ในห้อง..เปล่าว่าง

ฉันนั่ง..ริมหน้าต่างบานเก่า

สายลมเย็น..โชยพัด เบา-เบา

จิบกาแฟแล้วมองเรื่องราว..มากมายผ่านตา

เก้าอี้ตัวเดิม..

เพิ่งถูกฉันเติมสี..จนดูเหมือนว่า

เป็นตัวใหม่..ที่เพิ่งซื้อมา

ซึ่งจริง-จริงแล้ว.. มันเป็นมากกว่า เก้าอี้ธรรมดา ตึวนึง

.............

ภาพบางภาพยัง..เด่น

ฉันมองเห็น คนดีนั่งเก้าอี้ ..ในวันหนึ่ง

ยังได้ยินเสียงถ้อยคำ..แสนซึ้ง

เสียงหัวเราะ..ยังคงดังอื้ออึง..

ให้คิดถึงตลอดมา

...........

ต้นไม้ที่ระเบียง..ริมหน้าต่าง

ยังเป็นตัวแทนระหว่าง..ความห่วงหา

จำได้เค้าคนดีปลูกและมอบให้ฉันมา

ยังจำทุกถ้อยคำที่บอกว่า ..สัญญา..

ฉันจะรักษาอย่างดี

.............

ผลิดอก-ออกใบแล้ว..ต้นไม้

อยากให้เค้าคนดีได้มาเห็นกับตา..ตอนนี้

อยากรู้..หัวใจเค้าเป็นอย่างไรบ้าง คนดี

รักเรา.. จะออกดอกผลบ้างหรือยังนะเวลานี้ที่ไกลกัน

ยืนยัน....

จากริมระเบียง......

กับห้องที่ว่างเปล่า..เมื่อวันนั้น

วันนี้.. ยังคงเหมือนเมื่อวาน

มีฉัน..มีเก้าอี้(สี)ใหม่ ...

และหัวใจดวงเดิม...ที่ยังเป็นของเธอ 

คนเดียว.. .........