มีเรื่องเล่าจากโต๊ะอาหาร

มีคนบนดอยเผ่าไหนไม่พาดพิงดีกว่าเนาะ...ถาม คนพื้นราบว่า

คนบนดอย : ค น เ มื อ ง นี่ ง่ า ว เ น า ะ...

กิ๋นข้าวแล้วยังกิ๋นน้ำได้อยู่....เฮากิ๋นข้าวแล้วกิ๋นน้ำตึงบ่ะได้

คนพื้นราบ:   ( ง่า ง่า พูดไม่ออกเยยยย)

นึกในใจทานข้าวแล้วไม่ดื่มน้ำก้อติดคอจิ เหอะ เหอะ ใครโง่กันแน่



อีกเรื่องเกี่ยวกับฟุตบอลนะคะ

คนบนดอย said: ค น เ มื อ ง นี่ ง่ า ว เ น า ะ * บอลแก่นเดวลู่กั๋นอยู่ฮั่น....

สู้เฮาบ่ะได้ซื้อบอลแจกลูกคนแก่นเลย...บ่ะต้องลู่กั๋น

คนพื้นราบ :  ( เกิดอาการเว่อ...พูด..ม่ะ..ออก ก๊าบบบ)

(คำแปล : * ลูกบอลหนึ่งลูกก็แย่งกันนั่นล่ะ

สู้เราไม่ได้ซื้อลูกบอลแจกคนละลูกไม่ต้องแย่งกัน )

เพิ่มเติมเรื่องกันอีกสักเรื่อง(เพิ่งนึกออกค่ะ...) 

คนบนดอยเป็นเพื่อนกันสองคนสมมุติว่าชื่อ 

  มะขิ่น กับ มะข่า แร่ะกันนะ

ชวนกันมาเที่ยวกรุงเทพฯ  แต่ติดปัญหาตรงที่พูดภาษากลางไม่ชัด

กลัวตำรวจจะจับ  เพราะคิดว่าเป็นต่างด้าวหลบหนีเข้าเมือง ก็เลยฝึกท่อง

มาซะดิบดี....พอมั่นใจแล้ว   สองสหายก็พากันขึ้นรถทัวร์ ปลายทางคือ ....

กรุงเทพฯ แต่พอรถแล่นมาถึงจุดตรวจ   ตำรวจก็เรียก  

มะขิ่น ลงรถมาซักถาม (ที่ มะข่า ไม่โดนสงสัยคาดว่า

หน้าตาจะอินเทรนด์...กลมกลืนกับฝูงชน)

ตำรวจ : จะไปไหนเหรอ

มะขิ่น: ไปกุงเต๊บ (อารามตกใจลืมที่ท่องไว้จนหมด)

ตำรวจ : ไปกุงเต๊บ เหรอ...มา ๆ ๆ...มาทางนี้เลย.....

มะข่า: ว้ายวาย(โบกมือให้เพื่อนจากบนรถจริงๆ ตั้งใจจะพูดว่า บ๊ายบาย )

ตำรวจ : มาๆๆลงมาว้ายวายใกล้ๆเลย

5 5 5  ความเป็นจริงคงไม่มี เป็นเรื่องเล่าเวลาหน้าหนาว

แล้วล้อมวงนั่งผิงไฟกัน...ฟังแล้วก็ฮากันไป....

ขอให้มีความสุขกับวันหยุดนะคะ....

เ ผื่ อ ใ ค ร ม า อ่ า น แ ล้ ว ไ ม่ มี ค ว า ม รู้ สึ ก.....ต้องใช้วิธีนี้.......