ท่ามกลางความวุ่นวายสับสนของสังคม....

นั่งลงหน้าจอคอมพิวเตอร์เงียบ-เงียบ

เฝ้าถามตัวเองว่า  " ชี วิ ต นี้ เ ร า ต้ อ ง ก า ร อ ะ ไ ร กั น แ น่ "

นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ยึดติดกับคำถาม-คำถามนี้

เมื่อไม่มีคำตอบ.......เลยหยุดที่จะแสวงหาคำตอบ

เพื่อรอว่าบางครั้งสิ่งที่กำลังค้นหาอาจวิ่งมาชนกับสามัญสำนึกก็ได้

เลือกที่จะนั่งอยู่หน้าจอสี่เหลี่ยมนี้ต่อไป.....

นั่งเขียนสิ่งที่ตกผลึกออกมาจากห้วงความคิด

ท่องไปในโลกไซเบอร์เพื่อค้นหาสิ่งจรรโลงใจ....

แล้วในที่สุด ก็จริงดังว่า....

สิ่งที่ค้นหาลอยมาในอากาศธาตุ....

ในรูปของถ้อยคำที่ให้คำตอบได้ดียิ่ง

ใช่สินะ-ใช่ การปลดปล่อยตัวเองออกจากกรอบความคิดให้ อิ ส ร ะ กั บ หั ว ใ จ

ที่จะท่องไปในโลกกว้างอย่างเสรี นั่นล่ะ

เราจึงจะสามารถค้นหาคำตอบแห่งชิวิตที่แท้จริงได้

ในที่สุดแล้วความจริงที่เราต้องยอมรับคือ .......

เราต่างแสวงหาที่ยืน ที่มั่นคงให้กับตัวเอง

เพื่อที่.........ในที่สุด เรา...จะถูกลืม

วันนี้...................

เลือกที่จะพาตัวเองสู่โลกกว้างเพื่อค้นหาความหมายแห่งชีวิต

ไ ร้ ก ร อ บ ไ ร้ ก า ร ยึ ด ติ ด ใ ด ใ ด

เพราะรู้แล้วว่าไม่ช้าก็เร็วสิ่งที่เป็น ตั ว เ ร า...ก็ จ ะ ถู ก ลื ม

สิ่ ง ที่ คุ ณ เ ห็ น กั บ สิ่ ง ที่ ฉั น เ ป็ น อาจจะไม่ใช่อย่างที่คุณเข้าใจ

เ ฝ้ า ถ า ม ตัวเองว่า  " ชี วิ ต นี้ เ ร า ต้ อ ง ก า ร อ ะ ไ ร กั น แ น่ "

นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ยึดติดกับคำถาม-คำถามนี้

http://www.oknation.net/blog/OkNationAssociation/2008/04/21/entry-2