นั่งมองสายฝนพรำในยามเย็น..

ตั้งคำถามขึ้นมาเล่น - เล่น

ว่า ส า ย รุ้ ง ที่ฉันเห็นเธอจะเห็นมันไหม..?

ถ้าหาก ฉั น คิ ด ถึ ง เ ธ อ..... แ ล้ ว ใ น หั ว ใ จ ไ ห ว เ พ้ อ เ ธ อ คิ ด ถึ ง ใ ค ร..

ถ้า...พ ร ะ อ า ทิ ต ย์ ต ก ดิ น ต อ น ส า ย .....แล้วเธอจะเปลี่ยนใจไหม...คนดี

หันมองสายฝนนอกหน้าต่าง  ..

ปล่อยความรู้สึกที่เปล่าว่างให้เคลื่อนไหว

ถ า ม ตั ว เ อ ง เ บ า - เบา  ..

" ว่ า ฟ้ า ดู เ ศ ร้ า เ พ ร า ะ เ ห ตุ ใ ด.."

หรือท้องฟ้าแอบคิดถึงใคร..เมื่อตะวันที่เคยใกล้กลับไกลตา

กำลังเหงาอยู่ใช่ไหม ..

ได้โปรดอย่าร้องไห้เลยฟ้าจ๋า

เพราะจะทำให้ฉันยิ่งเพ้อ..คิดถึงเธอที่เคยสบตา

หากพรุ่งนี้เธอไม่กลับมา..แล้วฉันจะเหว่ว้าสักเท่าใด

โปรดอย่าทำให้หลงใหลในสายฝน ..

เพราะ...ฉันกำลังคิดถึง ใ ค ร บ า ง ค น  อย่างอ่อนไหว

มองสายฝนที่สร่างซา..แต่ความโหยหาอยู่เต็มใจ

เมื่อความรู้สึกมันขาดหายไปและคงไม่ใช่ใครคือ...เ ธ อ ค น เ ดี ย ว

เ ธ อ ข อ ง ฉั น .....

เธอกำลังมองท้องฟ้าอยู่เช่นเดียวกับฉันหรือเปล่า

คืนนี้ช่างเงียบเหงา...แ ม้ แ ต่ พ ร ะ จั น ท ร์ ยั ง ห ม่ น แ ส ง

ดาราเคยระยิบระยับตากลับไหวพร่า..โรยแรง

สายลมหนาวพัดพรูแกล้ง...ราวจะเสียดแทงหัวใจ