วันนี้จะขอพาไปเยี่ยมชมสัปดาห์แสดงผลงานนักเรียน ที่ลูกชายเจ้าของบล็อกเรียนอยู่ เป็นการแสดงผลงานของเด็กนักเรียนในระดับชั้น Class 1 - 4 ในหัวข้อ "Die Welt zu Gast in der RMS" โลกในฐานะแขกรับเชิญที่โรงเรียน RMS (อาจจะแปลได้ไม่สละสลวยนัก ขออภัยค่ะ) โดยหัวข้อของงานนี้ ต่อยอดมาจาก สโลแกนฟุตบอลโลกเมื่อปีที่แล้ว ซึ่งเยอรมนีเป็นเจ้าภาพนั่นเอง

งานนี้นอกจากผู้ปกครองและผู้ที่สนใจ จะได้เยี่ยมชมผลงานของเด็กๆ แล้ว รายได้ในการจัดกิจกรรมต่างๆ ของแต่ละโปรเจ็ค จะมีการนำมารวบรวมสบทบในกองทุนของโรงเรียน และมีการแบ่งปันไปบริจาคให้แก่โรงเรียนที่ยากจนในทวีปแอฟริกาด้วย

ก่อนถึงวันงานทางโรงเรียนจะมีจดหมายเชิญชวน และขอความร่วมมือ ในการบริจาคขนมเค้กจากผู้ปกครอง เรียกว่าใครมั่นใจว่าตนทำเค้กอร่อย ก็แจ้งทำบริจาคไป เพื่อที่ทางโรงเรียนจะได้นำไปจัดขาย ทานกับชากาแฟต่างๆ ให้ผู้มาเยี่ยมชมงาน เป็นการหารายได้เข้าโรงเรียน

โปรเจ็คงานนี้เริ่มขึ้นตั้งแต่ วันที่ 29.5.2007 - 1.6.2007 และมีการเปิดให้ผู้ปกครอง เข้าเยี่ยมชมในวันเสาร์ ที่ 2 มิถุนายน ตั้งแต่เวลา 10.00-15.00 น. ตลอดสัปดาห์ที่จัดเตรียมงาน เด็กๆ ในระดับชั้น Class 1 - 4 จะไม่มีชั่วโมงเรียนตามปรกติ หากแต่ต้องไปเข้าร่วมในโปรเจ็คที่ตนเป็นสมาชิกอยู่(เย้ ยิปปี้ ดีใจ)

ลูกดิฉันเข้าร่วมในโปรเจ็คประเทศ ออสเตรเลีย ในแต่ละโปรเจ็คจะมีครูเป็นผู้ดูแลอย่างน้อยหนึ่งคน ในโปรเจ็คนี้มีการเก็บเงินเด็กเพื่อเป็นค่าอุปกรณ์ คนละ ห้ายูโร (คิดเป็นเงินไทยก็ไม่ใช่น้อยๆเลย) ทุกๆ วันเด็กๆ จะง่วนอยู่กับการสร้างผลงาน ทำแฟ้มสาระน่ารู้ การจัดหาข้าวของ การจัดประดับตกแต่งห้องแสดงผลงานของตน ดิฉันไม่มีโอกาสได้เห็นเลยว่าลูกทำอะไรในการนี้บ้าง เด็กๆ เก็บเป็นความลับ จนกระทั่งถึงวันแสดงผลงานให้ผู้ปกครองชมนั่นล่ะ

เจ้าป้ายฝีมือนักเรียนโปรเจ็คออสเตรเลีย เหล่านี้ เมื่อนำมาแกว่งเร็วๆ จะเกิดเสียง วื้ดๆๆๆ (โปรดสังเกตลวดลายจุดต่างๆ)

ลามะลิลา ขึ้นต้นเป็นลำไม้ไผ่ พอเหลาลงไปกลายเป็น...เด็กสาธิตการสูบ เฮ้ย เป่าเจ้ากระบอกนี้ จะมีเสียง ปู้ด ปู้ด นึกถึงเสียงแตรเตือนภัย รวมพลในภาพยนตร์ ลอร์ด ออฟ เดอะ ลิง นะคะ เสียงน่ากลัวอย่างนั้นเลย

ใครอยากทำป้ายระบายสีเอง ก็สามารถค่ะ สนนราคาที่ 1 ยูโร หลังจบงานโปรเจ็คนี้เก็บเงินได้ตั้ง 50 ยูโร

 ในงานนอกจากจะได้ชมผลงานเด็กๆ แล้ว ยังมีการละเล่นต่างๆ พอกระจุ๋มกระจิ๋ม อาทิเช่น ยิงธนู(ระยะเผาขน) ปาเป้ารูปหน้า(ครู)บุคคลสำคัญต่างๆ อันนี้เด็กๆ ชอบกันมาก มีเล่นกระโดดเชือกขนาดยาว รวมทั้งมีการสาธิตการปฐมพยาบาลเบื้องต้นจากหน่วยกาชาดด้วย งานนี้เราจึงได้เห็นเด็กๆ มีผ้าก๊อตสีขาวพันมือบ้าง พันแขนบ้าง กันเป็นแถวดูราวกับเป็นเทรนด์แฟชั่นใหม่ในวันนั้นไปเลย บางคนมียาสีแดงแต้มเปรอะด้วย(ติ๊ต่างว่าเป็นเลือด ฮิฮิ) นี่ไงล่ะ หนูไม่ได้ไปตบกับใครมาหรอกนะค๊า คิกคิก Project : USA

 มีการจำหน่ายสินค้าที่เก็บตกได้ภายในโรงเรียน สินค้าเหล่านี้รวบรวมมาจาก ข้าวของที่เด็กๆ ทำตกหล่น หลงลืม หรือถูกยึดเพราะไม่อนุญาตให้นำมาโรงเรียน เช่น โทรศัพท์มือถือ เกมส์อิเลคทรอนิคต่างๆ โดยโรงเรียนได้เก็บ หรือยึดข้าวของไว้ แล้วให้โอกาสเด็กไปนำกลับคืน แต่เด็กไม่นำกลับ ทางโรงเรียนจึงนำมาขายทอดตลาด นำเงินเข้าโรงเรียนอีกทางหนึ่ง มีเด็กหลายคนเห็นของตนเองแล้วเกิดระลึก(ชาติ)ได้ มาขอให้พ่อแม่ซื้อคืนให้ก็มี 555

สนามฟุตบอล อันนี้เป็นของบราซิล ใช้ไม้ไอติมติ๊ต่างเป็นนักฟุตบอล ไม่น่าเชื่อ สนุกมากเลยนะคะ

สวีเดนก็มาค่ะ สาวน้อยปิ๊ปปี่จอมพลัง ฟ้าเหลืองเด่นมาแต่ไกล

แอฟริกากับดินปั้น

ทายสิคะประเทศอะไร

Orient ตะวันออกค่ะ เด็กๆ เขียนชื่อตนเองเป็นภาษาอาระบิค

แสดงผลงานเกี่ยวกับ

ศิลปินอัจฉริยะชาวฝรั่งเศส Henri Matisse เห็นภาพแล้วนึกถึงT-shirt

เสร็จจากการเยี่ยมชมงานวันนั้นอย่างมีความสุขแล้ว ดิฉันสังเกตเห็นได้ชัดเจนมากๆ อยู่อย่างหนึ่ง คือ เวลาโรงเรียนที่นี่จัดงาน หรือขอความร่วมมือใดๆ จากผู้ปกครอง ก็มักจะได้รับความร่วมมือเป็นอย่างดี ทั้งยังมาเป็นกำลังใจให้ลูกหลานตนอย่างพร้อมหน้า บางครอบครัวยกขบวนกันมา ทั้งปู่ย่าตายายเลยเด็กบางคนพ่อแม่ต้องทำงานในวันหยุดทั้งคู่ ก็ส่งญาติๆ มาร่วมงานแทน ซึ่งจะเป็นที่สังเกตได้ว่าเด็กคนนั้นจะไม่ค่อยร่าเริงนัก โถ...ในใจคงเศร้าที่พ่อแม่ไม่ได้มา...

อีกสิ่งหนึ่งที่เห็นแล้วปลื้ม คือ ผู้ปกครองสอบถาม แสดงความสนใจในผลงานเด็ก ชมเชยให้กำลังใจ เด็กๆ เองก็ดูสนุกสนานกระตือรือร้นที่จะอธิบายเรื่องราวต่างๆ พร้อมพยายามสาธิตให้ผู้ใหญ่ดูอย่างตั้งใจ อย่างเช่น เด็กชายตัวเล็กๆ ที่มาจากครอบครัวชาวตุรกี พยายามอธิบายสาธิตวิธีการทำ และการเล่น ดึงเชือกโยโย่ ซึ่งทำจากฝาจีบตีให้แบนแล้วเจาะรูร้อยด้ายเข้าไป ให้ครอบครัวเราฟัง ดิฉันเองนั้นใจอยากเดินไปดูที่ห้องอื่นๆ เพราะมีอีกหลายที่ที่ยังไม่ได้ชม และใกล้หมดเวลาเต็มที หากพอมองหน้าเด็ก เห็นความกระตือรือร้นในแววตา จึงตัดสินใจลุ้นชมจนเด็กสาธิตเป็นผลสำเร็จ

พอเสร็จแล้วเจ้าหนูมีความสุขมาก เที่ยวดึงโยโย่เล่นอวดเพื่อนๆใหญ่ นึกแล้วก็ดีใจที่ตนเองไม่ได้เดินจากมาเสียก่อนตั้งแต่แรก

*ภาพประกอบเพิ่มเติม ดูที่ด้านขวามือบน หรือคลิกดูที่ Photo gallery*