พิมพ์หน้านี้
|
...คิดถึงเหลือเกิน...
. . รู้แล้ว ว่าไม่ได้คืนมาเพื่อหวนย้อน เพียงแค่ยังเพ้อละเมอหาความอาทร และถ้อยเอ่ยอ้อน - กับอ่อนหวานในแววตา . . คนคอย ก็ก่นคอยในรอยวารของเหว่ว้า แม้สิ้นหวังยังแอบหวังเสมอมา ที่เหลือ...อย่ารู้เลยว่าทรมานรานเท่าใด . . รู้ว่าเพียงฝัน เรื่องจะหมุนวันแสนหวานคืนมาใหม่ หากแม้-ขอได้- จะขอวอนให้ย้อนคืนวันของหัวใจ ขอดอกไม้ ให้คลี่แย้มไสวกลางดวงตา . . คิดถึง แค่คำ-คำหนึ่งที่รำพึงซ้ำ-ซ้ำในหวนหา หากเพราะไม่รู้..จะใช้คำใดได้ดีไปกว่า จึงยังก่นท่วมในอาลัยเสมอมา ...และเอ่ยอีกครั้งว่า คิดถึงเหลือเกิน... . . .
. . . . . .
|
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||