“ ฟ้ า ลุ่ ม อิ ร ะ ว ดี ”  รั ง สี ดั บ

วู บ วั บ ไ ห ว ผ ว า เ ว ห า ห า ว

” ฟ้ า ลุ่ ม อิ ร ะ ว ดี ” ไ ม่ มี ด า ว

คื น เ ห น็ บ ห น า ว ห นั ก ห น่ ว ง ร้ า ว ท  ร ว ง ใ น

ฉันรู้สึกเศร้า ที่จู่ๆ ก็มีน้ำโหมซัดพัดพาสวน บ้าน ฉันจมลงไปใต้น้ำ

พวกฉันไม่มี เรี่ยวแรงที่จะต้านทานหรือหลบหนี

จึงได้แต่..ยอมรับ .......

การลงโทษที่ไร้ปราณีจากธรรมชาติเท่านั้น

เจ้าวาฬว่ายมาตามคลื่นลม  พร้อมส่งสายตาสงสัยและ

คอยถามอยู่  ครั้งแล้วครั้งเล่าว่า........ทำไม................?

มนุษย์ที่ทำได้ทุกอย่างกลับยอมพ่ายแพ้ง่ายดายเช่นนี้...?

เจ้าวาฬไม่มีบ้าน  รถยนต์  ของที่ระลึก เฟอร์นิเจอร์   เงินออม   หุ้น..

คุณเต่าทะเลก็ด้วย   พี่จระเข้ก็เช่นกัน....

หลังพายุ  ฝน  พัดผ่านไป  พวกเขาก็ได้แต่ส่ายหางแล้ว...

ก็ดำน้ำลงไปอย่างสบายใจ.....

แต่ฉันมีของรัก ของหวง  อยู่ตั้งหลาย ๆ อย่าง

ทำไมฉันทิ้งมันไม่ลงสักชิ้น................?