Writer

นิยายกำลังภายใน

หวงอี้!! หลายคนอาจเคยได้ยินนามของเขาผู้นี้ข้าพเจ้าจึงอยากจะนำเสนอ วรรณกรรมเรื่องเยี่ยม ซึ่งเป็นผลงานที่กลั่นออกจากมันสมอง และจินตนาการที่เหนือล้ำของเขา
Permalink : http://www.oknation.net/blog/Lunazia

วันจันทร์ ที่ 8 ตุลาคม 2550

วรรณกรรมสอนอะไร

Posted by Lunazia , ผู้อ่าน : 88 , 17:44:23 น.

พิมพ์หน้านี้

วรรณกรรมสอนอะไร สำหรับข้าพเจ้าแล้ว วรรณกรรมจีนเปรียบเสมือนที่สงบจิตใจ เพราะทุกครั้งที่มีปัญหาที่แก้ไม่ตกมักจะหยิบนิยายกำลังภายในสักเล่มขึ้นมาอ่าน"มันดียังไง?" สำหรับข้าพเจ้า ทุกครั้งที่อ่านเหมือนได้รับการขัดเกลาจิตใจที่ร้อนรุ่ม ให้เย็นลง มองปัญหาในหลายๆแง่ และกล้าที่จะยอมรับในตัวเองยอมรับในตัวผู้อื่น เอาใจเขามาใส่ใจเรากว่าที่เคย อาจารย์ที่แต่งวรรณกรรมเหล่านั้น เปรียบเสมือนอาจารย์ที่สั่งสอนให้เรารู้จักตนเองและผู้อื่นในด้านที่ไม่อยากยอมรับ แต่ในขณะที่เรากำลังขัดเกลาจิตใจตัวเองอยู่นั้น เราก็กำลังเพลิดเพลินในเนื้อหาอิงประวัติศาสตร์ที่สนุกสนานอีกด้วย สั้งหวี่เถียน คือ จอมคนพรรคมาร ซึ่งหวงอี้ทุ่มเทฝีมือการประพันธ์ ผลักดันตัวละครจนมี “เสน่ห์และพลังใฝ่ฝันแห่งความเป็นมนุษย์” อย่างถึงขีดสุด สร้างที่ยืนอันดับต้นในหัวใจของผู้อ่านได้สำเร็จหวงอี้ได้เน้นย้ำเสมอในงานเขียนของเขาว่า พรรคมารหรือสำนักศักดิ์สิทธิ์นั้น ไม่ได้หมายถึง ความเลวร้ายเสมอไป เพียงแต่ยึดถือแนวคิดที่แตกต่างจากกระแสหลักหรือคนส่วนใหญ่ พ่ายแพ้ในการช่วงชิงเสียงสนับสนุนจากผู้มีอำนาจทางการเมือง ทำให้แนวคิดกลายเป็นกระแสรอง ไม่ได้รับความนิยมจากมวลชนซึ่งถูกชนชั้นปกครองครอบงำผ่านแนวคิดกระแสหลัก หากพิจารณาในมุมมองนี้ พรรคมารกลับกลายเป็นผู้ถูกกระทำจากสังคมและอำนาจการเมือง เสน่ห์ของสั้งหวี่เถียนอยู่ตรงที่ “อิสรภาพ” ทั้งทางความคิดและการกระทำ สมกับที่เป็น “จอมคนพรรคมารขนานแท้” เนื่องจาก “นิยามร่วม” ของพรรคมารที่แตกกิ่งก้านสาขาไปมากมายนั้น คือ การเคลื่อนไหวเพียงลำพัง เน้นความเป็นปัจเจก ผู้เข้มแข็งเท่านั้นที่สามารถรวบรวมสมาชิกให้เข้าร่วมปฏิบัติการได้ แต่ความลักลั่นขัดแย้ง Paradox ได้เกิดขึ้น เพราะลักษณะสำคัญของพรรค คือ ความร่วมมือร่วมใจของสมาชิกและการปฏิบัติตามกฏระเบียบ ความเป็นปัจเจกสุดขั้วของสั้งหวี่เถียน จึงถูกโจมตีว่า “ขาดคุณสมบัติ” แต่หากพิจารณาอีกมุมหนึ่ง สั้งหวี่เถียนเป็นพรรคมารขนานแท้ดั้งเดิมตามนิยามแห่งความเป็นปัจเจก ด้วยความขัดแย้งนี้ เราอาจขนานนามเขาว่า “จอมมารสยบมาร”ความเป็นมารที่แปลกแยกจากมารทั่วไป คือ ความน่าประทับใจของสั้งหวี่เถียน ซึ่งหวงอี้ได้บรรจงสร้างขึ้น ทำให้ “เอี้ยนเฟย” เห็นช่องทางในการเกลี้ยกล่อม “ขุมกำลังหลัก” ของพรรคมารเข้าเป็นพวก สั้งหวี่เถียน กลับหลงรักในเสน่ห์ของ “เมืองเปียนฮวน” ซึ่งเป็นเมืองศัตรู ความเป็นอิสระทางความคิดและจิตใจ ทำให้เขาไม่ยึดติดงมงาย สามารถชื่นชมต่อสิ่งดีงามของฝ่ายตรงข้าม เช่นเดียวกัน ความกระหายเลือดซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปของคนพรรคมาร กลับเป็นข้อยกเว้นของสั้งหวี่เถียน ข้อห้ามในวิชาฝีมือเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น เหตุผลแท้จริงน่าจะอยู่ที่อุปนิสัยส่วนตัวและความมีเหตุมีผลมากกว่า “ขอเพียงปฏิบัติการบรรลุผล ไยต้องฆ่าคนวุ่นวาย”ในที่สุดด้วยบุคลิกที่แตกต่างจากคนพรรคมารนี่เอง ทำให้ชาวฮวนถึงกลับเกิดความรักและชื่นชอบศัตรู ไม่อยากเห็นจอมมารผู้น่ารักรายนี้ต้องตกตายภายใต้คมกระบี่ของเอี้ยนเฟย สั้งหวี่เถียน ยังคงมีลักษณะของคนพรรคมารอย่างเต็มเปี่ยม คือ กระทำตามผลประโยชน์และมุมมองของตัวเองเป็นด้านหลัก การละทิ้งพรรคมาร การช่วยเหลือเอี้ยนเฟย ล้วนมีเหตุผลส่วนตัวรองรับ ไม่ได้เน้นไปที่ความเมตตาปราณีเป็นด้านหลักเหมือนตัวละครฝ่ายธรรมะ ขณะที่ตู้เฟิ่งซัน แม้จะดูเหี้ยมโหดดุร้าย แต่การตัดสินใจยังอิงกับความคิดเห็นของหมู่คณะ ไม่ได้มีมุมมองและความคิดที่เป็นปัจเจกสุดขั้วตามแบบฉบับพรรคมารทั่วไป นี่คือ ความแยบยลละเอียดอ่อนในการสร้างตัวละครพรรคมารที่บรรลุถึงจุดสูงสุดของหวงอี้ ส่วนใหญ่แล้ววรรณกรรมจีน จะแบ่งอธรรมและธรรมมะออกจากกันอย่างชัดเจน แต่จะบอกเล่าว่าเหตุใดจึงมีพรรคมาร เหตุใดจึงมีพรรคฝ่ายธรรมมะเพราะหากไม่มีฝ่ายใดเกิดขึ้นมาอกีฝ่ายย่อมไม่เกิดตามมาเช่นกัน แต่การเล่าเรื่องไม่ได้จบลงแค่ธรรมมะและอธรรมเท่านั้น เพราะเหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่ในพรรคธรรมมะหรือพรรคอธรรม นั้นไม่ได้เป็นเหมือนชื่อพรรคที่ตนเองสังกัดเสมอไป ตัวอย่างเช่น สั้งหวี่เถียน อ้างอิงจาก http://boolim.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html

วรรณกรรมสอนอะไร

สำหรับข้าพเจ้าแล้ว วรรณกรรมจีนเปรียบเสมือนที่สงบจิตใจ เพราะทุกครั้งที่มีปัญหาที่แก้ไม่ตกมักจะหยิบนิยายกำลังภายในสักเล่มขึ้นมาอ่าน"มันดียังไง?" สำหรับข้าพเจ้า ทุกครั้งที่อ่านเหมือนได้รับการขัดเกลาจิตใจที่ร้อนรุ่ม ให้เย็นลง มองปัญหาในหลายๆแง่ และกล้าที่จะยอมรับในตัวเองยอมรับในตัวผู้อื่น เอาใจเขามาใส่ใจเรากว่าที่เคย อาจารย์ที่แต่งวรรณกรรมเหล่านั้น เปรียบเสมือนอาจารย์ที่สั่งสอนให้เรารู้จักตนเองและผู้อื่นในด้านที่ไม่อยากยอมรับ แต่ในขณะที่เรากำลังขัดเกลาจิตใจตัวเองอยู่นั้น เราก็กำลังเพลิดเพลินในเนื้อหาอิงประวัติศาสตร์ที่สนุกสนานอีกด้วย

สั้งหวี่เถียน คือ จอมคนพรรคมาร ซึ่งหวงอี้ทุ่มเทฝีมือการประพันธ์ ผลักดันตัวละครจนมี “เสน่ห์และพลังใฝ่ฝันแห่งความเป็นมนุษย์” อย่างถึงขีดสุด สร้างที่ยืนอันดับต้นในหัวใจของผู้อ่านได้สำเร็จหวงอี้ได้เน้นย้ำเสมอในงานเขียนของเขาว่า พรรคมารหรือสำนักศักดิ์สิทธิ์นั้น ไม่ได้หมายถึง ความเลวร้ายเสมอไป เพียงแต่ยึดถือแนวคิดที่แตกต่างจากกระแสหลักหรือคนส่วนใหญ่ พ่ายแพ้ในการช่วงชิงเสียงสนับสนุนจากผู้มีอำนาจทางการเมือง ทำให้แนวคิดกลายเป็นกระแสรอง ไม่ได้รับความนิยมจากมวลชนซึ่งถูกชนชั้นปกครองครอบงำผ่านแนวคิดกระแสหลัก หากพิจารณาในมุมมองนี้ พรรคมารกลับกลายเป็นผู้ถูกกระทำจากสังคมและอำนาจการเมือง

เสน่ห์ของสั้งหวี่เถียนอยู่ตรงที่ “อิสรภาพ” ทั้งทางความคิดและการกระทำ สมกับที่เป็น “จอมคนพรรคมารขนานแท้” เนื่องจาก “นิยามร่วม” ของพรรคมารที่แตกกิ่งก้านสาขาไปมากมายนั้น คือ การเคลื่อนไหวเพียงลำพัง เน้นความเป็นปัจเจก ผู้เข้มแข็งเท่านั้นที่สามารถรวบรวมสมาชิกให้เข้าร่วมปฏิบัติการได้ แต่ความลักลั่นขัดแย้ง Paradox ได้เกิดขึ้น เพราะลักษณะสำคัญของพรรค คือ ความร่วมมือร่วมใจของสมาชิกและการปฏิบัติตามกฏระเบียบ ความเป็นปัจเจกสุดขั้วของสั้งหวี่เถียน จึงถูกโจมตีว่า “ขาดคุณสมบัติ” แต่หากพิจารณาอีกมุมหนึ่ง สั้งหวี่เถียนเป็นพรรคมารขนานแท้ดั้งเดิมตามนิยามแห่งความเป็นปัจเจก ด้วยความขัดแย้งนี้ เราอาจขนานนามเขาว่า “จอมมารสยบมาร”ความเป็นมารที่แปลกแยกจากมารทั่วไป คือ ความน่าประทับใจของสั้งหวี่เถียน ซึ่งหวงอี้ได้บรรจงสร้างขึ้น ทำให้ “เอี้ยนเฟย” เห็นช่องทางในการเกลี้ยกล่อม “ขุมกำลังหลัก” ของพรรคมารเข้าเป็นพวก

สั้งหวี่เถียน กลับหลงรักในเสน่ห์ของ “เมืองเปียนฮวน” ซึ่งเป็นเมืองศัตรู ความเป็นอิสระทางความคิดและจิตใจ ทำให้เขาไม่ยึดติดงมงาย สามารถชื่นชมต่อสิ่งดีงามของฝ่ายตรงข้าม เช่นเดียวกัน ความกระหายเลือดซึ่งเป็นลักษณะทั่วไปของคนพรรคมาร กลับเป็นข้อยกเว้นของสั้งหวี่เถียน ข้อห้ามในวิชาฝีมือเป็นเพียงข้ออ้างเท่านั้น เหตุผลแท้จริงน่าจะอยู่ที่อุปนิสัยส่วนตัวและความมีเหตุมีผลมากกว่า “ขอเพียงปฏิบัติการบรรลุผล ไยต้องฆ่าคนวุ่นวาย”ในที่สุดด้วยบุคลิกที่แตกต่างจากคนพรรคมารนี่เอง ทำให้ชาวฮวนถึงกลับเกิดความรักและชื่นชอบศัตรู ไม่อยากเห็นจอมมารผู้น่ารักรายนี้ต้องตกตายภายใต้คมกระบี่ของเอี้ยนเฟย

สั้งหวี่เถียน ยังคงมีลักษณะของคนพรรคมารอย่างเต็มเปี่ยม คือ กระทำตามผลประโยชน์และมุมมองของตัวเองเป็นด้านหลัก การละทิ้งพรรคมาร การช่วยเหลือเอี้ยนเฟย ล้วนมีเหตุผลส่วนตัวรองรับ ไม่ได้เน้นไปที่ความเมตตาปราณีเป็นด้านหลักเหมือนตัวละครฝ่ายธรรมะ ขณะที่ตู้เฟิ่งซัน แม้จะดูเหี้ยมโหดดุร้าย แต่การตัดสินใจยังอิงกับความคิดเห็นของหมู่คณะ ไม่ได้มีมุมมองและความคิดที่เป็นปัจเจกสุดขั้วตามแบบฉบับพรรคมารทั่วไป นี่คือ ความแยบยลละเอียดอ่อนในการสร้างตัวละครพรรคมารที่บรรลุถึงจุดสูงสุดของหวงอี้

ส่วนใหญ่แล้ววรรณกรรมจีน จะแบ่งอธรรมและธรรมมะออกจากกันอย่างชัดเจน แต่จะบอกเล่าว่าเหตุใดจึงมีพรรคมาร เหตุใดจึงมีพรรคฝ่ายธรรมมะเพราะหากไม่มีฝ่ายใดเกิดขึ้นมาอกีฝ่ายย่อมไม่เกิดตามมาเช่นกัน แต่การเล่าเรื่องไม่ได้จบลงแค่ธรรมมะและอธรรมเท่านั้น เพราะเหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่ในพรรคธรรมมะหรือพรรคอธรรม นั้นไม่ได้เป็นเหมือนชื่อพรรคที่ตนเองสังกัดเสมอไป ตัวอย่างเช่น สั้งหวี่เถียน

อ้างอิงจาก http://boolim.blogspot.com/2007/05/blog-post_26.html

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน | แจ้งเตือนเรื่องไม่เหมาะสม

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7
adisonarch วันที่ : 06/07/2008 เวลา : 19.51 น.
http://www.oknation.net/blog/adisonarch

อือๆ ตอนนี้อ่านของกิมย้งไปหลายเรื่องแล้วครับ กำลังอ่านของหวงอี้อยู่เรื่องเทพมารสะท้านภพแต่เพิ่งได้เล่มที่2เอง แล้วจะแวะมาอ่านอีกเรื่อยๆ ครับเขียนได้ดีครับ

ความคิดเห็นที่ 6
Lunazia วันที่ : 10/10/2007 เวลา : 23.08 น.
http://www.oknation.net/blog/Lunazia

ที่ชอบอ่านของอาจารย์หวงเพราะเข้าใจง่าย แต่ถ้าวัยสูงกว่านี้ก็คงต้องอ่านของโก้วเล้งบ้าง เพราะน่าจะเข้าใจความลึกซึ้งได้มากกว่านี้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5
adisonarch วันที่ : 09/10/2007 เวลา : 22.31 น.
http://www.oknation.net/blog/adisonarch

อือๆ ชอบนิยายจีนเหมือนกัน แต่เคยอ่านเฉพาะของ โกวเล้ง ส่วนของกิมย้งจะเน้นดูเป็นซีรี่ย์มากกว่าอ่าน นับจากโกวเล้งและกิมย้งแล้ว เขาว่ากันว่าหวงอี้นี่แหละที่พอจะเทียบกันได้ ก็ว่าจะลองอ่านหลายทีแล้ว เห็นอย่างนี้คงต้องไปหาอ่านสักกะที

ความคิดเห็นที่ 4
Lunazia วันที่ : 08/10/2007 เวลา : 17.56 น.
http://www.oknation.net/blog/Lunazia

สวัสดียามเย็นค่ะ การผสมพันธ์ที่ท่านว่ามา คงแยกออกจากกันไม่ได้หรอกค่ะ เพราะมันมาคู่กันมานานมากๆแล้ว อิอิ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3
SOMBOONTIEW วันที่ : 08/10/2007 เวลา : 17.54 น.
http://www.oknation.net/blog/somboontiew

ขอบคุณครับ สำหรับเรื่องดีดี ที่มีมาฝากกัน
มาชวนไปหาหนังสืออ่านกันครับ

ความคิดเห็นที่ 2
Thaihippy วันที่ : 08/10/2007 เวลา : 17.53 น.
http://www.oknation.net/blog/Thaihippy

..แล้วการผสมพันธุ์ทางการเมืองในประเทศไทย..
จะแยกพรรคมาร กะ ฝ่ายธรรมะ อย่างไรดี..
แวะมารู้จักครับ

นายเม็ดฝุ่น เองครับ

ความคิดเห็นที่ 1
Supawan วันที่ : 08/10/2007 เวลา : 17.49 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

ขอบคุณค่ะ ... สวัสดียามเย็นค่ะ

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<<	ตุลาคม 2007					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
	1	2	3	4	5	6
7	8	9	10	11	12	13
14	15	16	17	18	19	20
21	22	23	24	25	26	27
28	29	30	31