- ๑ - วันก่อน ได้ยินเสียงเฮีย เพื่อนบ้าน ว่า “อาบน้ำให้มันบ้าง คันนี้ทำเงินให้เป็นล้านแล้ว” เฮียคุยกับแม่ของดิฉัน ระหว่างคุยเฮียก็ล้างรถมอไซด์ไปด้วย อืม . . . จริง ดิฉันคิดในใจ จริงแรกคือ ปีนี้เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเฮียล้างเจ้าคันที่พูดถึง และจริงที่สองคือ มอไซด์คันนี้น่าจะทำเงินให้เฮียเธอเป็นล้านแล้ว . . . กิจการของเพื่อนบ้านท่านนี้เป็นหนึ่งใน Hidden Economy ของเมืองเล็กๆ แห่งนี้ ดิฉันเคยประมาณการส่วนแบ่งการตลาดของกิจการของเฮีย น่าจะอยู่ลำดับต้นๆ ของธุรกิจนี้ การใช้มอไซด์เพื่อส่งมอบสินค้าแก่ลูกค้า ภายใต้การจราจรที่คับคั่งของที่แห่งนี้ มันรวดเร็วและปลอดภัยสำหรับเธอ ได้ฟังเฮียพูดแล้ว ดิฉันก็เหลือบไปมอง รถของฉัน และรถกระป๋องสีแดงของป๊า . . .

- ๒ - เฮียเพื่อนบ้านท่านนี้ เธอจะชอบแต่งรถมาก ดูจาก ยาริสสีฟ้า ขนาดว่าเป็นรุ่น Top แล้ว แต่ก็มี Accessories เพิ่มขึ้นอยู่บ่อยจนแววไปทั้งคัน เฮียไม่ล้างเอง ต้องเข้าคาร์แคร์ เรียกว่าได้บำรุงบำเรอกันเต็มอิ่ม หากถามว่า เฮียเธอใช้งานบ้างไม๊ ที่ดิฉันเห็นก็น้อยมาก สัปดาห์ละครั้ง วันอาทิตย์ แต่บางสัปดาห์ก็ไม่ เปรียบเทียบการดูแลที่ให้กับยาริส และมอไซด์ที่เฮียบอกว่าทำเงินได้เยอะ ช่างต่างกันราวฟ้ากับใต้ดิน . . . ดูเฮียแล้วก็ย้อนดูตัวเอง ดิฉันล้างรถเอง ได้ดูแลเอง สัปดาห์ละครั้ง . . . ก็ถือว่าบ่อย และถ้ามีแรงเหลือมากหน่อยก็ล้างอีกคันของป๊า ส่วนไอกระป๋องแดงไม่ค่อยได้อาบน้ำ เหมือนมอไซด์ของเฮียนั่นแหละ อาจมีบ้างที่น้ำยาเหลือ แล้วเสียดายก็เอาไปถูๆ กระโปรงหน้า และข้างกระบะสองข้าง แล้วฉีดน้ำตามให้สะอาดอีกนิดหน่อย ถือว่าเสร็จ แต่หากว่ากันตามจริงแล้วไอกระป๋องแดงมันทำตังค์ให้ป๊าได้ตั้งเยอะนา อย่างน้อยก็มากกว่าที่ดิฉันสามารถทำได้ แต่การดูแลที่มันได้รับช่างต่างกับรถของป๊า หรือ รถดิฉัน เหมือนฟ้ากับเหว

- ๓ - ถ้าวัดมูลค่ากันในทางเศรษฐกิจแล้ว มอไซด์ของบ้านเฮียและไอกระป๋องแดงของบ้านดิฉัน มีความสามารถในการสร้างรายได้ที่สูง สมควรที่จะได้รับการดูแลเป็นอย่างดีให้สมศักดิ์ศรีในความสามารถที่มี จริงรึ? ? ? . . . ถ้าแนวคิดนี้ถูก รถที่รักของดิฉัน อาจจะต้องกระเด็นไปนอนนอกบ้าน แล้วให้ไอกระป๋องแดง เข้ามานอนในบ้านแทน ก็เจ้ารถที่รัก มันมีความสามารถในการสร้างรายได้น้อยกว่าไอกระป๋องแดงมาก . . . ส่วนรถของป๊า โฮ้! ! ! ไม่เหมาะ ป๊ารักคันนั้นมาก เก็บไว้ที่เดิมดีแล้ว . . . หรืออาจต้องเป็นตัวดิฉันเองที่ต้องออกไปนอนนอกบ้านแทน แล้วให้ไอกระป๋องแดงขึ้นมานอนเตียงแทน เพราะมันหาตังค์ได้มากกว่า . . . คิดแบบนี้ถูกต้องแล้วหรือไร? ? ?

- ๔ - มานั่งตั้งสติ หลังจากงงๆ กับตัวเองอยู่พักใหญ่ . . . คิดได้ว่า รถยนต์ หรือมอไซด์ ล้วนเป็น Durable Goods – สินค้าคงทน ที่มีอายุการใช้งานช่วงเวลาหนึ่ง การวัดมูลค่าทางเศรษฐกิจของสินทรัพย์ เหล่านี้ใช้หลักการค่าเสื่อมราคาเป็นหลัก มูลค่าที่คงเหลือของสินทรัพย์เหล่านี้ ณ เวลาที่พิจารณาคือราคาซาก คิดจากราคาที่ซื้อมาหักด้วยค่าเสื่อมที่เกิดขึ้น หากมีมูลค่าตลาดมากกว่าค่าซากก็ถือว่าเป็นกำไร . . . คิดได้เช่นนี้ ไอกระป๋องแดงก็ตกกระป๋องไปจริงๆ เพราะมูลค่าซากมันเป็นศูนย์ ไปเมื่อหลายปีที่แล้ว หากจะมีดีอยู่บ้างก็อยู่ที่มูลค่าตลาดที่มีอยู่นิดหน่อย นิดหน่อยจริงๆ เพราะนอนนอกบ้านมานานเป็นปี ก็ยังอยู่ ไม่หายไปไหน . . .

- ๕ - คิดต่อกับดิฉัน อีกนิด . . . แล้วตังค์ที่มอไซด์ของเฮียกับไอกระป๋องแดงของป๊า หาได้มาจากเหตุใด . . . ทั้งมอไซด์และไอกระป๋องแดง เป็นสินทรัพย์ของ เฮีย และ ป๊า ตังค์ที่มอไซด์และไอกระป๋องแดงทำได้ ล้วนเกิดจาก ความสามารถในการใช้สินทรัพย์ของเฮียเพื่อนบ้าน และป๊า เป็นมูลค่าทางเศรษฐกิจจากความสามารถของบุคคล ประเด็นนี้คือ ความสามารถของผู้ประกอบการที่บริหารสินทรัพย์ให้เกิดรายได้ – Asset Turnover และทำให้สินทรัพย์มีผลตอบแทน - Return on asset . . . ว่าแล้วก็อดคิดไม่ได้ว่า คนรุ่นเฮีย รุ่นป๊าและแม่ ล้วนแต่เก่งกันเนอะ เพราะที่พูดมาทั้งหมดนี้ พวกเค้าไม่ได้รู้เรื่องกันดอก แต่ก็มีความสามารถทำได้ดี . . . ดิฉันแสนจะละอายใจ เรียนเยอะกว่ามาก แต่ความสามารถในการหาตังค์กลับต่ำกว่ามากและมาก . . . แต่ก็บอกกับตัวเองอยู่บ่อยว่า ฟังก์ชั่นความสามารถในการหาตังค์ของดิฉันไม่ได้ขึ้นกับใบที่ได้มา ยังขึ้นกับอื่นๆ อีกมากมาย ที่ล้วนแต่จะสรรหามาหลอกตัวเอง . . .

แต่ตอนนี้รู้สึกสบายดี และสบายใจ ที่ยังได้นอนในบ้านเหมือนเดิม . . .