้เกิดภาวะโลกร้อน      (เท่าของคาร์บอนไดออกไซด์)
คาร์บอนไดออกไซด์	๒๐๐ - ๔๕๐	๑
มีเทน	๙ - ๑๕	๒๓
ไนตรัสออกไซด์	๑๒๐	๒๙๖
CFC - 12	๑๐๐	๑๐,๖๐๐
เตตระฟลูออโรมีเทน	๕๐,๐๐๐	๕,๗๐๐
ซัลเฟอร์เฮกซะฟลูออไรด์	๓,๒๐๐	๒๒,๐๐๐

           จากตารางดูแล้วก็คงจะทราบนะครับว่าเป็นอย่างไร ดูเหมือนว่าก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์จะมีศักยภาพสู้ก๊าซอื่นไม่ได้ แต่อย่าดูถูกเด็ดขาด เพราะเป็นก๊าซที่มีปริมาณมากที่สุดในบรรดาก๊าซเรือนกระจกด้วยกันครับ และมีความสำคัญในระบบนิเวศมากที่สุดด้วย ผมน่ะอยากจะแสดงให้ผู้อ่านได้ทราบถึงปรากฏการณ์โลกร้อนอันมีผลมาจากก๊าซเรือนกระจก โดยเฉพาะตัวการสำคัญก็คือก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ รวมทั้งการอธิบายในเชิงวิทยาศาสตร์เพื่อให้ทราบถึงภัยที่จะเกิดขึ้น และเสริมความรู้ที่ยังอธิบายได้ไม่มากพอในปฐมบทด้วย

       ใช่ว่าก๊าซเรือนกระจกจะมีแต่โทษซะเมื่อไหร่ล่ะ หากพิจารณาเปรียบเทียบโลกและพระจันทร์ ซึ่งอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์พอ ๆ กัน โลกมีอุณหภูมิเฉลี่ย ๑๕ องศาเซลเซียส อุณหภูมิเวลากลางวันและกลางคืนบนโลกแตกต่างกันประมาณ ๑๐ - ๒๐ องศาเซลเซียส แต่ด้านที่รับแสงอาทิตย์ของพระจันทร์มีอุณหภูมิสูงถึง ๑๓๐ องสาเซลเซียส และด้านเงามืดมีอุณหภูมิต่ำถึง -๑๘๐ องสาเซลเซียส ดังนั้นกลางวันและกลางคืนบนพระจันทร์มีอุณหภูมิแตกต่างกันถึง ๓๑๐ องศาเซลเซียส การที่กลางวันและกลางคืนบนโลกไม่แตกต่างกันมากเป็นเพราะโลกมีการถ่ายเทพลังงานในชั้นบรรยากาศ ( อธิบายไปแล้วเหมือนกัน ) ในเวลากลางวันเมฆและบรรยากาศจะช่วยสะท้อนแสงอาทิตย์ส่วนหนึ่งออกไป ทำให้อุณหภูมิไม่สูงมาก และรังสีอินฟราเรดที่แผ่ออกมาจากไอน้ำและก๊าซเรือนกระจกช่วยรักษาอุณหภูมิไว้ไม่ต่ำมากเวลากลางคืน

       พอจะเข้าใจนะครับ ให้ผู้อ่านลองไปทบทวนในปฐมภูมิฯอีกครั้งแล้วค่อย ๆ คิดก็จะทราบว่าทำไมถึงเป็นดังอธิบายไปครับ

       ส่วนบนพระจันทร์ไม่มีบรรยากาศ ไม่มีการหมุนเวียนพลังงาน และพาความร้อนครับ สังเกตุได้จากการที่นักบินอวกาศไปประทับรอยเท้าไว้บนพระจันทร์ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนรอยเท้าก็ไม่จางหายไปครับ ด้วยว่าไม่มีลมนั่นเอง ดังนั้น กลางวันและกลางคืนในดวงจันทร์จึงมีอุณหภูมิแตกต่างกันมาก จะเห็นได้ว่าภาวะเรือนกระจกมีคุณประโยชน์ เพราะช่วยให้โลกมีความอบอุ่น และทำให้น้ำบนพื้นโลกมีครบทั้งสามสถานะ นั่นคือ เป็นไอน้ำ น้ำ และน้ำแข็ง

       ขอขอบคุณโครงการเรียนรู้เรื่องวิทยาศาสตร์โลกและอวกาศ ( Learning module on Earth Science and Astronomy - LESA )    สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม และ TPA Writer Connecting Knowledge together : The Earth is Fever ครับ

ผงะน้ำแข็งทะเล"อาร์กติก"หดลดวูบ!
                                 

       บีบีซีรายงานว่า ศูนย์เก็บข้อมูลหิมะและน้ำแข็งแห่งชาติ สหรัฐอเมริกา (NSIDC) เปิดผลการศึกษาล่าสุดพร้อมแสดงภาพดาวเทียมที่ฟ้องว่า ปริมาณน้ำแข็งในทะเลอาร์กติก มีระดับต่ำที่สุดเมื่อวันที่ 16 กันยายน 2550 คิดเป็นพื้นที่ 4.13 ล้านตารางกิโลเมตร น้อยกว่าสถิติที่ต่ำสุดเมื่อปี 2548 ที่บันทึกไว้ 5.32 ล้านตารางกิโลเมตร สถานการณ์ดังกล่าวเป็นอีกตัวอย่างหนึ่งที่บ่งบอกถึงผลกระทบจากภาวะโลกร้อนที่ก่อขึ้นโดยฝีมือมนุษย์

       นายมาร์ก เซอร์เรเซ นักวิทยาศาสตร์ประจำศูนย์ NSIDC กล่าวว่า สถิติเดิมเมื่อปี 2548 ทำให้เราตกใจอยู่แล้ว มาเจอสถิติใหม่นี้ ยิ่งมึนเข้าไปอีก เราไม่เคยเห็นพื้นที่ทะเลน้ำแข็งหดเหลือน้อยได้ขนาดนี้ในช่วงฤดูร้อน ส่อเค้าว่าปริมาณน้ำแข็งในทะเลมีแนวโน้มจะลดน้อยลงไปถึงขั้นเหือดหาย ตอนนี้จะรอดูว่า สถานการณ์ในช่วงฤดูหนาวจะดีขึ้นได้หรือไม่ ทั้งนี้ เมื่อปี 2549 มีคณะนักวิทยาศาสตร์ของสหรัฐพยากรณ์ ทะเลอาร์กติกจะไร้น้ำแข็งสิ้นเชิงในปี 2583