ปกติเป็นคนที่ไม่ชอบดูละครเท่าไหร่  แต่มีแม่บ้านและน้องที่ออฟฟิต

เปิดฉากคุยกันถึงละคร เรื่องสวรรค์เบี่ยงที่เพิ่งจบไป  และอีกเรื่องหนึ่ง

คือเรื่อง  นางทาส  ซึ่งกำลังมาแรงในขณะนี้ สิ่งที่ได้ยินมาและสะดุด

ตรงชื่อ  " อี แ อ บ " กลับบ้านมาลองเปิดดูละครเรื่องนี้....

สิ่งที่รู้สึกประทับใจและทำให้อยากเขียนถึงละครเรื่องนี้

คือ  ความผูกพันและจงรักภักดีของ “ อี แ อ บ ” บ่าวของคุณสาลี่

“ อี แ อ บ ” ผู้มีคุณสมบัติ ของคำว่า บ่างช่างยุ  นายว่าขี้ข้าพลอย

ประจบสอพลอและสารพัดความไม่ดีของบ่าวอยู่เต็มเปี่ยม  เท่าที่ดูมา

แทบจะไม่เห็นเลยว่า...คุณสาลี่  ทำดีกับ “ อี แ อ บ ” ตรงไหน

แต่ “ อี แ อ บ ” ก็ยังคงซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อเจ้านายตัวเอง

ฉันมองไม่เห็นเหตุผลอันใดเลย ที่ “ อี แ อ บ ” จะต้องซื่อสัตย์ต่อคุณสาลี่

ถึงเพียงนี้เหตุผลเดียวที่พอจะมีคือ “ อี แ อ บ ” เป็นบ่าวและ “ คุ ณ ส า ลี่ ”

เป็นนาย  หลาย ๆฉากที่แสดงถึงความเป็นห่วงเป็นใยคอยดูแลและปกป้อง

ผู้เป็นนาย ทั้ง ทั้งที่ตามความน่าจะเป็น..ของบ่าวประเภทประจบสอพลอทั่ว ๆไป

น่าจะพยายามเอาตัวรอดในยามที่ เ จ้ า น า ย ต ก ต่ำ  ห ม ด อำ น า จ ว า ส น า

(เกี่ยวกับการเมืองสักหน่อยน่าจะดีนะ)

แต่ “ อี แ อ บ ” ไม่....    

แม้สุดท้ายคุณสาลี่จะต้องชดใช้กรรมที่ตัวเองก่ออย่างสาสม

ที่แม้แต่...สามีสุดที่รักอย่างท่านเจ้าคุณก็ยัง  " มิ ไ ด้ นำ พ า "

(ไปอ่านมาจากบ้านพี่โน 007 เมื่อวันวาน)

เป็นปกติของละครทั่วไปที่สอนให้ท่านผู้ชมรู้ว่า “ ทำดีได้ดี  ทำชั่วได้ชั่ว ”

ก็เห็นจะมีแต่ “ อี แ อ บ ” บ่าวผู้จงรักภักดีนี่แหละ ที่คอยดูแล เป็นห่วงเป็นใย

ไม่คิดที่จะทอดทิ้ง ยอมตกระกำลำบากเคียงข้างผู้เป็นนายจนเฮือกสุดท้าย..  

คำโบราณที่ว่า “คบคนพาล พาลพาไปหาผิด คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล”

ยังคงเป็นจริงและใช้ได้ทุกยุคทุกสมัยแต่คำคมสมัยใหม่ที่ฉันฟังแล้วอดที่จะยอมรับ

และเห็นจริงด้วย นั่นคือ“ คบคนพาลถ้าจริงใจ ก็ไม่ผิด คบบัณฑิตไม่จริงใจก็ไร้ผล”

จึ ง เ อ วั ง..ด้ ว ย ป ร ะ ก า ร ฉ ะ นี้ ล่ ะ เ จ๊ า..