เป็นวันพุธวันแรกที่ได้นอนตื่นสายและไม่ต้องไปทำงาน...อีกต่อไป ^^
เมื่อวานเป็นวันที่ไปทำงานวันสุดท้าย...แอบเศร้าหน่อยๆ...
จริงๆแล้วก็เศร้ากับการจากลาทุกครั้ง (เค้าว่าเกิดราศีนี้จะผูกพันกับคนง่าย...แต่ก็ลืมง่ายเหมือนกัน 555)
...
แต่คนเราพบก็เพื่อลาจาก งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา ถ้าชะตาต้องกัน  ยังไงซะไม่ช้าก็ต้องกลับมาเจอกัน... หุๆๆ
...
เหตุที่ออกก็สืบเนื่องมาจาก 7 เดือนที่แล้ว (นานจัดเลย) ขโมยขึ้นบ้าน T_T  ข้อสรุปสุดท้ายที่คุณสามีให้ก็คือ ให้ออกจากงานซะ แล้วไปอยู่ด้วยกันที่เมืองกาญจน์  เพราะสวัสดิภาพอาจจะไม่คุ้มกับเงินเดือนที่ได้   แอบเสียดายนิดนึง...แต่ก็คงถึงเวลาที่ต้องกลับไป (หลังจากทำตัวเสมือนโสดมาร่วม 3 ปี 555)
..
เวลาของคนเรามันสั้นนัก...เทียบกับการได้อยู่ดูแลคนที่เรารัก...บางทีเงินก็ไม่มีความสำคัญอีกต่อไป
..
เป็นจุดที่เราสองคนเห็นตรงกัน
...
..
นับจากวันนี้ชีวิตคงต้องเปลี่ยนไปอีกครั้ง
แต่เชื่อว่าบนทางเดินที่ยาวไกลข้างหน้านั้น...แม้จะกันดารแค่ไหน...
ยังไงเราก็ยังมีกันและกันเสมอ…

เพลง : มีเพียงเรา
ศิลปิน: โจ้ <อัมรินทร์ เหลิองบริบูรณ์> วง Pause

เพราะว่าฉันและเธอ
อยากจะบินไปยังฟ้าไกล
อยากไปถึง     เส้นขอบฟ้า
ฟ้าที่แสนกว้างใหญ่
อาจจะไกลสักกี่ล้านไมล์
แต่เรานั้นไม่หวั่นไหว

จะบินไปด้วยกัน แม้หนทางยาวไกล
จะมีกันและกัน  แม้จะนานเพียงใด

มี...  มีเพียงสองเรา
ท่ามกลางแสงของดวงดาว
สายลมเหน็บหนาวขอบฟ้ายังดูห่างไกล

มี.... มีเพียงสองเรา
และแสงดาวที่คอยนำทาง
แม้ ( แสง )  ดาวหมดฟ้า
ยังมีรักของเรานำทาง

เพราะว่าฉันและเธอ
ต่างก็มองไปยังที่เดียว.....
คือขอบฟ้าที่สดใส
แม้จะแสนลำบากอาจจะนานแสนนาน.......
กว่าจะถึงซึ่งขอบฟ้า

...
ขอบคุณเพลงจาก http://www.ijigg.com
ขออนุญาตนำมาใช้ประกอบบล็อก...อย่าลืมอุดหนุนศิลปินนะ