.
ปี๋แล้วมีตุ๊กข์มีเศร้า พอสิ้นปี๋เก่าเฮาขอลืมมัน

.

ปี๋ใหม่เมืองเฮาสำคัญ กึ๊ดดีม่วนงันสุขสันต์กันไป

.
ทำบุญปล่อยนกปล่อยปลา ต่างไปสู่วัดวาพากันฟังเตสน์ธรรม

.
ดื่มด่ำผลบุญอุ่นใจ๋ ร่วมงานบุญสุนทานอันดี

.
ประเพณีขนทรายทั่วไป ได้แอ่วม่วนใจ๋ได้ผลบุญนำ

.
ปี๋เก่าก็ล่วงไปแล้ว ปี๋ใหม่แก้วก็มาฮอดมาเติง

.
ประเพณีปีใหม่เมืองเฮา ทั้งหนุ่มเฒ่าเฮาล้วนร่ำเปิง

.
ต่างก็แห่ฟ้อนรำตามเจิง สำราญรื่นเริงร่วมกันเล่นน้ำ

.
ดำหัวคนเฒ่าคนแก่ คุณป้อคุณแม่เคยเลี้ยงเฮามา

.
ครูตี้อบรมวิชา ขอไปสูมาไหว้สาความดี

.
ฟังคำตี้เปิ้นปั๋นปอน หื้อเฮาอยู่ถาวร ยืนยาวร่มเย็น

.
เปรียบเป๋นผลบุญมั่งมี แอ่วกันไป รดน้ำกันไป

.
แห่กันไป ขนทรายม่วนดี ร่วมหมู่เฮานี้ ตลอดปี๋เฮาจ๋ำ

.
ปี๋เก่าก็ล่วงไปแล้ว ปี๋ใหม่แก้วก็มาฮอดมาเติง

.
ประเพณีปีใหม่เมืองเฮา ทั้งหนุ่มเฒ่าเฮาล้วนร่ำเปิง

.
ต่างก็แห่ฟ้อนรำตามเจิง สำราญรื่นเริงร่วมกันเล่น

(ขนมเทียนที่บ้านเรียก ขนมจ๊อก)ทำข้าวต้มมัดให้กินน่ากินทั้งนั้น

วันสังขารล่อง > วันนี้ที่บ้านก็ทำกับข้าวไปถวายทานที่วัดด้วย..

.อุทิศส่วนกุศลให้กับบรรพบุรุษ ที่ล่วงลับไปแม่เล่าแล้วคิดถึงตอนสมัย

เป็นเด็กๆ....สงกรานต์ อย่างวันนี้ .

น้ามักจะมาหลอก ว่าตัวสังขาร จะลอยอยู่บนฟ้า ผ่านหลังคาบ้านเราไป....

เราต้องตื่นเช้าๆ ...น้ายังบอกอีกว่า ถ้าตื่นมาตอนเช้าแล้วอยากเห็นตัวสังขารล่อง.

ต้องตื่นประมาณ ตี 5 ตื่นมาแล้วก็ต้องเอาไม้กวาดมากวาดเศษใบไม้

.

แล้วจุดไฟเผากองใบไม้.. ก็จะเห็นว่าสังขารหน่ะ ลอยมาแล้วถ้าเอาปืนยิงขึ้นฟ้า

.

หรือ จุดประทัดจะได้ปลาแห้ง หล่นมาจากฟ้า...เอามาย่างกิน.

 

กุ้งหนะอยากเห็นสังขารนี่เป็นยังไง...ตื่นแต่เช้า...ทำทุกอย่างตามที่บอก...

.

แต่ก็ไม่เห็นก็จะบอกว่า ตื่นสายไปหน่อย สังขารลอยผ่านหลังคาไปตั้งแต่ ตีสี่ครึ่ง

.

น้ายังได้ปลาแห้งมาเลย..แล้วแกก้โชว์ให้ดู(มารู้ทีหลังตอนโตมาอีกนิด ว่าแก

.

กุเรื่องหลอกเด็ก...อยากให้เด็กตื่นแต่เช้า มาช่วยกันทำความสะอาดบ้านหน่ะ)

.

คิดถึงวันเก่าๆจัง....

.

แล้ววันนี้อีกเหมือนกัน...สายๆหน่อย ต้องอาบน้ำ สระผม...คุณยายจะเตรียมน้ำ

. 

ขมิ้น ส้มป่อย เอาไว้ให้ เอาไว้ลูบชโลม ผม และหน้า...ต้องหันหัวไปตามทิศ

.

ที่เค้าบอกว่าดี...จากนั้นแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าที่ซื้อมาใหม่...เด็กๆ ตอนนั้นไม่มีอะไร

.

ให้ทำมากนัก นอกจากแต่งตัวเสร็จ ก็ออกไปวิ่งเล่น ไปเล่นสาดน้ำกับเพื่อนๆ

วันที่ 14 เค้าจะเรียกว่าวันเน่า..(จริงแล้วคือวันเนาว์) วันนี้ ห้ามทำตัวไม่ดี

.เพราะว่าถ้าเราซนมาก โดนตี แผลที่โดนตีก็จะเน่า ถ้าด่ากัน ปากก็จะเน่า...

.วันนี้เป็นวันที่ต้องระวังตัวมากๆตามประสาเด็ก..ผู้ใหญ่ว่าอะไรมา

.

เราก็ต้องเชื่อไว้ก่อน...วันนี้ที่บ้าน คุณยายจะเรียกลูกหลานๆที่โตแล้ว มาช่วยกัน

.

ทำขนม อาจจะเป็นขนมเทียน หรือข้าวต้มมัด...เพื่อจะเอาเป็นหนึ่งในของ

.

ที่นำไป  รดน้ำ ดำหัว ผู้ใหญ่..แล้วก็อีกนั่นแหล่ะ...บ่ายๆ

.

หลังจากไปเล่นสาดน้ำเสร็จก็จะโซเซ กลับบ้านพร้อมความหิว

.

ก้อได้ขนมร้อนๆของคุณยายทำให้อิ่มได้

วันที่ 15 วันพญาวัน> เป็นวันสำคัญอีกวัน...เราต้องไปวัดกันแต่เช้า

ไปขนทรายเข้าวัด แล้วก็เอาตุง (ธง ที่ทำจากกระดาษ ตัดฉลุ สวยหลายสี)

.

เอาไปปักไว้บนกองทราย...เด็กๆจะอิดออด เพราะขี้เกียจนั่งฟังพระเทศน์...

.

แต่โตขึ้นมาก็ชอบ.. เสร็จจากพิธีกรรมตอนเช้า ก็กลับบ้าน มาทานข้าวเช้า

.

พร้อมกันในครอบครัว วันนี้หล่ะ เราจะยกขบวนกันทั้งครอบครัวไปรดน้ำ ดำหัว

.

ผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือ เริ่มต้นจากที่บ้านเรา คือคุณตาคุณยาย คุณปู่คุณย่า...

.

แล้วก็ทยอยไปตามบ้านเริ่มจากใกล้ๆ..เวลาเราไปบ้านไหน ผู้ใหญ่

.

เค้าจะเอาขนมมาเลี้ยงเป็นการต้อนรับ ส่วนใหญ่ก็ไม่ค่อยทานหรอกนะ

.

ก็มันเหมือนกับที่เรามีที่บ้านเรานั่นแหล่ะ....ส่วนมาก ผู้ใหญ่จะผูกข้อมือ

.

ให้ด้วยสายสิญจ์แล้วก็อวยพรให้เป็นภาษาบาลี ปนกับภาษาเหนือ

.

แบบที่เป็นทำนองที่เป็นเอกลักษณ์...

วันที่ 16 วันปากปี> วันนี้เป็นวันเริ่มต้นปีใหม่ ต้องทำแกงขนุนกิน..

ถือว่าจะมีเงินทอง มีความเจริญ หนุนนำไปในทางที่ดี...

.
คิดถึงบรรยากาศบ้านเราจัง. เวลาผ่านไป อะไรๆก็เปลี่ยนไป...

.คุณยาย คุณตา คุณปู่  ท่านทั้งหลายก็ล่วงลับไปแล้ว.ได้แต่คิดถึงวันเก่าๆ

.

แต่บรรยากาศปี๋ใหม่เมืองก็ยังเหมือนเดิมนะ ข้างๆบ้าน

.

ก็จะเปิดเพลงปีใหม่ คำเมือง..ซึ่งฟังได้ไม่เคยเบื่อ

.

เพลงพวกนี้จะเปิดกันปีละครั้งเท่านั้น ตั้งแต่เด็กจนโต ก็ได้ยินเพลงนี้มาตลอด...

.

ถือว่าเป็นเพลง อมตะ เลยก็ว่าได้....ยิ่งเช้าวันแรกๆ จะได้ยินเสียงระแวกบ้าน

. 

เค้าทำกับข้าวกัน..สับหมูบ้าง โขลกพริกแกงบ้างช่างเป็นบรรยากาศที่เรียกได้ว่า

.

บรรยากาศของความสุข อย่างแท้จริง....

เอาหล่ะ...อดทนอีกหน่อย

 

เดี๋ยวอีก สาม  สี่วันก็ได้กลับบ้านไปเที่ยวสงกรานต์กันแล้วล่ะ

.

ของฝาก..ของกิ๋นคนเมือง

.

แกงฮังเล

.

.

ไส้อั่วจิ้นหมู

.

..