ฉันไม่เคยเชื่อตัวเองเลยว่า . . .
วันหนึ่งเราต้องมาโกรธกันเพราะผู้ชายคนเดียว

นี่มันคงเริ่มจากเธอ ที่พาเขามารู้จักฉัน
และฉันก็รู้อยู่แก่ใจฉันเองว่า . . . เพื่อนสาวของฉันชอบผู้ชายคนนี้จริงๆ
ฉันเลยเข้าไปถามผู้ชายคนนั้นว่า . . . ชอบเพื่อนของฉันหรือเปล่า?
ถ้าจีบ . . .เดี๋ยวฉันช่วย

หลายต่อหลายครั้ง ที่ไปเที่ยวด้วยกัน
ผู้ชายคนนั้นนั่งมองและชวนฉันคุยตลอด
ฉันไม่รู้จริงว่า . . . เขากำลังคิดอะไรอยู่

ฉันไม่รู้ว่า ผู้ชายคนนั้นของเพื่อนเขาได้เบอร์ฉันมาจากใคร
เขาโทรมาหาฉัน. . .แรก ๆ ก็พูดคุยเรื่องเพื่อนฉัน
ฉันเลยคิดว่าที่เขาโทรหาฉัน เพราะแค่อยากรู้ว่า…
เพื่อนฉันเป็นคนยังไง ชอบอะไร
และหลังจากนั้น ทุกๆ วัน ฉันก็จะคุยกับ ผู้ชายคนนั้น….

ฉันไม่รู้เลยว่า สิ่งที่ฉันทำลงไป
มันจะทำให้เพื่อนฉันเสียใจมากมาย
และฉันโดนประนามจากเพื่อน ๆ มากมายว่า
ทำไมฉันถึงแย่งแฟนเพื่อนได้ลงคอ

ฉันอยากจะบอกเพื่อนคนนั้น เหลือเกินว่า . . .
ฉันไม่ได้ตั้งใจ ที่จะให้เรื่องราวมันจบลงแบบนี้
ฉันเพียงแค่อยากรู้ว่า . . .ผู้ชายคนนั้นเขารู้สึกยังไงกับเพื่อนฉัน
เขารู้สึกรัก เพื่อนของฉันจริงหรือเปล่า?

แต่ฉัน ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า. . .
สิ่งที่ฉันได้คุยกับเขา มันจะทำให้ฉันหลงรักผู้ชายคนนั้นได้
ฉันรู้สึกดี ๆ กับเขา รู้สึกอบอุ่นที่ได้คุยกับเขา
และฉันก็เพิ่งรู้ตัวเองว่า . . . ฉันรักผู้ชายคนนั้นแล้ว

มันเป็นเรื่องยากมาก ที่ฉันจะถอนตัว
ฉันพยายาม จะบอกว่า แฟนเพื่อน
แต่ฉันก็ยากที่จะตัดใจ
ฉันหึงหวงทุกครั้ง ที่เขาพูดคุยเรื่องเพื่อนคนนั้น
ฉันไม่รู้ว่าจะทำไงดี? … คนหนึ่งก็คือเพื่อนรัก
คนหนึ่งก็คือ คนที่ฉันรัก….เศร้าจริงๆ

แต่วันนี้. . .ฉันก็ตัดสินใจได้แล้ว
เพื่อนฉันดีกับฉันมาตลอด ทำไมต้องมาผิดใจเพราะผู้ชายคนนี้ด้วย
ฉันจึงบอกเลิกกับผู้ชายคนนั้น เพื่อยุติเรื่องราวและปัญหาทั้งหมด
และฉันก็พยายาม . . . ที่จะลืมเขาให้ได้

ฉันเสียใจนะ. . . กับเรื่องที่ฉันทำลงไปโดยไม่คิด
ฉันรู้ว่า. . .เพื่อนฉันเจ็บ . . .เขาก็คงเจ็บ
และที่เจ็บสุด ๆ เห็นจะเป็นฉัน
งานนี้คงโทษใครไม่ได้ นอกจากตัวฉันเอง