วันศุกร์ ที่ 14 ธันวาคม 2550
เจ็บ... แปลว่า ยังมีลมหายใจ
Posted by
หัวใจร้องไห้
,
ผู้อ่าน : 156
, 22:04:59 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ชีวิตคือ . . . ความไม่แน่นอน ก็เหมือนละคร ในแต่ละตอนที่เปลี่ยนไป สุขได้ไม่นาน เดี๋ยวมันก็ทุกข์ใจ ไม่ยิ้ม ไม่ร้องไห้ ไม่ปวดร้าว แปลว่าคนนั้นไซร้ . . . ไม่มีลมหายใจอยู่ในโลกา ขาดเขา แต่เราก็ต้องอยู่ ถึงแม้ว่าเขา . . . ไม่รับไม่รู้ ก็ช่างเขา แค่คนไม่รักจริง ทิ้งกันลงไม่เห็นแม้เงา แล้วจะแคร์ . . . แต่เขาไปทำไมวันนี้แค่เสียน้ำตา . . . เดี๋ยวไม่ช้าก็หาย อย่างน้อยที่เรายังเจ็บ แปลว่า . . . เรายังหายใจ ยังม....
|
รอเธอเสมอ...แม้รู้ว่าเธอจะไม่กลับมา
Posted by
หัวใจร้องไห้
,
ผู้อ่าน : 146
, 22:01:15 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เพิ่งรู้...ว่าความเหงามันเป็นเช่นไร ก็เมื่อวันที่ฉันไม่มีใคร...อยู่ข้างกายเหมือนวันเก่าๆ ไม่เคยคิดเลย...ว่าใจดวงนี้จะต้องเหงา เมื่อความรู้สึกดีๆ ระหว่างเรากำลังหายไป เพิ่งรู้...ว่าเธอมีค่า ก็เมื่อวันที่เธอบอกลา...ใจฉันมันเหว่ว้า...หวั่นไหว อยากฉุดรั้งให้เธออยู่ตรงนี้..ก็ไม่มีเหตุผลดีๆ มาดึงเธอไว้ ได้แต่มองเธอเดินจากไป...ปล่อยให้น้ำตารินไหลอยู่อย่างนั้น เพิ่งรู้...ค่าของคำว่ารัก ก็เมื่อหัวใจไร้ที่พิ....
|
รักแต่ต้องห้ามใจไม่ให้รัก ... มันเจ็บรู้ไหม
Posted by
หัวใจร้องไห้
,
ผู้อ่าน : 168
, 21:56:16 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 มันมีเหตุผลหลายอย่าง ที่เราจำเป็นต้องหักห้ามใจไม่ให้รักใครสักคน เหตุผลของคนเราย่อมไม่เหมือนกัน บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะรู้ตัวว่ามันคงเป็นไปไม่ได้ บางคนอาจต้องห้ามใจ เพราะกลัวใจตัวเองจะถลำลึกและเจ็บปวดมากไปกว่านี้ บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะมีคนที่รักคนที่เรารักมาก่อน และคนคนนั้นก็คือคนที่เรารู้จัก และเราก็ไม่อยากทำร้ายความรู้สึกของคนคนนั้น บางคนอาจต้องห้ามใจเพราะเขาอาจไม่ได้คิดและรู้สึกเหมือนกับเรา ทุกข์....
|