~Sand and Foam  ทรายและฟองคลื่น~

..........เรามาเล่นซ่อนหากันเถอะ

ถ้าเธอซ่อนอยู่ในหัวใจของฉัน

ก็คงจะหาพบไม่ยาก

แต่ถ้าเธอซ่อนอยู่ข้างหลังเปลือกหุ้มของเธอเอง

ก็เปล่าประโยชน์ที่ใครจะค้นหาเจอ............

........ความทรงจำ เป็นรูปแบบหนึ่งของการพบปะ

ความลืมเลือน เป็นรูปแบบหนึ่งของอิสระภาพ.........

...........ความรักซึ่งไม่เกิดใหม่ทุกวัน

จะกลายเป็นความจำเจ แล้วก็เป็นทาส.............

เมื่อเธอบรรลุถึงดวงใจของชีวิต

เธอจะพบความงามในสรรพสิ่ง

แม้กระทั่งในดวงตาที่มืดบอดต่อความงาม..............

.......ครึ่งหนึ่งของสิ่งที่ฉันพูดนั้นไร้ความหมาย

แต่ฉันพูดไปเพื่อให้อีกครึ่งหนึ่งมาถึงเธอ........

~The Prophet ปรัชญาชีวิต~

 ไม่มีมนุษย์ใด อาจเปิดเผยสิ่งใดแก่เธอได้ นอกจากสิ่งที่ได้นอนซบเซาอยู่ก่อนแล้ว

 ในขณะรุ่งอรุณแห่งปัญญาของเธอเอง

ครูผู้เดินอยู่ภายใต้ร่มเงาโบสถ์ ในท่ามกลางสานุศิษย์มิได้ให้ปัญญาของท่าน

แต่ให้ความเชื่อมั่นและให้ความรักแก่ศิษย์

ถ้าท่านเป็นปราชญ์อย่างแท้จริงแล้ว ท่านจะไม่นำเธอก้าวล่วงเข้าสู่เคหาสน์แห่งปัญญาของท่าน

แต่จะนำเธอไปสู่แทบธรณีแห่งดวงจิตของเธอเอง

นักดาราศาสตร์ อาจกล่าวให้เธอฟังถึงความเข้าใจของเขาต่อท้องฟ้า

 แต่เขาก็ไม่อาจหยิบยกความเข้าใจอันนั้นแก่เธอได้

นักดนตรี อาจร้องทำนองเพลงทั้งหลายอันมีอยู่ในห้วงเวหาให้เธอฟัง

 แต่เขาก็ไม่อาจให้โสตอันสดับจับทำนอง หรือสำเนียงอันร้องสะท้อนรับทำนองนั้นแก่เธอได้...

บุตรของเธอ...ไม่ใช่บุตรของเธอ

เขาเหล่านั้นเป็นบุตรและธิดาแห่งชีวิต

เขามาทางเธอ แต่ไม่ได้มาจากเธอ

และแม้ว่าเขาอยู่กับเธอ แต่ก็ไม่ใช่สมบัติของเธอ

เธออาจจะให้ความรักแก่เขา แต่ไม่อาจให้ความนึกคิดได้

เพราะว่าเขาก็มีความนึกคิดของตนเอง

เธออาจจะให้ที่อยู่อาศัยแก่ร่างกายของเขาได้ แต่มิใช่แก่วิญญาณของเขา

เพราะว่าวิญญาณของเขานั้น อยู่ในบ้านของพรุ่งนี้ ซึ่งเธอไม่อาจเยี่ยมเยือนได้ แม้ในความฝัน...

เมื่อเธอทำงานนั้น เธอคือขลุ่ยซึ่งเสียงกระซิบแห่งโมงยามผ่านดวงใจของเธอ แปรเป็นเสียงดนตรี

เธอคนใดบ้างอยากเป็นไม้อ้อ ใบ และเงียบ ในขณะเมื่อสรรพสิ่งร่วมร้องเริงกันเป็นเสียงเดียว”

“และถ้าเธอไม่อาจประกอบการงานได้โดยมีความรัก แต่ด้วยความจำเจเบื่อหน่าย เธอก็ควรวางมือ และไปนั่งตามประตูโบสถ์ ขอทานท่านผู้ทำงานด้วยความชื่นชมจะดีกว่า”

.......ความรักไม่ให้สิ่งอื่นใดนอกจากตนเอง

และก็ไม่รับเอาสิ่งใด นอกจากตนเอง

ความรักไม่ครอบครอง และก็ไม่ยอมถูกครอบครอง

เพราะความรักนั้นพอเพียงแล้วสำหรับตอบความรัก.............

รับ tag หนังสือมาจากคุณ ฮูกน้อย  

ขอมอบให้ทุกๆ ท่านที่เข้ามาอ่าน ด้วยความปรารถนาดีค่ะ

(แม่น้องฯ ชอบสองเล่มนี้มาก เพราะเป็นเสมือนธรรมะฉบับจี้ใจดำจริงๆ)