๑

เมื่อวาน......เป็นวันที่รู้สึกเมื่อยล้าที่สุดในชีวิตก็ว่าได้  

ความล้านั้นคงเป็นผลมาจาก การตรากตรำ ทำงานติดต่อกันมาหลายวัน  

อยากปิดเปลือกตาหลับให้สนิท ....เพื่อพักความนึกคิด

อยากนอนแผ่หลา....เพื่อให้พื้นไม้ของห้องดูดซับ

เอาความเหน็ดเหนื่อยทั้งหมดของฉันไป    

แต่ก็ทำได้ไม่นาน เพราะ งานหลาย อย่างยังมีมาให้สะสาง

จำได้ว่า.... ตอนเป็นเด็ก พ่อนอนและให้ฉันขึ้นเหยียบและไต่ไปบนแผ่นหลังเสมอ  

พ่อบอกว่า วิธีการแบบนี้จะช่วยให้เส้นเอ็นตามเนื้อตัวผ่อนคลายหายปวด

พ่อกรำงานสารพัดตลอดวัน  เมื่อถึงเวลาเย็น  พ่อจึงดูเหน็ดเหนื่อยมาก  

พ่อนอนแผ่หลากับพื้นเรือนที่เป็นไม้ขัดมันจนเป็นเงาวาววับ  

ฉันได้ทำหน้าที่ไต่ไปบนหลังพ่อ   ไต่จากแนวไหล่ไล่ลงมาจนถึงต้นขา  

วนไปและวนมา   จนพ่อบอกพอ  จึงหยุด  ฉันเห็นพ่อหลับแล้วก็สงสาร