.

.

.

วันนี้หนูกลับเร็วค่ะแม่ .. ไม่ต้องเป็นห่วง .. หลังจากตระเวนทั่วกรุงเทพฯ
เพื่อถ่ายรูป ทำงานน่ะค่ะ มีเหตุการณ์หลายอย่างที่เกิดขึ้น

รถเกือบชนกันกลางถนนสุขุมวิท
เหตุเพราะรถกะบะ คันหนึ่ง อยู่เลนซ้ายสุด แล้ว เขาคงนึกขึ้นมาได้ว่า
เขาควรเลี้ยวขวา จึงเปิดไฟเลี้ยวขวา แล้ว เลี้ยวในทันที
แท๊กซี่ที่ตามหลังมาด้วยความเร็ว  เพราะเป็นจังหวะไฟเขียว
จึงเบรคเสียงสนั่น เกือบชน ...

แล้วรถกะบะ คันต้นเหตุ ก็แค่เลี้ยวขวาไม่ได้  ดังใจคิด
เขาจึง ขับรถ ตรงไป ... ก็เท่านั้น

เขาอาจไม่ได้รับรู้ .. ในผลแห่งการตัดสินใจชั่วครู่ .. ของเขา
เพราะ .. เขาขับรถจากไปแล้ว

ส่วนแท๊กซี่คันนั้นผู้โดยสารเป็นหญิงต่างชาติอายุน่าจะสัก ห้าสิบปีได้ค่ะแม่
เธอไม่ทันตั้งตัว จึงตกจากเบาะที่นั่ง ... หนูก็งง เหมือนกัน
ผู้หญิงตัวอ้วน ๆ .. กลิ้งหลุนๆ ด้านหลังรถแท๊กซี่ ได้ยังงัย

สงสัย โตโยต้า อัลติส  จะกว้างขวางนั่งสบาย .. มั้งคะ .. อิ อิ อิ

เธอคงเจ็บนะคะแม่ป่านนี้ ไม่รู้ปวดเมื่อยมากขนาดไหน .. และคงตกใจมากด้วย

ตากล้องสมองไว อย่างหนู จับภาพไม่ทันค่ะแม่ เพราะมัวแต่ตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ทั้งๆ ที่กล้องอยู่ในมือแท้ๆ ..

ไม่เช่นนั้นภาพที่ได้ .. คงจะแสดงให้เห็นว่า

การที่ใครคนหนึ่ง ตัดสินใจ ทำอะไร แบบปุ๊บปั๊บ ฉับพลัน
การตัดสินใจของเขา ... จะก่อให้เกิดผลร้ายแก่ใคร

ในชีวิตของเขา  คงขับรถทุกวัน .. จนมีความชำนาญในการบังคับรถ
ให้เลี้ยวซ้าย  เลี้ยวขวา  เดินหน้า  ถอยหลัง ได้ดั่งใจคิดจนมั่นใจในฝีมือตนเอง
และการขับรถของเขา อาจไม่เคยก่อให้เกิดเหตุการณ์ร้ายแรง
หรืออาจเคยเกิด .. จนเขาชินเสียแล้ว .. ก็เป็นได้

แต่การตัดสินใจที่อาจเกิดจากความไม่ตั้งใจนั้น
ได้ส่งผลให้ใครบางคน  เจ็บ  ปวด และเป็นทุกข์
โดยที่เขาเอง .. ไม่ได้รับรู้เลย

หญิงต่างชาติคนนั้น   อาจจะไม่เป็นอะไรเลยก็ได้ค่ะแม่
แต่อีกแง่หนึ่ง .. เธออาจได้รับบาดเจ็บ ทางร่างกาย
หรือ เธออาจ .. ตกใจมาก มากเกินกว่าที่หนุ่มๆ สาวๆ จะคาดคิดได้

ไม่มีใครรู้ .. ว่าตอนนี้เธอ เป็นอย่างไรบ้าง
คนขับแท๊กซี่ ที่ร่วมชะตากรรม .. เขาก็คงไม่รู้
คนขับรถกะบะ ก็คงไม่รู้ ..
ผู้เห็นเหตุการณ์ .. ก็คงไม่มีใครรู้ ...

หนูก็ไม่รู้ค่ะ แม่ ..

คงมีแต่ เธอเท่านั้น ที่รู้ว่าตอนนี้ตัวเธอเป็นอย่างไรบ้าง

เฮ่อ ... แค่เหตุการณ์ ไม่กี่วินาทีหนูยังเอามาวิเคราะห์ เป็นวรรคเป็นเวรได้ขนาดนี้
เคยมีคนบอกว่า หนูช่างคิด .. คอยวิเคราะห์ว่า ใคร เป็น ยังไง

สงสัยจะจริงค่ะแม่ เธออาจจะไม่เป็นอะไรเลยก็ได้

หลังจากเหตุการณ์จบลง ไทยมุงสลาย หนูก็ทำงานต่อ
แช๊ะ ... แช๊ะ ...

กว่าจะเสร็จก็เย็น ..

เหนื่อยค่ะ ... หนูหลับไปตั้งแต่หัวค่ำ
แต่เจ้าเพื่อนตัวดีน่ะสิคะแม่ โทรมาตะกี้น่ะค่ะ หนูลืมปิดเสียงโทรศัพท์
เพื่อนบอกว่าไม่คิดว่าหนูจะหลับแล้ว .. เห็นเพิ่ง 5 ทุ่มเอง

พอวางหูไป  หนูก็เลยตาสว่าง  นอนไม่หลับ และนึกถึงเหตุการณ์ในวันนี้

ปกติหนูเป็นคนนอนดึก   แม่ก็ทราบนี่คะ ...
แต่พักนี้ .. อาจจะเป็นเพราะความสับสนในจิตใจมั้งคะ
ทำให้หนูต้องบังคับตัวเองให้นอนเร็วขึ้น ... เพื่อจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน

นั่นแน่ !!!!!...

หนูรู้น้าาาา...
แม่คงอยากถามว่า .. หนูสับสนเรื่องอะไร.... ใช่ม้าาาา ...

.

.

.