วันอาทิตย์ ที่ 12 สิงหาคม 2550
คุณรู้จัก E=mc^2 กันหรือป่าวครับ
Posted by
nu_mhe
,
ผู้อ่าน : 124
, 21:33:47 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ใครรู้อะไรมากแค่ใหนคับ เล่าสู่กันฟังหน่อยคับ แล้วผมจะมา เขียนถึงที่มาขอสมการบันลือโลกให้ดูกัน มาแว้ววววววววววววววววววววววววววว ปฐมบท กรวยแสง ในทฤษฎีสัมพัทธภาพพิเศษ ของ อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ ได้แสดงให้เห็นว่า ไม่มีสิ่งใดเคลื่อนที่ได้เร็วกว่าแสง ดังนั้นสิ่งที่มนุษย์เรารับรู้ได้ จึงอยู่ภายใต้ขอบเขตของความเร็วแสง แต่การจะวาดขอบเขตของความเร็วแสงจะต้องอาศัยแผนผังอวกาศ-เวลา (Spacetime Diagram) โดยให้แกนนอนเป็นอวกาศสามมิติ (Space) ในหน่วยวินาทีแสง (Light-second) และแกนตั้งเป็นเวลา (Time) ในหน่วยวินาที (Second)
เมื่อคุณทดลองยิงแสงเลเซอร์ไปทางด้านซ้ายมือ ในทุก 1 วินาที แสงจะเดินทางห่างออกจากคุณไปทางซ้ายมือได้ 3 แสนกิโลเมตร หรือ 1 วินาทีแสง | ในทำนองเดียวกัน เมื่อคุณยิงแสงเลเซอร์ไปทางด้านขวามือ ในทุก 1 วินาที แสงจะเดินทางห่างออกจากคุณไปทางซ้ายมือได้ 1 วินาทีแสง และเมื่อนำมาเขียนกราฟลงบนแผนผังอวกาศ-เวลา พบว่า เส้นกราฟของแสงเลเซอร์ที่ถูกส่องไปทางซ้ายมือ ทำมุม 45 องศากับแนวดิ่งไปทางซ้ายมือ และเส้นกราฟของแสงเลเซอร์ที่ถูกส่องไปทางขวามือ ทำมุม 45 องศากับแนวดิ่งไปทางขวามือ ในขณะที่ตัวคุณเองซึ่งยืนอยู่กับที่ตลอดเวลาจะได้กราฟเป็นเส้นตรงในแนวดิ่ง เราเรียกเส้นกราฟเหล่านี้ว่า เส้นเวิลด์ไลน์ (World Line) เส้นแนวดิ่งนี้เป็นเส้นเวิลด์ไลน์ของคุณ และเส้นกราฟของแสงเลเซอร์ทั้งสองเป็น เส้นเวิลด์ไลน์ของแสงเลเซอร์ | สำหรับวัตถุอื่นๆที่มีความเร็วน้อยกว่าความเร็วแสงนั้นจะปรากฏเป็นเส้นเวิลด์ไลน์ที่เอียงทำมุมกับแนวดิ่งได้น้อยกว่า 45 องศา ขึ้นอยู่กับระดับความเร็วของวัตถุนั้น โดยเส้นเวิลด์ไลน์เหล่านี้จะเป็นเส้นตรงถ้าวัตถุนั้นเคลื่อนที่ด้วยความเร็วคงที่ และเป็นเส้นคดโค้งถ้ามีความเร็วไม่คงที่ และการที่ไม่มีวัตถุใดที่มีความเร็วมากกว่าแสงได้ จึงไม่มีเส้นเวิลด์ไลน์ของวัตถุใดที่ทำมุมกับแนวดิ่งได้เกิน 45 องศา
จากแผนผังอวกาศ-เวลานี้ เมื่อนำมาเขียนเป็นแผนภาพสามมิติ โดยให้แกนนอนทั้งสองเป็นอวกาศสามมิติ (Space) และแกนตั้งยังคงเป็นเวลา (Time) เราจะพบว่าสำหรับแหล่งกำเนิดแสงที่ส่องแสงไปทุกทิศทุกทาง จะสร้างเส้นเวิลด์ไลน์ของแสงจำนวนมาก จนต่อเนื่องกันเป็นระนาบรูปกรวย เราจึงเรียกระนาบรูปกรวยนี้ว่า กรวยแสง (Light Cone) เราใช้กรวยแสงอธิบายการรับรู้ ณ ตำแหน่งที่อยู่ในปัจจุบัน โดยการรับรู้ภาพเหตุการณ์จากแสงที่เดินทางจากสถานที่หนึ่งในอดีต มาสู่สถานที่ในปัจจุบันและแสงนั้นมีผลสืบเนื่องต่อไปในอีกสถานที่หนึ่งในอนาคตณ ตำแหน่งที่โลกอยู่ในปัจจุบัน มีโอกาสได้รับแสงจากดาวฤกษ์ต่างๆในทุกทิศทาง แต่เป็นแสงที่เดินทางมาจากในที่ห่างไกลในอดีต แสงเหล่านี้เดินทางเข้ามาใกล้ตำแหน่งของโลกทีละ 3 แสนกิโลเมตรในทุก 1 วินาที จนมาถึงตำแหน่งที่โลกอยู่ เช่น ดาวเวก้า (Vega) อยู่ห่างจากโลกประมาณ 26 ปีแสง แสงที่มาจากดาวเวก้าจะเดินทางมาตามเส้นตรงบนผิวของกรวยแสงใช้เวลาประมาณ 26 ปี จึงมาถึงโลก ขณะเดียวกันแสงที่มาจากทิศทางอื่นก็เดินทางมาสู่โลกด้วย เกิดเป็นกรวยแสงด้านล่าง เรียกกรวยแสงบริเวณนี้ว่า กรวยแสงอดีต (Past Light Cone) และเมื่อแสงผ่านปัจจุบัน แสงของดาวเวก้านี้ | ก็จะเดินทางห่างออกไปจากตำแหน่งของโลกเรื่อยๆ ตามแนวเส้นตรงเดิมที่ต่อขึ้นไปยังกรวยแสงด้านบน และเรียกกรวยแสงด้านบนนี้ว่า กรวยแสงอนาคต (Future Light Cone)
ดังนั้นทุกตำแหน่งในเอกภพ ล้วนมีกรวยแสงของตัวเอง และนอกจากนี้แล้วกรวยแสงอาจมีรูปโย้เอียงได้ หากเป็นกรวยแสงของตำแหน่งที่อยู่ใกล้มวลสารมากๆ เนื่องจากผลของแรงโน้มถ่วงจากมวลสารนั้น ทำให้เกิดการโค้งงอของอวกาศ-เวลาตามทฤษฎีสัมพัทธภาพทั่วไป
|
---------------------------------มีรุป แต่ เขาลงไงกันบอกหน่อยดิครับบบบบบบบบบบบบบ--------------------------
|