เนิ่นนานที่ชั้นยิ่งแปลกใจเหตุใด

เจ้าหญิงต้องรอเจ้าชาย

แล้ววันหนึ่งตัวชั้นได้มีโอกาส

ได้เดินเข้าไปข้างในปราสาท

ที่มีเจ้าหญิงถูกขังอยู่บนหอคอย

ด้วยเวทมนต์ที่เหมือนไม่มีเหตุผล

ของใครซักคนและต้องทุกข์ทน จนกว่าที่จะมีใคร

ใครซักคน..ต้องทนอีกนานแค่ไหน

ต้องทนอีกนานเท่าไหร่ แล้ววันหนึ่งก้อมีเจ้าชาย

ที่ไม่เกรงกลัวกับอัตราย กวัดแกว่งดาบคู่กาย

หมายจะทำลายคำสาบ ทันไดที่เจ้าหญิงได้ยินดังนั้น

ก้อวิ่งออกไป ที่ระเบียง หวังเพียงที่จะได้พบ..

เจ้าชายที่รอมาแสนนาน การรอคอยคงจบวันนี้

พอทีกับความทรมาน ..

เจ้าหญิงรอคอยเจ้าชายอยู่บนนี้ รอคอยเจ้าชายมาเนิ่นนานเต็มที

วันนี้จะเป็นวัน..สุดท้ายวันที่เวทมนต์หมดความหมาย

วันที่จะไปจากหอคอยนี้ได้ ขึ้นอยู่กับเจ้าชาย..

เจ้าชายรูปงามไม่กลัวปีศาจร้าย มีทั้งกายและใจที่เข้มแข็ง

ปีศาจร้ายกำลังเริ่มอ่อนแรง ถูกแทงเข้าตรงกลางหัวใจ

เจ้าหยิงตะโกนเธอรออยุ่บนนี้ เจ้าชายแหงนมองขึ้นมาในทันใด

ปีศาจร้ายยังไม่ทันจะเป็นใจ ลอบทำร้ายเจ้าชายในทันใด

และเรื่องราวมันเริ่มจะเลวร้ายและ

รอยยิ้มที่มีเริ่มจางหายเลือดไหลซึมออกจากกาย

เจ้าชายทรุดลงตรงพื้นดิน เจ้าหญิงนิ่งไปในทันใด

เจ้าหญิงจะทำยังไงต่อจากนี้

เจ้าหญิงจะทำยังไงต่อไปดี เมื่อไม่มีเจ้าชาย...

เจ้าหญิงจะไม่รอคอยเจ้าชายแล้ว

จะไม่รอคอยอยู่บนนี้ และข้ามกำแพงเพื่อจะไปหา

เจ้าหญิงกำลังจะไปหากำลังบุกเดินผ่านข้ามนภา ไปหาเจ้าชาย

และเรืองนี้ก้อเดินมาจนบทสุดท้าย

ไม่เหลือเจ้าหญิงเจ้าชายแล้ว ไม่เหลืออะไร

นอกจากตัวชั้นที่ยินมองดูอยู่บนนี้

อยู่บนหอคอยที่ไม่มีทางออก ไม่มีทางออก

เอาแคบหมูน้ำพริกอ่องมาฝากค่ะ

เผื่อเจ้าหญิงทานแล้วจะมีแรงก้าวเดินต่อไปข้างหน้า

อิ่มอร่อยกันแล้วอย่าลืมช่วยชับน้ำตาน้องบ้านพรุชิงกันนะค่ะ

ติดตามรายละเอียดตามลิงค์ต่าง ๆ ตามข้างล่างนี้เลยค่ะ

http://www.oknation.net/blog/winsstars/2008/04/16/entry-1

http://www.oknation.net/blog/juney/2008/04/17/entry-1

http://www.oknation.net/blog/jj/2008/04/17/entry-1

http://www.oknation.net/blog/seaugpor/2008/04/17/entry-1

http://www.oknation.net/blog/paedophiel/2008/04/18/entry-1

http://www.oknation.net/blog/Memyself/2008/04/17/entry-1